Friday, January 11, 2008

เกร็ดลับน่ารู้จาก Crisis Core -Final Fantasy VII- Ultimania

**คัดลอกจาก entry ที่ผมเขียนลง exteen ในวันที่ 11 ม.ค. 2008 หลังจากที่พึ่งซื้อหนังสือดังกล่าวมา
http://ffplanet.exteen.com/20080111/crisis-core-final-fantasy-vii

------------------------------------------------


หมายเหตุ
- เอามาจากอัลติมาเนียน่ะจ้ะ
- เหมาะสำหรับคนเล่นเกมเท่านั้น คนเล่นเครื่องอ่านไปก็ไม่รู้เรื่องหรอกนะ

ข้อมูลน่าสนใจ
- หมู่บ้านบาโนล่า อยู่ในเขตมิดีลแอเรีย ก็แปลว่าอยู่ในทวีปเดียวกันน่ะแหละ แต่ว่าโดนบอมบ์ทิ้งไปแล้ว

- หมู่บ้านโมเดโอเฮมม์ ก็อยู่ที่ไอซิเคิลแอเรีย และก็ร้างไปแล้วเช่นกัน

- ไฮเวย์ที่แซ็คขี่มอเตอร์ไซค์ผ่านตอนท้ายเรื่องและเจอกับเจเนซิสกลางทาง อยู่แถวๆ คอสโม่แคนย่อน

- แซ็คเกิดปี 1984 เลือดกรุ๊บ O หยุดสูงตอน 18 ขวบ...ขณะนั้นสูงได้ 185 เซนติเมตร

- เหตุการณ์ที่แซ็คเข้าไปรับภารกิจจับเจเนซิสตอนเริ่มเกม เกิดขึ้นในช่วงพฤศจิกายนของปี 2000

- วันที่เดินทางไปถึงนีเบิลเฮล์มคื 22 กันยายน 2002

- และวันที่ได้ออกมาจากนีเบิลเฮล์มอีกครั้งก็คือ 19 ธันวาคม 2006 (หนีออกมาพร้อมคลาวด์)

- เทย์โอที่เป็นโจโคโบะเทพของโจนั้น มีชื่อในภาคญี่ปุ่นว่าโทวโฮวฟุไฮ ใน FFT ก็มีบอสโจโคโบะที่ชื่อแบบนี้ด้วย

- SP ย่อมาจากคำว่า SOLDIER Point

- ที่เลเวล 99 แซ็คจะมี HP 6789 MP 393 AP 409 พลัง 66 ป้องกัน 62 เวท 62 ป้องกันเวท 62 ดวง 47

- โอกาสออก DMW ในสภาพต่างๆ
Low - 2.3%
Normal - 4.7%
High - 6.3%
Sky High - 7.8%
Heavenly - 18.8%

- เซฟิรอธที่เป็นบอสในมิสชั่น 5-4-6 มี HP 428,750 พลัง 140 ป้องกัน 128 เวท 140 ป้องกันเวท 60 ดวง 10

- เจเนซิสที่เป็นบอสใหญ่มี HP 99,999 พลัง 51 ป้องกัน 37 เวท 43 ป้องกันเวท 48 ดวง 61

- แซ็คร่างก๊อปปี้ที่เป็นบอสมิสชั่น 5-4-5 มี HP 435,850 พลัง 124 ป้องกัน 102 เวท 185 ป้องกันเวท 29 ดวง 10

- ส่วนมิเนอร์ว่า HP 10,000,000 MP 999,999 สเตตัส 255 หมดยกเว้นพลังป้องกันที่มีแค่ 201

- ทีมงานแนะนำวิธีเซตติ้งที่ทำให้ชนะมิเนอร์ว่าได้ชัวร์ๆ ดังนี้

มาเทเรีย (มาสเตอร์ทั้งหมด)
1.ซึเตมิพันช์ HP+ 999%
2.เคอัลก้า (หรือฟูลเคียล) HP + 999%
3.ดิสเปล HP + 999%
4.ไลบร้า พลังป้องกัน +10
5.เฮลบริซาก้า พลังป้องกัน + 100
6. สเตตัสพลังป้องกันอะไรซักอย่าง..ป้องกันเวท + 100

เครื่องประดับ
1.เกราะเกนจิ
2.ถุงมือเกนจิ
3.Protect Ring
4.Ziedrich

ก่อนเข้าไปสู้ควรมี Elixir 10 อันขึ้นไป และก็ฟินิกซ์อีกซัก 5 ชิ้น

ส่วนใครที่อยากสู้แบบเร้าใจให้เซตให้ HP แค่ 40,000 ก็พอ แต่ให้ใส่มาเทเรียขโมยหรือปล้นเพิ่มเข้าไปแล้วใส่ของตามนี้

1.อันดามันบังเกิลแทนเกราะเกนจิ
2.อินวินซิเบิลแทนถุงมือเกนจิ
3.月の腕輪 (Auto-Protect) แทน Protect Ring

- รูปแบบการโจมตีของมิเนอร์ว่า
โมเมนท์สแลช - พลังป้องกัน 255 ใส่ Protect จะโดนทีละ 4003-4520
โฟตอนฟีเจอร์ - พลังป้องกัน 255 ใส่ Protect จะโดนทีละ 2402-2712
คริมสันแฟลร์ - พลังป้องกันเวท 255 ใส่ Shell จะโดนทีละ 26700-30148
โคคิวโทส - พลังป้องกันเวท 255 ใส่ Shell จะโดนทีละ 12684-14322
ธอร์แฮมเมอร์ - พลังป้องกันเวท 255 ใส่ Shell จะโดนทีละ 19071-21534
อัลทิม่า - พลังป้องกันเวท 255 ใส่ Shell จะโดนทีละ 57195-64583
ท่าไม้ตาย (อ่านคันจิไม่ออก) - พลังป้องกัน 255 ใส่ Protect จะโดนทีละ 29358-33150

- ในส่วนบทสัมภาษณ์คุณทาบาตะที่เป็นไดเรคเตอร์ ดูเหมือนคุณทาบาตะจะพูดประมาณว่าไอ้ตรง [to be continued in Final Fantasy VII] น่ะ จริงๆ แล้วอยากจะใส่คำว่า [for PS3] ตามลงไปด้วยนะเนี่ย

- พอถามต่อไปว่าชื่อจริงของซิสเนย์คืออะไร คุณทาบาตะบอกว่าในภาค BC ซิสเนย์เป็น Playable Character ที่ผู้เล่นอยากจะตั้งชื่ออะไรให้ก็ได้ เธอจึงไม่มีชื่อจริง ในภาค CC เราก็ยังอยากคงคอนเซปต์นั้นเอาไว้ จึงให้เธอพูดเฉลยในตอนท้ายเรื่องว่านั่นไม่ใช่ชื่อจริงของเธอ ประมาณนั้นมั้ง...

Thursday, January 3, 2008

ภาพประกอบคำบรรยายฉากจบ Final Fantasy IV [NDS]



กอลเบซ่า: สำเร็จแล้ว

ฟุซุยะ: เจ้าเก่งมากนะ น่าละอายจริงๆ ที่ปล่อยให้เซมุสควบคุมพลังของเจ้าได้



เอดจ์ : ยะโฮ้~

ฟุซุยะ: พวกเจ้ามาถึงจนได้

เอดจ์: พวกเรามาช้าไปอีกแล้ว ฉันกะว่าจะได้จัดการมันเองแล้วเชียว

กอลเบซ่า: เซซิล...

เซซิล: ...

โรซ่า: เซซิล...





เราคือความ...ชั่วร้าย เราคือความเกลียดชังของเซมุส

เราคือเซโรมุส ผู้รังเกียจ...ทุกสิ่ง!!!



ฟุซุยะ: การตายของมันทำให้พลังมันเพิ่มขึ้นงั้นรึ? เราได้ทำให้ความชั่วร้ายของแผ่ขยายขึ้นเสียแล้ว!


กอลเบซ่า: เซมุส... ไม่สิ..ตอนนี้แกคือเซโรมุส! คราวนี้แหละ ฉันจะกำจัดแกให้สิ้นซาก!

ฟุซุยะ: ถึงเวลาที่เจ้า ต้องหายไปแล้ว!!

กอลเบซ่ากับฟุซุยะช่วยกันระดมพลังเวทย์โจมตีใส่เซโรมุส แต่ไม่ว่าเวทย์มนต์ใดๆ ก็มิอาจใช้ได้ผลกับมัน กอลเบซ่าตัดสินใจหยิบคริสตัลแห่งความหวังขึ้นมา และขอพลังจากคริสตัลให้ช่วยกำจัดเซโรมุส...ทว่าคริสตัลกลับไม่ยอมตอบรับคำขอของกอลเบซ่า นั่นเพราะกอลเบซ่าได้เลือกเส้นทางแห่งความมืด ที่คริสตัลได้ปฏิเสธมาตลอดเสียแล้ว...

ในท้ายที่สุด ฟุซุยะและกอลเบซ่าที่ต่อสู้จนอ่อนแรงก็พ่ายแพ้ให้กับเซโรมุส อสูรกายผู้นี้ได้อัญเชิญเมเทโอลงมาปะทะใส่พวกเราทุกคน แรงระเบิดของมันรุนแรงถึงขั้นทำให้พวกเราทุกคนสลบเหมือด ไม่เว้นแม้แต่ผู้ที่เข้มแข็งที่สุดอย่างกอลเบซ่า...



ทรมาน... ตาย... ความเกลียดชังของข้าจะคงอยู่ต่อไป ตราบจนกว่าทุกสิ่งทุกอย่างจะถูกทำลาย..

ถึงเวลาของเจ้าแล้ว จงมา...ร่วมกับข้า..ในนรก!!



โพลอม: ท่านผู้เฒ่า!

พารอม: เซซิลและทุกคนกำลังตกอยู่ในอันตราย

ผู้เฒ่า: ข้าเห็นแล้ว... ถึงเวลาที่เราต้องภาวนาเพื่อพวกเขา! ช่วยกันอธิษฐานเพื่อพวกเขาและเพื่อโลกใบนี้ เราต้องช่วยกันสวดภาวนาเพื่อส่งคำอธิษฐานของเราให้ไปถึงท่านเซซิล!

หยาง: เซซิล...

กิลเบิร์ท: โปรดรับพลังของข้าไปด้วย..

ซิด: ฉันจะฆ่าล้างโคตรพวกแก ถ้าพวกแกไม่ยอมกลับมาอย่างปลอดภัย!

ชาวมิซิเดีย: โปรดกลับมาหาพวกเราโดยสวัสดิภาพ

กีอ๊อท: เพื่อแผ่นดินผืนนี้

ลูก้า: เราจะช่วยเหลือพวกคุณ

ชาวมิซิเดีย: เราจะช่วยกันอธิษฐาน

โพลอม: พี่เซซิล... ทุกๆ คน!


ผู้เฒ่า: ดวงจันทร์เอย...พวกเรากำลังเรียกหาเจ้า! โปรดยอมรับคำอธิษฐานของพวกเราด้วย!

เซซิล: กอล...กอลเบซ่า!


กอลเบซ่า: สิ่งนี้... เจ้าจงใช้มัน...


เซซิล: เซโรมุส!


เซซิล: ฉันจะไม่ยอมแพ้! ไม่..ยอม..แพ้!!!

ท่ามกลางพายุที่พัดกระหน่ำเข้าใส่อย่าไม่ปรานี เซซิลใช้มือค่ำอยู่กับพื้นค่อยๆ ลุกขึ้นมา คำอธิษฐานของพวกพ้องทุกๆ คนบนโลกกำลังแปรเปลี่ยนเป็นพลังแห่งความเชื่อมั่นที่ส่องสะท้อนอยู่ในหัวใจของพวกเขาทุกคน เมื่อรู้สึกตัวอีกที ริเดีย เอดจ์ ไคน์ โรซ่า ทุกๆ คนก็ลุกขึ้นมายืนเคียงข้างเซซิล และพร้อมที่จะทำศึกสุดท้ายกับศัตรูของสองโลกแล้ว!!



เราจะไม่มีวันดับสูญไป ตราบใดที่หัวใจของสรรพชีวิตยังคงมีความมืดมิดสถิตย์อยู่...


ฟุซุยะ: ยอดมาก! พวกเจ้ามีพลังมากกว่าที่ข้าคาดไว้ซะอีกนะ! บางทีสายเลือดของชาวดาวสีฟ้าคงก้าวข้ามเหนือพวกเราชาวจันทราไปแล้ว

เอดจ์: ช่าย! ถูกต้องแล้ว เห็นพลังของพวกเราแล้วใช่มั้ยล่ะ


ไคน์: แต่ว่า..คำพูดสุดท้ายของเซโรมุสยังทำให้ฉันกังวลอยู่

โรซ่า: ตราบใดที่ความมืดมิดยังคงอยู่...


ฟุซุยะ: ความชั่วร้ายที่แท้จริงไม่มีวันสลายไป...ทุกสรรพชีวิตย่อมมีความมืดในจิตใจควบคู่ไปกับความดีงาม เช่นเดียวกับที่เมื่อมีแสงสว่างก็ย่อมมีความมืดมิด เมื่อมีโลกบนพิภพก็ต้องมีโลกใต้พิภพ อย่างไรก็ตาม การที่ความดีดำรงอยู่ได้ก็เพราะมีความมืดดำรงอยู่เคียง และความดีของเจ้านั่นแหละคือสิ่งที่ได้..พิชิตเซโรมุส

เอดจ์: เอาล่ะ พอแค่นี้ละกัน ช่างมันไปเหอะน่า


ริเดีย: นายพูดอะไรของนายเนี่ย ฉันล่ะเแปลกใจจริงว่าทำไมเซมุสถึงไม่ควบคุมนายแทน มั่นใจเลยว่าหัวใจนายต้องมีความมืดอยู่บานแน่ๆ

เอดจ์: ไม่มีทางหรอก หัวใจของฉันน่ะเปี่ยมไปด้วยความดีอยู่แล้ว

ฟุซุยะ: ถึงเวลาแล้วที่ข้าจะต้องกลับ แล้วคนอื่นๆ ล่ะ?

เซซิล: พวกเราก็จะกลับบ้านเหมือนกัน

โรซ่า: ใช่ ยังมีผู้คนที่เป็นห่วงรอคอยพวกเราอยู่

ฟุซุยะ: เข้าใจแล้ว ข้าดีใจที่มีเพื่อนที่แสนวิเศษ ข้าหวังว่าพวกเราะจะได้พบกันใหม่อีกครั้ง!


กอลเบซ่า: ขอข้า...ขอข้าไปกับท่านด้วยได้มั้ย?

ฟุซุยะ: เจ้าอยากตามมาด้วยงั้นรึ?


กอลเบซ่า: ใช่...ข้าไม่อาจกลับไปยังบ้านที่ข้าได้ทำสิ่งเลวร้ายไว้มากมายได้ ข้าอยากจะพบกับเหล่าผู้คนของพ่อข้ามากกว่า

ฟุซุยะ: อ่าใช่...สายเลือดของชาวจันทราก็ได้ไหลเวียนอยู่ในกายของเจ้าด้วยเช่นกัน ดีมาก งั้นไปกัน แต่เจ้าต้องพร้อมที่จะเข้าสู่การหลับไหล...อันยาวนาน

กอลเบซ่า: ขอบคุณมาก...

กอลเบซ่า: เซซิล..ในตอนที่เจ้าเรียกชื่อของข้า เสียงของเจ้าดูเป็นกังวลมาก นั่นหมายความว่าเจ้าได้ให้อภัยข้าแล้วหรือยัง?

เซซิล: ....

กอลเบซ่า: ...ข้านี่โง่จริงๆ...คงไม่อยู่แล้วสินะ ก็ข้าได้ทำอะไรแบบนั้นลงไป

ฟุซุยะ: พวกเราจะกลับสู่การหลับไหลอันยาวนานนับปี เราหวังว่าดาวสีฟ้าจะธำรงไว้ซึ่งความสงบสุขตราบนานเท่านาน

กอลเบซ่า: ข้าก็เช่นกัน


โรซ่า: เซซิล

ไคน์: จะปล่อยให้จากกันแบบนี้เหรอ?

ริเดีย: พี่ชายนะ!


กอลเบซ่า: ลาก่อน..ทุกๆ คน

เอดจ์: เซซิล!


เซซิล: ลาก่อนครับ.....

เซซิล: พี่ชาย...



.
....
............​

หลังจากนั้น เอดจ์ก็พาทุกคนเดินทางกลับมายังโลกด้วยเรือเหาะยักษ์วาฬจันทรา เมื่อทุกคนลงจากยานเรียบร้อยแล้ว เรือเหาะยักษ์ที่หมดสิ้นหน้าที่ของมันแล้วก็ดำดิ่งลงสู่ก้นบึ้งของมหาสมุทร เพื่อเข้าสู่การหลับใหลอีกครั้ง

กาลเวลาผ่านไปเนิ่นนาน หลายสิ่งหลายอย่างเปลี่ยนไปมากมาย ทุกคนได้แยกย้ายกันกลับไปใช้ชีวิตอย่างที่เคยเป็น

หมู่บ้านมิซิเดีย

ผู้เฒ่า: วันนี้เราจะเริ่มกันแล้ว!

โพลอม: ตกลงค่ะ

ผู้เฒ่า: อืม..แล้วเจ้าพารอมล่ะ?

โพลอม: โอ้ย...อีกแล้วเหรอเนี่ย!

โพลอมออกไปตามหาพารอม และพบพารอมกำลังโม้เรื่องของตัวเองให้คนอื่นๆ ฟังอยู่..

พารอม: แล้วหลังจากนั้นนะ ฉันก็ใช้บลิซาร์ดใส่มอนสเตอร์ที่เจอที่ภูเขาออร์ดีลส์

โพลอมปรี่เข้าไปเขกกะโหลกพารอมอย่างที่เคยทำเป็นประจำ

พารอม: อ๊อยย!

โพลอม: นายคิดจะเล่าเรื่องนี้อีกกี่รอบกันเนี่ย? เลิกโม้ได้แล้ว! ท่านผู้เฒ่ากำลังรออยู่!

ผู้เฒ่า: ต้องให้ข้าว่าอีกซักกี่ครั้งเนี่ย เพื่อเป็นการลงโทษ วันนี้เจ้าต้องฝึกหนักเป็นสองเท่าของพี่สาว!

พารอม: ไม่แฟร์เลย!

โพลอม: โคตรแฟร์ต่างหาก!

ราชวังเอลบาน่า

ผู้เฒ่า: เมื่อไหร่ท่านจะรู้ว่าท่านมีภาระต้องต้องรับผิดชอบ? ท่านเป็นเจ้าชายนะ

เอดจ์: ฉันรู้ ฉันรู้...

ผู้เฒ่า: ท่านบอกว่าท่านรู้ แต่การกระทำของท่านมันพูดตรงข้าม

เอดจ์: เออ..เออ...

ผู้เฒ่า: ในเวลาแบบนี้ท่านต้องพูดว่า "เข้าใจแล้ว"

เอดจ์: ตกลงน่า ฉันจะพยายาม...ช่วยไม่ได้นี่นะ... ก็ฉันคิดถึงแต่ริเดียนี่นา

ผู้เฒ่า: ฝ่าบาท ท่านได้ฟังในสิ่งที่ข้าพูดบ้างรึเปล่าเนี่ย...?

หมู่บ้านสัตว์อสูร ที่พำนักของราชาแห่งสัตว์อสูร

ริเวียธาน: ช่างเป็นหญิงสาวที่กล้าหาญจริงนะ

อาชูร่า: ใช่ ฉันแทบไม่เคยนึกเลยว่าเธอจะกลับมาได้

มอนสเตอร์: ริเดีย! ริเดีย! ทำไมฉันถึงไม่เหมือนเธอล่ะ ฉันอยากไม่มีเขี้ยวเหมือนเธอจัง

ริเดีย: พูดเรื่องอะไรกัน? พวกเราต่างก็เป็นสิ่งมีชีวิตเหมือนกัน ก็ย่อมเท่าเทียมกันแหละน่า

ริเวียธาน: ข้าแทบอดใจรอไม่ไหวแล้ว อยากรู้จริงๆ ว่าโตขึ้นเด็กคนนี้จะงดงามขนาดไหน

ริเดีย: สิ่งที่สำคัญที่สุดคือสิ่งที่เรามีเหมือนกันข้างในหัวใจ ไม่ใช่แค่รูปกายภายนอก ใช่มั้ย...เซซิล

ราชวังฟาบูล

ภรรยาหยาง: ที่รัก

หยาง: เธอเป็นราชินีแล้วนะ พยายามเรียกฉันว่าราชา ไม่ใช่ที่รัก

ภรรยาหยาง: ฉันรู้ แต่ก็ไม่สามารถพูดอะไรที่เป็นพิธีการได้นี่นา

หยาง: อ๊ะใช่! ได้เวลาฝึกแล้ว! ไปดีกว่า ไฮยา!

ภรรยาหยาง: ที่รัก กลับมาก่อนนน...

ราชาองค์ก่อน: ไม่ต้องพูดแบบนั้นหรอก ข้าเชื่อว่าหยางต้องสร้างอาณาจักรที่วิเศษได้แน่

ราชวังดัมเชี่ยน

เด็กน้อย: ฝ่าบาท! หวังว่าท่านจะช่วยเล่นเพลงพาราดีนให้กับข้าบ้าง

กิลเบิร์ท: แน่นอน แต่ต้องหลังจากข้าทำงานจนเสร็จก่อนนะ เจ้าก็อยากให้ปราสาทกลับมาเป็นดังเดิมเร็วๆ เหมือนกันใช่มั้ยล่ะ?

เด็กน้อย: เย้! สัญญานะ?

กิลเบิร์ท: แอนนา...ฉันหวังว่าเธอจะเฝ้าดูฉันอยู่ ฉันกำลังช่วยเหลือผู้คนแห่งดัมเชี่ยน ฉันห่วงใยผู้คนเหมือนกับที่ฉันห่วงใยเธอ ฉันหวังว่าเธอและเทลล่าห์จะมีความสุขด้วยกันทั้งคู่

ราชวังดวาร์ฟ

กีอ๊อท: ลาลีโฮ! เราต้องซ่อมแซมปราสาทให้รวดเร็วที่สุด

ชาวดวาร์ฟ: ฝ่าบาท เรามีเครื่องไม้เครื่องมือไม่พอ

กีอ๊อท: งั้นก็จับรถถังแยกส่วน แล้วก็เอาชิ้นส่วนที่เป็นประโยชน์ออกมา เพลานี้ไม่ต้องกังวลเรื่องสงครามอีกต่อไปแล้ว

ลูก้า: ท่านพ่อ ข้าอยากรู้ว่าตอนนี้ท่านเซซิลและผองเพื่อนกำลังทำอะไรอยู่

กีอ๊อท: เกือบลืมบอกเจ้าไปเลย ดูเหมือนว่าเซซิลและโรซ่าได้ขึ้นเป็นราชาและราชินีองค์ใหม่แห่งบารอนแล้ว

ลูก้า: โอ!

กีอ๊อท: และพวกเราก็ได้รับเชิญให้ไปร่วมพิธีแต่งงานด้วย

ลูก้า: ยอดไปเลย!!

ชาวดวาร์ฟ: ฝ่าบาท ท่านจะไม่อยู่ช่วยพวกเราซ่อมปราสาทเหรอ!

กีอ๊อท: ข้าเป็นกษัตริย์นะ ข้าอยากทำอะไรก็ย่อมทำได้ ตอนนี้พวกเจ้าไปแยกชิ้นส่วนรถถังซะไป!!

ยอดเขาออร์ดีลส์

ไคน์: เซซิล โรซ่า ตอนนี้ฉันยังไม่อาจกลับไปเผชิญหน้ากับทั้งสองได้ ฉันต้องฝึกฝนตนเองแบบที่นายได้เคยทำ เซซิล ที่ภูเขาออร์ดีลส์แห่งนี้ ฉันจะฝึกจนกว่าฉันจะก้าวข้ามพ่อของฉันในฐานะของอัศวินมังกรได้ เมื่อเวลานั้นมาถึง ฉันจะกลับไปยังบารอน

ราชวังบารอน

โรซ่า: เป็นอะไรเหรอเซซิล?

เซซิล: ฉันคิดว่า.. ฉันคิดว่าฉันได้ยินเสียงของพี่ชาย...

โรซ่า: จริงเหรอ?

เซซิล: ก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน ช่างมันเถอะ ฉันคงแค่คิดไปเอง

ซิด: นี่ทั้งสอง ยังไม่พร้อมอีกเหรอ นี่เป็นวันสำคัญนะ!

โรซ่า: เรายังมีเวลาอีกเยอะน่า

ซิด: ไว้อยากทำอะไรก็ค่อยไว้ทำกันทีหลังเถอะ มานี่เร็วโรซ่า เอ้ย..ฝ่าบาท

โรซ่า: ได้โปรด เรียกฉันว่าโรซ่านะ

ซิด: โรซ่า เราต้องพาเธอไปแต่งตัวแต่งหน้าแล้วนะ เจ้าสาวไม่ควรที่จะให้แขกต้องมาคอยกันนาน มาเลยๆ พวกเรารอมาตั้งนานแล้ว

โรซ่า: เข้าใจแล้ว จะไปเดี๋ยวนี้แหละ

โรซ่า: ไม่ได้เจอพวกเขามานานมากแล้ว ไปกันเถอะเซซิล!

เซซิล: ฉันได้ยินเสียงของเขา...จากที่อันห่างไกล





















................

ไม่ว่าจะผ่านไปนานซักแค่ไหน... ไม่ว่าเมื่อไหร่...

.......คุรุยะ เซซิเลีย และเธโอดอล.......

...จะคอยช่วยเซซิลปกป้องโลกใบนี้จากดินแดนอันห่างไกล ตลอดไป...