สรุปเนื้อเรื่อง Captain Tsubasa Dream Team: Next Dream Part 19

• ณ ซิวตัต เอสปอร์ติบา ฌูอัน กัมเปร์ สนามฝึกซ้อมของสโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนา 

ซึบาสะ

“คราวนี้เราจะคาบ้านอีกไม่ได้!”

“ยังไงก็ต้องหาทางโค่นปอร์โตให้เจอ”

ริวัล (โด)

“จุดแข็งของพวกนั้นคือความอึดถึกทน วิ่งไม่มีหมด”

เปเป้

“พวกเราก็อึดไม่แพ้กันหรอกน่า!”

“แค่ต้องใส่ไปให้หมดก๊อกตรง ๆ!”

ริวัล

“กูน่ะ ไม่คิดว่าพวกปอร์โตเหนือกว่าพวกเรา”

“แต่ถ้าเราบ้าไปชนกับจุดแข็งของพวกมันตรง ๆ”

“กูว่า ไม่น่ารอด…”

“มึงว่าไงซึบาสะ?”

ซึบาสะ

“เห็นด้วยครับ”

“เราไม่ควรไปเล่นตามเกมของคู่แข่ง”

“ปอร์โตไม่ใช่หมูให้เราเคี้ยวง่าย ๆ”

“พวกเราก็มีจุดแข็งของพวกเรา”

“แล้วฟุตบอล มันก็ไม่ได้มีแค่การวิ่งลืมตาย!”

“ฉะนั้น เราจะสู้กับพวกเขา ด้วยฟุตบอลแบบบาร์ซา!”

วิคตอริโน อ้าปากเหวอ

“ฟุตบอลแบบบาร์ซา?”

ซึบาสะ ยิ้ม

“พวกนั้นอาจจะมีความเร็ว และความอึด”

“แต่เราก็มีความแข็งแกร่ง และเทคนิค”

“พวกเราคือเจ้าบุญทุ่มผู้ยิ่งใหญ่ในยุโรปนะ”

• แล้วไอ้ 3 กองหลังตัวเก๋าจากภาคก่อน ที่แทบจะหมดบทไปแล้วก็เดินเข้าฉากมา (กอนซาเลส ฟอนเซกา อัลเมยา

กอนซาเลซ

“ใช่เลย”

“เรื่องแบบนี้พวกเรามีประสบการณ์มาก่อน”

อัลเมยา

“ถ้าถามถึงประสบการณ์ในรายการใหญ่”

“ปอร์โตนี่ ไม่ได้เสี้ยวของพวกเราหรอก”

ฟอนเซกา

“ถูกต้อง!”

“ไปแสดงพลังที่แท้จริงของบาร์เซโลนา ให้พวกมันเห็น!!”

• แล้วก็ Timeskip ข้ามมาถึงวันแข่ง UCl รอบ 16 ทีม นัดที่สองระหว่างบาร์เซโลนา เปิดสนามคัมป์ นู รับการมาเยือนของปอร์โต

• แฟนทั่วสนามส่งเสียงเชียร์ กรี๊ดดังสนั่น เมื่อตัวบั๊ค นี่นั่งปวดหลังบนม้านั่งสำรองเป็นประจำอย่างริวัล ก้าวลงสู่สนามในฐานะผู้เล่นตัวจริงของวันนี้

• ริวัล กำมือแล้วหันไปมองผู้ชมทั่วทั้งคัมป์ นู ราวกับจะบอกว่าเขาพร้อมแบกรับความคาดหวังทั้งหมดเอาไว้บนสองบ่าแล้ว

บอ.บู๋

"วันนี้สถานการณ์ของพลพรรคอาซูลกรานา..."

"บอกได้เลยครับว่า หลังพิงฝา!"

"หลังจากเกมแรก พวกเขาบุกไปพ่ายปอร์โตถึงประเทศโปรตุเกสมา 2 ประตูต่อ 3!"

"เพราะฉะนั้น เกมนี้ไม่มีอะไรให้คิดมากครับ!"

"ต้องชนะสถานเดียว!"

"ถ้าทำไม่ได้… จอดป้ายรอบ 16 ทีมสุดท้ายทันที!"

"และเมื่อไม่มีทางเลือก… บาร์เซโลนาก็จัดหนัก!"

"ส่งไพ่ตายอย่าง ริวัลโด!"

"ออกสตาร์ตเป็นตัวจริงตั้งแต่นาทีแรกเลยครับ!"

"แถมวันนี้ยังมีการปรับทีมจากเกมแรกอีกหลายตำแหน่ง!"

"โดยเฉพาะแนวรับ!"

"เลือกใช้ประสบการณ์ของเหล่ากองหลังรุ่นใหญ่!"

"ทั้งอัลเมยา!"

"ฟอนเซกา!"

"...และกอนซาเลส!"

"เรียกว่าเกมนี้ บาร์ซาเอาทั้งฝีเท้า ทั้งประสบการณ์ ลงมาเดิมพันกันหมดหน้าตักครับ!"

"ส่วนทางฝั่งปอร์โต!"

"คิชิดะ ก็ได้รับโอกาสให้ออกสตาร์ตเป็นหนึ่งใน 11 ตัวจริงเช่นเดียวกัน!"

"และแน่นอนครับ..."

"สายตาของกองเชียร์จำนวนไม่น้อย!"

"จับจ้องไปที่คู่หูเลือดซามูไร!"

"อุราเบะ กับ คิชิดะ!"

"สองนักเตะญี่ปุ่นของปอร์โต!"

"มาดูกันครับว่า..."

"ในค่ำคืนที่ความกดดันมหาศาลแบบนี้!"

"พวกเขาจะสร้างอะไรให้เราได้เห็นกันบ้าง!"

ซึบาสะ ที่เดินลงมาในสนามแล้ว หันไปคุยกับริวัล

“ริวัลซัง ยังไงก็อย่าฝืนนะครับ”

ริวัล

“ไม่ต้องห่วงกูหรอก”

“กูไม่ได้ปวกเปียกอย่างที่มึงคิด”

“มึงตั้งใจเล่นเกมตรงหน้าก็พอ โอเคนะ?

• ว่าแล้วการแข่งขันที่คัมป์ นู ก็เริ่มต้นขึ้น

• โคฟี ชาร์ลตันของฝั่งปอร์โต ลากบอลเปิดเกมบุกขึ้นมา

• ชาบีเข้าไป จะไปดวลกับโคฟี แต่โคฟีจ่ายบอลให้อุราเบะที่เติมขึ้นมา

• อุราเบะได้บอล แต่กอนซาเลซตามเข้ามาขวาง

• เฟเดอริคส์ตะโกนขอบอลจากอุราเบะ อุราเบะเลยจ่ายไป แต่โดนอัลเมยา แหย่เท้าตัดทางบอลออกไปได้

• ฟอนเซกา ตามเข้ามาเก็บลูก แล้วโยนไปให้ซึบาสะที่กลางสนาม

อัลเมยา

“แม้จะดูเหมือนพวกปอร์โต เคลื่อนที่อย่างอิสระไปทั่วสนาม”

“แต่ที่จริงแล้ว…”

“พวกมันก็แค่สลับ formation รุกรับหลายแบบ กลับไปกลับมา”

ฟอนเซกา

“พวกนั้นมี option ในการบุกเยอะ”

“การที่พวกเราจะตอบสนองให้ทัน คงจะยาก”

“แต่อย่างน้อย พวกเราก็จะจับทางได้ว่า…”

“พวกมันจะยืนตำแหน่งกันยังไง…”

กอนซาเลซ

“เป็นไปตามกลอุบายยย”

• ซึบาสะลากบอลขึ้นไป ผ่านกลางสนาม ทำชิ่ง 1-2 แล้ว 1-2 กับเปเป้

• เดโก้คิดในใจว่ายังไงซึบาสะก็เป็นศูนย์กลางของทีม แค่ปิดสวิตซ์ซึบาสะได้ ก็จบล้าวว!!

• เดโก้วิ่งเข้าไปจะดวลกับซึบาสะ แต่วันนี้ซึบาสะไม่เล่นด้วย พลิกจ่ายให้ริวัลเฉยเลย

ริวัล

“ไนซ์พาส ซึบาส่าาาาา”

• ริวัลไม่เสียเวลาจับบอล เขาตวัดยิงบอลเลียดไปทางซ้ายล่างของประตูทันที

• ทว่าวากาชิมัตสึ กระโดดปัดเอาไว้ได้!!

ริวัล อ้าปากเล็ก ๆ

“ปัดได้ด้วยเหรอ?”

“ว๊าวววววว”

“ฝีมือไม่เบานี่!”

• แล้วเรื่องมันก็ Timeskip มากรรมการเป่าจบครึ่งแรก ยังไม่มีประตูเกิดขึ้น สกอร์ยังอยู่ที่ 0-0

บอ.บู๋ 

"ครึ่งแรกนี่ต้องบอกว่า..."

"โมเมนตัมของเกมเทมาทางปอร์โตพอสมควรครับ!"

"เล่นกันมั่นใจ!"

"ต่อบอลได้!"

"แล้วก็หาโอกาสกดดันเจ้าถิ่นได้เป็นระยะ!"

"แต่บาร์เซโลนายังเอาตัวรอดมาได้!"

"โดยเฉพาะบรรดากองหลังรุ่นเก๋า!"

"อัลเมยา ฟอนเซกา และกอนซาเลส!"

"ช่วยกันประคอง!"

"ช่วยกันซ้อน!"

"ช่วยกันปิดพื้นที่!"

"ทำให้ถึงปอร์โตจะดูดีกว่า..."

"แต่ยังเจาะประตูเจ้าบุญทุ่มไม่ได้ครับ!"

"ประสบการณ์ของแนวรับบาร์เซโลนา..."

"กำลังช่วยพวกเขาเอาตัวรอดในเกมนี้จริง ๆ!"

น้ามู (รินโญ)

“สมกับเป็นทีมเสาหลักแห่งสเปน”

“บาร์ซาก็ปรับทัพมาแก้ตัวจากความพ่ายแพ้นัดที่แล้วได้”

“แต่วากาชิมัตสึ ก็ช่วยให้ทีมยังไม่เสียประตู”

“การตัดสินใจเซ็นสัญญาคว้าตัวมันมากจากญี่ปุ่น”

“นับว่าเป็นทางเลือกที่ถูกต้องแล้ว”

“ส่วนคนอื่น ๆ ก็เรียนรู้แผน 7 ประจัญบานของชั้น ไปใช้ได้เป็นอย่างดี”

“แผนทั้งหมดรอบคอบรัดกุมแล้ว”

“ชัยชนะในวันนี้ จะต้องเป็นของปอร์โต!!”

• ณ สนามคัมป์ นูในเกม UCL นัดที่ 2 ระหว่างบาร์เซโลนากับปอร์โต ครึ่งแรกจบไปด้วยสกอร์ 0-0

• เริ่มครึ่งหลังมา

บอ.บู๋

"ครึ่งหลังเริ่มขึ้นแล้วครับ!"

"แล้วปอร์โตก็ยังไม่ผ่อนเกมเลย!"

"ยังคงเดินหน้าบุกใส่บาร์เซโลนาอย่างดุดันเหมือนเดิม!"

"โคฟี! "เรด! อุราเบะ!"

"ดาหน้าขึ้นมาพร้อมกันแล้วครับ!"

"แล้วดูด้านหลัง!"

"คิชิดะ! ครูสเลอร์!"

"เติมตามขึ้นมากันหมด!"

"ปอร์โตบุกกันมาเป็นขบวนเลยครับ!"

กอนซาเลซ เหงื่อตก

“ล้อเล่นน่า!!”

“พวกมันวิ่งพล่านกันยิ่งกว่าครึ่งแรกอี๊กกก!!”

อัลเมยา

“ส่งคนมาเล่นเกมรุกเพิ่มอีกเหรอ!”

“แล้วจะดักทางได้ยังไงเนี่ย!?”

อุราเบะ

“แม้จะเสี่ยงกับการโดนสวนกลับ เราก็จะบุก!!”

“พวกเราไม่พอใจกับผลเสมอหรอกว้อยยย!”

“นี่แหละคือฟุตบอลของปอร์โต!!”

• อุราเบะส่งบอลให้เฟเดอริคส์

• เฟเดอริคส์ ยิงลูปช็อต ยกบอลข้ามหัวบิคตอร์บัลเดส นายทวานของบาร์ซาไป

บอ.บู๋

"โอ้ววววววววววววววววววว!"

"เรียบร้อยยยยยยยยยยยครับ!"

"เฟเดอริคส์ยกบอล!"

"ลูปช็อตตตตตตตตตต!"

"บอลข้ามหัวผู้รักษาประตู!"

"แล้วตกลงไปซุกก้นตาข่ายอย่างเหนือชั้น!"

"ปอร์โตทำได้ครับ!"

"บุกมาขึ้นนำบาร์เซโลนาถึงถิ่น!"

"1 ประตูต่อ 0!"

ซึบาสะ กัดฟัน

“หนอยยยยยยย”

“ทันทีที่เริ่มขึ้นหลัง พวกปอร์โตก็ยิ่งวิ่งกันคึกกว่าเดิม”

“งานหยาบแล้ว แต่….”

“ทุกคน ต่อให้พวกเราเสียประตูไป”

“แต่เกมยังไม่จบ!!”

“จงเชื่อมั่นในฟุตบอลของพวกเรา”

“และสู้ต่อปัยยยยยยยยยยย”

ริวัล

“ทัวร์นาเมนต์โอลิมปิก และ UCL ทำให้นายแข็งแกร่งขึ้นจริง ๆ ซึบาสะ”

• แล้วริวัลก็ตะโกนใส่ทั้งทีมบ้าง

ริวัล

“จะยอมให้พวกมัน มาเหยีบบหน้าเราไม่ได้!!”

“มาช่วยกันแสดงให้พวกมันเห็น…”

“จิตวิญญาณของบาร์เซโลนาาา!!”

• แล้วอิเนียสตา ชาบี ปูโยล เปเป้ วิคตอริโน อัลเมยา ฟอนเซกา กอนซาเลซ ก็ประสานเสียง “โอ้วววววววว!!!” (พอรวมซึบาสะ ริวัล และบัลเดส ก็ครบ 11 คนพอดี)

• หลังกลับมาเขี่ยบอลกันใหม่ เปเป้ ชาบี อิเนียสตา และซึบาสะ ก็อาศัยการต่อบอลสั้นอย่างรวดเร็ว พากันบุกขึ้นมา

• ชาบี ทรูพาสให้อิเนียสตา ซัดบอลออกไปมุมประตู

• แต่วากาชิมัตสึ ชกออกไปได้!!

• เปเป้รีบตามเข้าไปกระโดดโหม่งซ้ำลูกที่เด้งออกมาทันที

บอ.บู๋

“โกลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลล!”

"เปเป้! พุ่งโหม่งไดวิ่งเฮดเดอร์ครับ!"

"บอลที่ถูกชกออกมาไม่ขาด!"

"เปเป้ตามเข้าไปซ้ำทันที!"

"พุ่งโขกเต็มหัว!"

"ส่งบอลเข้าไปกองอยู่ก้นตาข่าย!"

"บาร์เซโลนาตีเสมอได้สำเร็จ!"

"1 ประตูต่อ 1!!"

"แล้วลูกนี้ต้องชมบรรดาดาวรุ่งครับ!"

"วิ่ง! ไล่!"

"ไม่ยอมแพ้!"

"จนสุดท้ายความพยายามก็ออกดอกออกผล!"

เปเป้

“เอาละโว้ยยยยยย!!”

เดโก้

“เกมรุกของบาร์ซา ไม่ได้มีแค่ซึบาสะกับริวัล”

“ต่อให้ตามประกบสองคนนี้”

“ผู้เล่นอื่นก็ยังคงคายพิษสงได้อยู่ดี”

• กลับมาเขี่ยบอลกันต่อ

บอ.บู๋

"ตอนนี้ครึ่งหลังผ่านมาครึ่งทางแล้วครับ!"

"แล้วลองดู 3 กองหลังรุ่นเก๋าของบาร์เซโลนาสิครับ!"

"แต่ละคนเริ่มออกอาการแล้ว!"

"หอบแดกกันหมด!"

"หายใจไม่ทัน!"

"บางจังหวะเริ่มเดินเล่นแล้วครับ!"

"ก็ไม่แปลก!"

"เพราะตลอดทั้งเกม..."

"โดนเกมบุกชนิดสายฟ้าถล่มหัวหมาของปอร์โต!"

"กระหน่ำเข้าใส่ไม่หยุด!"

"ถึงจะใช้ประสบการณ์ช่วยกันเอาตัวรอดมาได้ดี..."

"แต่งานแบบนี้มันกินแรงเหลือเกินครับ!"

"เอาแล้วไงครับบบบบบบบบ!"

"เรด!"

"ไอ้เรด!"

"สลัดกอนซาเลซหลุดไปแล้ว!"

"กอนซาเลซเอาไม่อยู่ครับ!"

"เรดพาบอลเข้าไป!"

"ยิงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง!"

"เสียบมุม!"

"โกoลลลลลลลลลลลลลลลลลลลล!!!"

"เข้าไปอย่างเด็ดขาดดดด!"

"2 ประตูต่อ 1!"

"ปอร์โตกลับมาเป็นฝ่ายขึ้นนำอีกครั้ง!"

"โอ้โห!"

"แนวรับตัวเก๋าของบาร์ซาที่เริ่มหมดแรง..."

"คราวนี้ถูกความสดของเรดลงโทษจนได้ครับ!"

• ทั้งที่กลับมาขึ้นนำแล้ว แต่พวกปอร์โตที่แค่เสมอในเกมนี้ก็จะผ่านเข้ารอบ ก็ยังคงดาหน้าเล่นเกมบุก และแสดง Stamina ราวกับมี 3 ปอดออกมา

• คราวนี้โคฟีของปอร์โต บุกขึ้นมา และพยายามจะฝ่าฟอนเซกาไปให้ได้ โคฟีหันหลังเอาตัวพิงไว้ แต่ฟอนเซกาแหย่เท้า เขี่ยบอลออกมา แล้วแย่งไปได้สำเร็จ จากนั้นรีบส่งให้ซึบาสะที่กลางสนามทันที

• ซึบาสะได้บอล รีบเล่นเกมสวนกลับ วิ่งฝ่ากองหลังของปอร์โตขึ้นไปทันที

วากาชิมัตสึ

“ยิงเข้ามาเลยสิวะ ซึบาสะ!!”

“ไม่ว่าจะยิงมาทางไหน กูก็จะเซฟให้ดู!!”

ซึบาสะ

“วากาชิมัตสึจดจ่อรอเซฟลูกยิงของกูงั้นรึ!”

“ถ้าอย่างงั้นนนนนนนนนนน….”

• ซึบาสะหลอกทำเป็นเหมือนจะยิง แต่ตวัดบอลออกข้างให้วิคตอริโน

วากาชิมัตสึ

“อะไรกานนนนนนนนนนนนนน!?”

วิคตอริโน

“เข้าไปด้วยเถอะะะะะ!!”

• แล้ววิคตอริโน ก็ตะบันเข้าไปง่าย ๆ เลยเพราะวากาชิมัตสึ มันเชื่อจริง ๆ ว่าซึบาสะจะยิง

บอ.บู๋

"เรียบร้อยยยยยยยยยยยยยยยย!"

"วิคตอริโนประสานงานกับซึบาสะ!"

"แล้วตะบันนนนนนนนเข้าไปแล้วครับ!"

"ลูกยิงอันทรงพลังส่งบอลเสียบตาข่าย!"

"บาร์เซโลนาตีเสมออีกครั้ง!"

"2 ประตูต่อ 2!"

"โอ้โห เกมนี้เดือดจริง ๆ ครับ!"

"ไม่มีใครยอมใครเลย!"

"แต่ว่า… สำหรับบาร์เซโลนา!"

"เสมอไม่พอนะครับ!"

"เพราะถ้าสกอร์นี้อยู่จนจบเกม..."

"พวกเขาจะเป็นฝ่ายตกรอบ!"

"เวลายิ่งเดิน! โอกาสยิ่งเหลือน้อย!"

"หลังชนฝาเต็มตัวแล้วครับ!"

"เจ้าบุญทุ่มต้องยิงให้ได้อีกหนึ่งประตู!"

"คำถามคือ..."

"พวกเขาจะทำได้หรือไม่!?"

ซึบาสะ

“อีกลูกเดียวววว… อีกลูกเดียวเท่านั้น!!”

“เราจะจอดแค่นี้ไม่ได้”

“เราต้องสู้ต่อไปตราบจนกว่าจะถึงวินาทีสุดท้าย”

• เกมยังคงเดินหน้าต่อไป

บอ.บู๋

"และแล้วก็มาถึงช่วงทดเวลาบาดเจ็บครับ!"

"อ้าวววววววววว!"

"ดูปอร์โตของเฮียเครียดสิครับ!"

"ถอยกันลงไปหมดแล้ว!"

"เข้าสู่แผน..."

"โคตรมหาอุดดดดดดดดดดด!"

"ไม่เอาแล้วครับเกมร้งเกมรุก!"

"ไม่สนแล้วว่าจะยิงเพิ่มหรือเปล่า!"

"ขอแค่รักษาสกอร์ 2-2 เอาไว้!"

"ตั้งใจจะปิดประตูบ้าน!"

"ยันเอาผลเสมอให้ได้จนเสียงนกหวีดสุดท้ายเลยครับ!"

ริวัล

“ซึบาสะ ไม่มีเวลาแล้ว!!”

“ไปกันเลยยยยย!!”

ซึบาสะ

“ครับบบ ริวัลซังง!!!”

บอ.บู๋

"ซึบาสะยังครองบอลอยู่ครับ!"

"พยายามหาช่อง!"

"แต่เอาแล้ว!"

"คู่หูจากโอโทโมะ!"

"อุราเบะกับคิชิดะ!"

"พากันเข้ามาปิดทางทันที!"

"สองต่อหนึ่ง!"

"ไม่เปิดพื้นที่ให้ซึบาสะเล่นง่าย ๆ เลยครับ!"

อุราเบะ

“ถ้าหยุดซึบาสะได้”

“พวกกูก็จะชนะ”

“พวกกูจะพิชิตบาร์เซโลนา”

“แล้วผ่านเข้าสู่รอบ 8 ทีมสุดท้าย!!”

ซึบาสะ

“จะลังเลไม่ได้อีกแล้ว”

“ต้องฝ่าพวกนั้นไปให้ได้”

“ต่อให้ต้องทุ่มสุดกำลังก็ตาม!!”

• ซึบาสะวิ่งไปถึงหน้าอุราเบะ แล้วพลิกตัวออกซ้ายอย่างรวดเร็ว อุราเบะรีบตาม แต่ซึบาสะหมุนเป็นวงกลมหนึ่งรอบ แล้วหักกลับมาขวา ในขณะที่อุราเบะเสียหลักไปแล้ว

• คิชิดะตามซ้อนเข้ามาสกัด แต่ซึบาสะยกบอล กระโดดข้ามคิชิดะไปในทันที แล้วลากบอลต่อ

ซึบาสะ

“ริวัลซังงงงงงงง!!!”

• ซึบาสะส่งบอลให้ริวัลโดต่อทันที

วากาชิมัตสึ

“คิดว่าจะยิงผ่านมือกูไปได้เหรออ ริวัลลล!?”

ริวัล ยิ้มมุมปาก

“หึ…………”

“ซื่อจริง ๆ”

• ริวัลเคาะบอลจังหวะเดียวคืนให้ซึบาสะเฉยเลย

• เดโก้รีบพุ่งเข้าไปทางซึบาสะ แล้วแหย่เท้าสกัด

บอ.บู๋

"เดโก้ก็เข้ามาอีกคน!"

"วิ่งเข้ามา!"

"เหยียดขา!"

"พยายามแหย่สุดปลายเท้า!"

"แต่..."

"ไม่ทันครับบบบบบบบบ!"

"ซึบาสะยิงออกไปแล้วววววววววววววว!"

วากาชิมัตสึ

“อย่าคิดว่าลูกไม้เดิม ๆ จะใช้กับกูได้ผลล!!!”

บอ.บู๋

"วากาชิมัตสึ!"

"ออกมาแล้วครับ!"

"เอ้าาาาาาาาา!"

"ทำอะไรของเขา!?"

"อ่อ!!! กระโดดถีบเสาประตูครับ!"

"โอ้โหหหหหห!"

"ใช้เสาประตูเป็นสปริงบอร์ด!"

"ดีดตัวเปลี่ยนทิศ!"

"พุ่งกลับไปอีกทาง!"

"แล้วใช้สันมือ..."

"ฟาดดดดดดดดดดดดดดดดด!"

"ลูกยิงของซึบาสะออกไปด้ายยยยยยยยยยยยยยยยย!"

"เหลือเชื่อครับ!"

"เซฟได้อย่างเหลือเชื่อจริง ๆ!"

"แต่ว่า..."

"บอลยังไม่ตาย!"

"กระดอนกลับมาอยู่กลางเขตโทษ!"

"ปอร์โตจะเคลียร์ได้หรือไม่!?"

"หรือจะมีใครตามมาซ้ำ!?"

ชาบี วิ่งร้อยเมตรชายเข้ามา

“อร๊าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา”

บอ.บู๋

"ชาบีครับบบบบบบบ!"

"ชาบีเป็นคนแรก!"

"พุ่งเข้าไปถึงบอลก่อนทุกคน!"

"ไม่จับ!"

"ไม่แต่ง!"

"ซัดเต็มตีนนนนนนนนนนนนนนน!!!"

วากาชิมัตสึ

“ไม่ยอมหรอกโว้ยยยยยยยยยยย!!”

บอ.บู๋

"วากาชิมัตสึ! ยังเร็วครับ!"

"ยังไม่ยอม!"

"เหยียดขาออกไป!"

"บล็อกกกกกกกกกกกกกก!"

"สกัดออกไปได้อีกแล้วครับ!"

"โอ้โห! อะไรกันครับเนี่ย!"

"ไม่เข้า~~~~~~!"

"ยังไม่เป็นประตู!"

"วากาชิมัตสึช่วยปอร์โตเอาไว้อีกครั้ง!"

ซึบาสะ วิ่งตามมา

“จังหวะนี้แหละ!!”

บอ.บู๋

"ซึบาส่าาาาาาาาาาาาาาาาาาาา!!!"

"ยังตามมาอีกครับ!"

"สไลด์เข้าหาบอล!"

"แล้วตวัดดดดดดดดดดด!"

"ยิงสวนกลับไปอีกทาง!!!"

"วากาชิมัตสึล้มไปแล้ว! ยังลุกไม่ขึ้นครับ!"

"ตัวทิ้งน้ำหนักไปทางฝั่งลูกยิงของชาบี!"

"แต่ซึบาสะตามมายิงซ้ำกลับไปอีกมุม!"

"วากาชิมัตสึยังพยายามเอื้อมมือ!"

"เอื้อมมมมมมมมมมมมมม!"

"สุดแขนนนนนนนนนน!"

“ได้แต่คว้าลมในอากาศครับ!!”

• ซวบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ

บอ.บู๋

"โกลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลล!!!"

"เข้าไปแล้วครับบบบบบบบบบบบบบบบบบบ!"

"บาร์เซโลนาทำได้!"

"ในวินาทีสุดท้าย!"

"3 ประตูต่อ 2!"

"ประตูที่ต่อลมหายใจให้กับพวกเขา!"

"จากความพยายามครั้งแล้วครั้งเล่า!"

“ซึบาสะยิง!!”

“วากาชิมัตสึกระโดดฟาดออกมา!”

"ชาบียิง!"

"วากาชิมัตสึเตะออกมา!"

"แต่ซึบาสะไม่ยอมแพ้!"

"ตามเข้าไปซ้ำอีกที!"

"แล้วคราวนี้..."

"ไม่มีใครช่วยปอร์โตได้แล้วครับ!"

"นี่คือประตูแห่งความมุ่งมั่น!"

"ประตูแห่งการไม่ยอมตาย!"

"ของชาบี เอร์นานเดซ และโอโซระ ซึบาสะ!"

• ปรี๊ดดด ปรี๊ดดด ปรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

บอ.บู๋

"และแล้วววววววววววววววววววว!"

"ผู้ตัดสินก็เป่านกหวีดหมดเวลาการแข่งขันครับ!"

"จบเกม!"

"บาร์เซโลนา!"

"พลิกนรก!"

"โกงความตาย!"

"เอาตัวรอดจากวิกฤตมาได้แบบ..."

"เส้นยาแดงผ่าแปดดดดดดดดดดดดดดด!"

"จากทีมที่กำลังจะตกรอบอยู่รอมร่อ!"

"สุดท้ายมายิงประตูชัยได้ในช่วงทดเวลาบาดเจ็บ!"

"ชนะปอร์โตไป 3 ประตูต่อ 2!"

"นี่มันฟุตบอลบ้าอะไรกันครับเนี่ยยยยยย!"

ซึบาสะ

“แฮ่ก……. แฮ่ก….”

“แฮ่ก………”

“ยัง…..”

“เกมยังไม่จบ…!”

• เพราะปอร์โตชนะในบ้านมา 3-2 พอมาเตะที่คัมป์นู บาร์ซาก็ชนะ 3-2 เหมือนกัน สกอร์รวมเจ๊ากันที่ 5-5 ทำให้ทั้งสองทีมต้องเล่นกันต่อในช่วง ต่อเวลาพิเศษ

• ณ สนามคัมป์ นูในเกม UCL นัดที่ 2 ระหว่างบาร์เซโลนากับปอร์โต ซึ่งหลังแข่งกันมา 2 นัด สกอร์รวมทั้ง 2 ทีมเสมอกันอยู่ที่ 5-5 จึงต้องต่อเวลาพิเศษ

• เริ่มมากอนซาเลซจะยืนหอบอยู่

• ซึบาสะเข้าไปถามว่าไหวมั้ยวะ กอนซาเลซซัง?

• กอนซาเลซก็บอกว่า อย่าทำเหมือนพวกเราเป็นคนชราสิวะ

• ฟอนเซกาบอก หนักกว่านี้ พวกกูก็เคยผ่านมาแล้ว!!

• อัลเมยาเสริม ฝากหน้าประตูไว้ให้พวกเราได้เลย แกตั้งใจหาทางยิงประตูไปก็พอ!!

• ส่วนฝั่งปอร์โต เดโก้ก็กำลังพูดปลุกใจลูกทีม และบอกว่าอย่าหยุดวิ่งจนกว่าจะสิ้นเสียงนกหวีด!! จงเชื่อมั่นในฟุตบอลของพวกเรา และนำชัยชนะกลับโปรตุเกส!!

• แล้วทั้งสองทีม ก็ลงสู่สนาม เริ่มเขี่ยบอลใหม่อีกครั้ง

• อิเนียสตาพาบอลบุกขึ้นมา แต่เจอโอลิเวราของปอร์โต้ไล่กวดแบบลืมตาย

• อิเนียสตารีบจ่ายบอลหนีไปให้วิคตอริโน

• วิคตอริโนลองยิงไกลออกไป แต่ติดอุราเบะที่กระโดดเข้ามาหาลำตัวบล็อค

บอ.บู๋

"วิคตอริโนครับ!" ได้จังหวะตะบันนนนนนนนนเต็มข้อ!"

"แรงเหลือเกินครับ!"

"แต่อุราเบะะะะะะะะ!"

"พุ่งเข้ามาพลีชีพ!"

"เอาท้องรับเอาไว้เต็ม ๆ!"

"โอ๊ยยยยยยยยยยยยย!"

"อุราเบะร่วงลงไปกองกับพื้นแล้วครับ!"

"โดนเข้าไปเต็มรักแบบนี้... ไม่ร่วงก็ไม่รู้จะว่ายังไงแล้ว!!!"

"แต่ว่าาาาาา!"

"บอลยังไม่ตายครับ!"

"กระเด้งไปเข้าทางของ… ซึบาสะ!!!"

"นาทีนี้ลืมเพื่อนไปแล้วครับ!"

"ซึบาสะไม่มองเพื่อนที่ล้มอยู่เลยครับ!"

"บอลอยู่ตรงหน้า!"

"ซึบาสะตะบันด้วยเท้าขวาาาาาาาา!"

"ไปทางซ้ายของประตู!"

"วากาชิมัตสึ!"

"ยังชกออกมาได้ครับบบบบบบบบ!"

"แต่ยังไม่จบ!"

"บอลที่วากาชิมัตสึชกออกมา..."

"กระเด้งออกไปทางซึบาสะกับริวัลโด!!!"

"สองคนกำลังวิ่งเข้าหาบอลพร้อมกัน!!"

"โอกาสของพลพรรคเลือดหมู-น้ำเงิน..."

"ยังไม่หมดครับ!"

ริวัล

“ซึบาส่าาาาาาาาา!!”

ซึบาสะ

“เอ๊อะ!!”

“ริวาลลลลลลลล ซัง!!”

บอ.บู๋

"เฮ้ยยยยยยยยยยยยยยยย!"

"ไม่จริ๊งงงงงงงงงงงงงงงง!"

"ภาพแบบนี้..."

"ภาพแบบนี้มันนนนนนนนนนนนนนนนน!"

"อย่าบอกนะครับว่าาาาาาาาาาา!"

• ริวัลและซึบาสะ วิ่งขนานกันมา ซ้าย-ขวา ด้วยความเร็วที่เท่ากัน จังหวะเดียวกันเป๊ะ!!

ริวัล

“ยิงพร้อมกันนนนนนนนน!!”

ซึบาสะ

“ครับบบบบบบบบ!!!

• ริวัลง้างอีซ้ายเต็มวง

• ซึบาสะง้างอีขวาเต็มตีน

ริวัล

“เฮื้อออออออออออออออออ~~~~!!!!!!!@#$%^&”

ซึบาสะ

“ย๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก~~~!!!@#$%^&”

บอ.บู๋

"ซึบาสะ! ริวัลโด!"

"สองตัวโกงประจำเรื่อง!"

"วิ่งมาพร้อมกัน!!!"

"จังหวะเดียวกัน!!!"

"ความเร็วเท่ากัน!!!"

"ง้างขาาาาาาา!"

"ทวินชู๊ตตตตตตตตตตตตตตตตตตต!!!"

"โอ้โหหหหหหหหหห!"

"บอลพุ่งหมุนเป็นเกลียว!"

"ควงสว่าน! ส่ายซ้าย!"

"ส่ายขวา!"

"ไม่รู้จะไปทางไหน!"

"แถมยังแผ่พุ่งด้วยพลังสีน้ำทะเลของซึบาสะ!"

"ผสมกับสีทองอร่ามของริวัลโด!"

"วากาชิมัตสึเห็นแบบนี้..."

"คงอยากถามพระเจ้าว่า..."

"ทำไมกูต้องเจออะไรแบบนี้ตั้งแต่เด็กจนโต~~~~~!!!"

"แต่เดี๋ยวก่อนครับ!"

"นี่ไม่ใช่วากาชิมัตสึคนเก่าตอน ป.6!"

"ไม่ใช่เด็กคนนั้น..."

"ที่เคยได้แต่ยืนตะลึง!"

"มองทวินชู๊ตพุ่งเข้าหาประตู!"

"โดยที่ไม่มีปัญญาขยับแม้แต่ก้าวเดียว!"

"วากาชิมัตสึคนนี้..."

"ออกจากบ้านเกิด!"

"ข้ามน้ำข้ามทะเล!"

"มาฝึกปรือฝีมือถึงยุโรป!"

"อยู่ในรังมังกรแห่งปอร์โต!"

"ภายใต้การขัดเกลาของ..."

"เดอะ สเปเชียล วันนนนนนนนนน!"

"โฆเซ มูรินโญ!"

"วากาชิมัตสึในวันนี้!"

"ไม่มีตระหนก!"

"ไม่มีตกใจ!"

"ไม่มีตะลึง!"

"ดวงตาจับจ้องไปที่ลูกบอลเพียงอย่างเดียว!"

"รวบรวมสมาธิ! รวบรวมพลัง!"

"ทุกสิ่งทุกอย่าง!"

"อัดเข้าไปในกำปั้นขวา!"

"แล้วปลดปล่อยเคล็ดวิชา..."

"วากะโดริวววววววววววววววววว!!!"

"วากาชิมัตสึอ่านทางครับ!"

"บอลส่ายไป!"

"ส่ายมา!"

"แต่เขาอ่านออก!"

"จับตำแหน่งได้! "แม่นยำ!"

"หมัดขวาาาาาาาาาาาา!"

"ชกออกไปเต็ม ๆ ใบ!!!"

"ปะทะกันแล้วครับบบบบบบบบบบ!"

"โอ้โหหหหหหหหหหหหหห!!@#$%^!@#$%"

"แต่..."

"แต่แขนนนนนนนนนนนน!"

"แขนวากาชิมัตสึสะบัดออกไปแล้ววววววววว!"

"ไม่รอดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!"

"แรงของทวินชู๊ตมันมากเกินไป!"

"กำปั้นเอาไม่อยู่!"

"บอลยังทะลวงต่อไป!"

"พุ่งเข้า..."

"พุ่งเข้า..."

"พุ่งเข้าาาาาาาาาาาาาาาาาาา!"

ซวบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ

บอ.บู๋

"สะ…!!"

"สะ……!!"

"สะเด่าไปเลยอีน้องงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง!!!"

"โกลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลล~~~~~~!!!"

"เข้าไปแล้วครับ!"

"ทวินชู๊ต!"

"จากซึบาสะและริวัลโด!"

"พลังของสองยอดนักเตะ!"

"รวมกันเป็นลูกยิงที่รุนแรงเหลือเชื่อ!"

"กระแทกผ่านกำปั้นของวากาชิมัตสึ!"

"ทะลวงเข้าสู่ก้นตาข่ายของปอร์โต!"

"อย่างที่ไม่มีสิ่งใด..."

"หยุดยั้งด้ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!!"

วากาชิมัตสึ กัดฟัน

“โธ่เว้ยยยยยยย!!”

“กูกะจังหวะ… ตำแหน่ง… ทิศทาง”

“ชกบอลออกไป ทุกอย่างสมบูรณ์แบบหมดแล้ว…”

“แต่ก็ไม่อาจต้านทานแรงของบอลได้!!”

“ไม่อยากเชื่อเลยว่า จะมาแพ้แบบนี้!?”

• แล้วจารย์ก็ time skip มาตอนจบช่วงต่อเวลาพิเศษเลย

บอ.บู๋

"และแล้ววววววววววววว!"

"จบเกมครับบบบบบบบบบบ!"

"เสียงนกหวีดสุดท้ายดังขึ้นที่คัมป์ นู!"

"บาร์เซโลนา!"

"เอาชนะเอฟซี ปอร์โตได้สำเร็จ!"

"หลังต้องลากยาวมาถึงช่วงต่อเวลาพิเศษ!"

"กว่าจะผ่านเกมนี้มาได้..."

"ต้องบอกว่าแทบเอาชีวิตไม่รอดครับ!"

"และชัยชนะในค่ำคืนนี้!"

"ส่งให้พลพรรคอาซูลกรานา..."

"คว้าตั๋วผ่านเข้าสู่รอบ 8 ทีมสุดท้าย!"

"ของศึกยูฟ่า แชมเปียนส์ลีกฤดูกาลนี้ได้สำเร็จ!"

• อุราเบะ กับวากาชิมัตสึ ยังมายืนกัดฟันเจ็บใจกัน วากาชิมัตสึบอกว่าอีกแค่นิดเดียวแท้ ๆ

บอ.บู๋

"แต่วันนี้..."

"ต้องปรบมือให้ปอร์โตจริง ๆ ครับ!"

"พวกเขาเล่นกันได้อย่างยอดเยี่ยม!"

"และทำให้ทีมระดับบาร์เซโลนา..."

"เกือบตายคาบ้าน!"

"กว่าพลพรรคอาซูลกรานาจะฝ่าด่านนี้มาได้..."

"หืดขึ้นคอ!"

"เลือดตาแทบกระเด็น!"

"ต้องลากกันไปถึงช่วงต่อเวลาพิเศษ!"

"แล้วลองฟังเสียงในสนามตอนนี้สิครับ..."

"ทั้งคัมป์ นู!"

"แฟนบอลพากันลุกขึ้นยืน!"

"เสียงปรบมือดังกึกก้อง!!!"

"สนั่นหวั่นไหวไปทั่วทั้งสนาม!"

"ไม่ได้มีไว้สำหรับผู้ชนะเพียงฝ่ายเดียวครับ..."

"แต่มอบให้กับนักเตะปอร์โตด้วย!"

"สดุดีให้กับหัวจิตหัวใจ!"

"สดุดีให้กับความสามารถ!"

"ของเหล่านักรบจากแดนฝอยทอง!"

"ถึงวันนี้พวกเขาจะต้องเป็นฝ่ายตกรอบ..."

"แต่ปอร์โตสามารถเดินออกจากคัมป์ นู..."

"ได้อย่างสง่าผ่าเผยครับ!"

อุราเบะ

“พวกเราเกือบทำสำเร็จแล้ว….”

“อีกแค่ก้าวเดียวจริง ๆ …”

คิชิดะ

“เกือบจะชนะซึบาสะ ได้แล้วเชียว”

วากาชิมัตสึ

“น่าเสียดาย แต่เกมจบแล้ว”

“ถึงยังไง พวกเราก็ได้เรียนรู้อะไรมากมาย”

“ตอนนี้ เราต้องเอาประสบการณ์เหล่านั้น กลับไปใช้กับเกมลีกในประเทศ” 

• ซึบาสะยืนหอบ แล้วก็มองมาทางแก็งนักเตะญี่ปุ่น 3 คนในทีมปอร์โต

• ซึบาสะกำลังคิดในใจว่าเกือบตายห่า… สมกับเป็นเกม ชปล. จริง ๆ แต่คิดอีกมุมนึง พวกเพื่อนนักเตะญี่ปุ่นทั้ง 3 คน ต่างก็พัฒนาขึ้นมาอย่างเหลือเชื่อ 

อุราเบะ

“ทำหน้าแบบนั้น หมายความว่าไงฟะซึบาสะ”

“นายชนะนะ”

“ทำหน้าดีใจให้สมศักดิ์ศรีหน่อยเสะ!”

วากาชิมัตสึ

“นายชนะพวกเราแล้ว”

“จากนี้ ก็ไปคว้าแชมป์ ชปล. แทนพวกเราด้วยล่ะ”

“ทำได้มั้ย?”

ซึบาสะ

“อ่า… แน่นอนอยู่แล้ว!!”

วากาชิมัตสึ

“โชคดีนะ ซึบาสะ”

“พวกเราพยายามเต็มที่แล้ว”

“ไม่มีอะไรต้องเสียใจ”

“เอ้ย…. มีอย่างนึงดิที่เสียใจ”

“ยังไม่ได้ล้างแค้นเฮียวงะเลย…!!”

• แล้วก็เสียงบรรยาย ย้อนกลับไป 2 ชั่วโมงก่อน ตอนซึบาสะปะทะปอร์โต

• ในช่วงเวลาเดียวกัน… ยูเวนตุส ก็กำลังจะลงฟาดแข้งกับอาร์เซนอล ในมหาศึก ชปล. รอบเดียวกัน