เล่าหลังเล่นเดโม Road to Jukai เมื่อสุกี้น้ำถือวิสาสะตามดิชั้นขึ้น Taxi มา

เมื่อกี้ลองเล่นเดโม Road to Jukai เกมผีขับแท็กซี่ที่หนูเคยไถ Twitter ไปเจอ แล้วเอามาเล่าให้ทุกคนฟังค่ะ

ปรากฏว่าเดโมสั้นมากกกก 30 นาทีจบ!! ขนาดหนูขับรถอืดอาด หลงทาง อ่านบทสนทนาทุกประโยคแล้วแคปจอเก็บไว้ไปด้วยนะคะ 55552554354

[⚠️ #SpoilerAlert] มีสปอยล์เนื้อหาเดโมคืนแรกค่ะ

เรื่องคือเราเป็นโชเฟอร์แท็กซี่หน้าใหม่ในชนบทญี่ปุ่น มารับช่วงรถต่อจากลุงคนขับที่เพิ่งเกษียณ แล้วรถที่ได้มาก็คือเก่าจนอุ ไม่มี GPS ด้วยจ้า ต้องดูป้ายบอกทางในเมืองเอาเองแบบอนาล็อก 😭

สถานโลเคชันก็เป็นเมืองเล็ก ๆ ในหุบเขาที่ขึ้นชื่อเรื่องคนชอบมาจบชีวิตตัวเอง แถมชาวบ้านท้องถิ่นก็คือไม่ต้อนรับคนนอกแบบมองแรงสุด ๆ ถนนหนทางก็โล่งโพล้ง บ้านเมืองเงียบสงบตามประสาเกมอินดี้ทุนต่ำ ถ้าไม่ติดว่าถังแตกต้องหาเงินใช้หนูยื่นใบลาออกจากตั้งแต่วันแรกแล้วค่ะแม่!

ประเด็นคือในคืนแรกเนี่ย เราต้องรับส่งผู้โดยสารทั้งหมดสี่รอบถ้วน มีทั้งลุงแท็กซี่เกษียณ, นักธุรกิจปากแจ๋ว, เด็กนักเรียนหญิง ไปจนถึงพนักงานมินิมาร์ท ซึ่งแต่ละคนคือพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า แถวนี้มันเถื่อนนะน้องนะ ไม่แน่จริงอยู่ไม่ได้หรอก!

คนนึงก็เล่าว่าที่นี่มันดึงดูดพวกอยากมาตาย พอกลายเป็นไวรัลในเน็ตคนก็ยิ่งแห่กันมาใหญ่

อีกคนก็บอกว่าคนนอกอย่างเราอยู่ได้ไม่นานหรอก บางคนไม่ได้มาเพื่อมีชีวิตรอดตั้งแต่แรกด้วยซ้ำ...

บรรยากาศแบบนี้คือหนูชอบมากกกก เกมมันไม่ได้ใช้มุกผีโผล่มาหน้าจอแล้วตุ้งแช่ใส่เราตั้งแต่ทีแรก แต่มันค่อย ๆ ปล่อยให้ผู้โดยสารแต่ละคนบ่มเพาะความระแวงลงในหัวเราทีละนิดแทน โคตรจิตวิทยา!

แล้วพอวิ่งรับส่งคนครบ กำลังจะขับรถกลับบ้านแบบใจฟูมีความสุข...

จังหวะนั้นหนูหันไปมองวิวสุสานข้างทางแวบเดียวเท่านั้นแหละ 💀⚰

โครมมมมมมมมมมมมมมม!!! 💥

ชนอะไรขาว ๆ !!! 😨😨😨

เหมือนเมื่อกี้จะมีคนใส่ชุดขาวยืนคอตกอยู่กลางถนนมืด ๆ

พอจอดรถแล้วใจดีสู้เสือลงไปเช็กดู... ปรากฏว่าไม่มีใครค่ะ ไม่มีแม้แต่รอยเลือดหรือร่องรอยการชน มีแค่ร่มสีแดงคันนึงตกอยู่เท่านั้น...

ตอนนั้นในหัวหนูคือถ้าเป็นพวก Resident Evil 🧟‍♂️ ของแซ็ค เครกเกอร์ เราคงต้องเจอซอมบี้ แล้วแสดงอัจฉริยภาพด้วยการพาขึ้นรถมาด้วยแหละ งั้นเซฟตัวเองไว้ก่อน อย่าไปเดินสุ่มสี่สุ่มเจ็ดเลยแม่! หนูก็เลยแค่เก็บรถสีแดงขึ้นรถมา แล้วขับรถต่อแบบเนียน ๆ

หนูก็เลยเก็บร่มขึ้นรถ แล้วขับต่อ

แล้วจู่ ๆ เสียงกระซิบหลอน ๆ ก็ลอยมาจากเบาะหลัง...

"อย่าหันมานะ... แกคิดว่าชั้นเป็นอันตรายรึเปล่า?"

สุ สุส สุ สุ สุกี้น้ามมมมมมมมมม 😭😭😭

หนูมองกระจกหลัง ปรากฏว่ามีผู้หญิงผมยาวสวมหน้ากากอนามัยนั่งอยู่เบาะหลังเรียบร้อย ทั้งที่ไม่ได้รับขึ้นรถมาเลย!!

เธอยังบอกอีกนะว่า ร่มที่หนูเก็บมาเนี่ยเป็นของเธอนะจ๊ะ... ร่มที่พอกางออกแล้วจะเป็นสีแดงฉานดั่งเลือด... สีแห่งความตาย ⛱

โอ๊ยยยยยยยยยยย!! แล้วทำไมเพิ่งมาบอกกกก! หนูอยากจะหันไปวีนใส่มาก หล่อนจะเอาไปทิ้งไว้กลางถนนทำไมก่อนเล่าาา! ถ้าแค่ร่มคันเดียวยังรักษาไว้ไม่ได้ ชีวิตตัวเองจะรอดมั้ยฮะซิส!? 😭

แต่พอหันอนาล็อกไปมองเบาะหลังอีกที... สุกี้น้ำก็หายไปแล้วววววว!

แต่พอหันหน้าไป... สุกี้น้ำ 🫥 ก็หายไปแล้วววววววววว

หลังจากนั้นก็ขับรถกลับบ้านแล้วเดโมก็ตัดจบปิ๊งแบบดื้อ ๆ เยี่ยมมากค่ะคุณผู้สร้าง ทิ้งดิฉันไว้กับเครื่องหมายคำถามเต็มหัวไปหมด 555555555555

เอาจริง ๆ ในมุมมองของหนู เกมนี้มันดูเป็นเกมทุนต่ำนะ เมืองค่อนข้างร้าง ถนนโล่งมาก แทบไม่มีอะไรให้เดินสำรวจเล่นเลย แต่หนูกลับเลิฟความเงียบงันของมันแฮะ เพราะความเงียบเนี่ยแหละที่ทำให้ทุกครั้งที่มีคนเปิดประตูขึ้นรถ เราต้องตั้งอกตั้งใจฟังว่าเขาจะเล่าเรื่องหลอนอะไรให้ฟัง ยิ่งฟังก็ยิ่งระแวง ยิ่งไม่แน่ใจว่าใครกำลังพูดความจริงอยู่บ้าง ใครคือสิบแปดมงกฎ หรือใครคือวิญญาณเร่ร่อน

ที่น่าสนใจที่สุดสำหรับหนูคือ เราเป็นคนขับแท็กซี่ที่ไม่รู้จักเมือง ไม่รู้จักผู้โดยสาร และไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองกำลังเข้าไปพัวพันกับอะไรอยู่ เกมผีที่ทำให้กิจกรรมธรรมดาอย่างขับรถกลับบ้านกลายเป็นเรื่องน่ากลัวได้ หนูว่ามีเสน่ห์ดีค่ะ

โพสต์ก่อนหนูบอกว่าอยากให้มีระบบปฏิเสธผู้โดยสาร

แต่จากเดโมนี้ เห็นแล้วว่า ปัญหาคือใครบางคนมันถือวิสาสะขึ้นมานั่งในรถเองได้อ่ะ จะปฏิเสธยังไงก่อนนนนน 😭

เอาเป็นว่ารอฉบับเต็มละกันค่ะ อยากรู้มากว่าตลอดหกคืนข้างหน้า เราจะได้เจอผู้โดยสารและสุกี้น้ำ สุกี้แห้ง ไม่ผัก เพิ่มหมู หรือประเภทไหนมาแจกโชคกันอีกบ้าง 🚙💨✨