Friday, November 9, 2018

ในฐานะของเพื่อนมนุษย์ - คำอำลาแด่ ฮาจิเมะ ทาบาตะ


เมื่อกี้ผมเห็นแฟนต่างประเทศบางคน หยิบภาพเก่า ๆ ของคุณทาบาตะขึ้นมาโพสต์ แล้วผมก็เลยนึกถึงความหลัง ย้อนกลับไปเปิด Folder รวมภาพของคุณทาบาตะบ้าง

บอกกล่าวก่อนว่า อันที่จริง ผมมี Folder สำหรับเก็บภาพสตาฟฟ์ Square Enix คนที่เด่น ๆ 20-30 แยกกันเอาไว้ ที่ต้องเก็บแยกกันแบบนี้ก็เพื่อให้สะดวกต่อการหยิบใช้งาน มาเป็นวัตถุดิบในการทำภาพประกอบข่าวนั่นเอง

ใน Folder ของคุณทาบาตะที่อยู่บนโน๊ตบุ๊กผมนี้ รวมภาพแกตั้งแต่ปี 2015-2018 ไว้ราว 140 ภาพ (ภาพบางส่วนดอง ยังไม่ได้จับโยนเข้า Folder ย่อยของแต่ละคน) ส่วนภาพก่อนหน้า พ.ย. 2015 ของสตาฟฟ์ทั้งหมด จะเก็บแยกไว้ใน External HDD

นั่งไล่ดูไปทีละภาพแล้ว ก็อยากให้มีคนเอาไปทำเป็นวีดีโอ พร้อมใส่เพลงประกอบจริงนะ

- มีทั้งตอนที่แกไปมาเลย์เซีย ถ่ายภาพรวมกับครอบครัวคุณวัน ฮัซเม่ร์

- ตอนนั่งทานข้าว โซ้ยอาหารมาเลย์เซียครั้งแรก

- ไปเดินแกร่วเน็ตคาเฟ่ต่างประเทศ

- กระโจนโผล่มาจ๊ะเอ๋ด้านหลังคุณโอฟุจิ

- จับมือกับคุณซากากุจิในงาน Uncovered

- ภาพชี้นิ้วให้กล้องในตำนาน

- ภาพตอนใส่แว่น

- ภาพตอนแท็กซี่ฝรั่งมาขอถ่ายรูปด้วย

- ภาพสวม PSVR เดินไปมา

- ภาพตอนโทรมหมดสภาพที่สนามบิน

- ภาพตอนยิ้มแฉ่งในงานปฐมทัศน์ของ Kingsglaive

- ภาพยืนรอซื้อน้ำมะม่วงปั่น แล้วคนในร้านยกกล้องขึ้นมาถ่ายดื้อ ๆ เลย

- ภาพกับคุณกัลวิน ล่ามสุดอเมซซิ่ง ผู้นิยมใส่เสื้อลายมังกร

- ภาพตอนรับรางวัล Biggest Shocker จาก Dual Shockers 2016 (ซึ่งสื่อนี้มันค่อนข้างอวย Square Enix อยู่...)

- ภาพถ่ายเซลฟี่กับเลเยอร์

- ภาพตอนนั่งรถ FFXV ขี่โปรโมตรอบเมืองช่วงงาน PAX

- ภาพไปงัดข้อกับผู้หญิง

- ภาพไปกระดกเบียร์กับกลุ่มแฟนต่างชาติ

- ภาพตอนทำนิ้ว 1 5 ถ่ายรูปหมู่กับทีมงานในญี่ปุ่นหลาย ๆ ครั้ง

- ภาพตอนรีบกินข้าวก่อนจะออนแอร์ประชาสัมพันธ์

- ภาพนั่งโชว์อยู่ในที่นั่งคนขับ Audi R8

- ภาพน้อมหัวขอบคุณ และขอโทษ หลาย ๆ ครั้งใน ATR

- ภาพตอนยืนโชว์รางวัล GOTY สาขา Best RPG ที่ Dual Shockers เอามาให้ถึงออฟฟิศ...

- ภาพตอนรับรางวัล Draco D'Oro หรือมังกรทอง ที่อิตาลี

- ภาพยืนรอข้ามถนนในชินจูกุ

.........ฯลฯ............

ในฐานะคนข่าวที่ได้ติดตาม จดจำ และเซฟข้อมูลแบบนี้กับทีมงานในค่ายเอาไว้

ดูภาพแกไป ความทรงจำมากมายที่ตกตะกอนไว้ ก็ไล่ผุดขึ้นมา... ดูแต่ละภาพแล้วก็ค่อย ๆ นึกได้ว่า 3 ปีล่าสุดนี้แกเคยทัวร์โปรโมตเกมที่ไหน กินข้าวกับใคร ทำอะไรเปิ่น ๆ ไว้ พูดอะไรออกมาบ้าง

แล้วก็นึกถึงคำพูดของแกประโยคหนึ่งขึ้นมาได้ว่า

"อายุสั้นลงหน่อยก็คงไม่เป็นไร หากเราสามารถทำให้คนอื่นมีความสุขได้"

อายุสั้นลงที่ว่านี้ หมายถึงอาการนอนน้อย นอนวันละ 3 ชั่วโมงในช่วงปีสุดท้ายของการพัฒนาเกม... ซึ่งแม้แต่ทีมงานผู้ไม่ประสงค์จะออกนามท่านนั้น ก็ยืนยันว่าแทบไม่ได้เห็นแกนอน ไม่รู้ว่าแกไปนอนตอนไหน ราวกับว่าคุณทาบาตะ แกทำงานอยู่ตลอด 24 ชม. บางทีแกก็เรียกไปประชุมตอนตี... (ตรู๊ดดดด)

ส่วนตัวผมไม่ค่อยเห็นด้วยกับแนวคิด และวิธีการทำงานแบบฝืนร่างกายมนุษย์แบบนี้หรอกนะ ฮา ๆ

แต่ก็รู้สึกได้ ถึงความรู้สึกที่ดี ที่คุณทาบาตะแกอยากจะส่งมอบให้ผู้อื่น

ความรู้สึกตอนได้เห็นฉากจบ Before Crisis, Crisis Core, The 3rd Birthday รวมถึง Type-0 เหล่าผลงานของแก... ก็ยังคงฝังตรึงอยู่ในใจ

โดยเฉพาะ The 3rd Birthday เนี่ย... ตั้งกะเล่นเกมมา ก็มีเกมนี้เกมเดียว ที่ทำให้ผมน้ำตานองคาเบ้า



ดังนั้น ถึงแม้คุณทาบาตะจะออกจาก Square Enix ไปแล้ว แต่ก็ปรารถนาว่าหลังจากนี้ แกจะได้มีชีวิตที่เป็นสุข ได้พักผ่อนอย่างเพียงพอ ไม่โดนลูกสาวค้อนใส่ว่า "เมื่อไหร่พ่อจะมีเวลาให้ครอบครัวบ้าง"

และขอให้แก ได้ประสบความสำเร็จในเป้าหมายใหม่ และมีความก้าวหน้าในชีวิตต่อไป

ขอเอาใจช่วย ทั้งในฐานะของคนข่าว และในฐานะของ "เพื่อนมนุษย์" คนหนึ่งครับ

No comments:

Post a Comment