กัปตันซึบาสะ Memories ตอน การย้ายบ้านของครอบครัวโอโซระ

พึ่งไปอ่าน prequel ของซึบาสะมาจนจบ เจ๋งอ่ะ

ตอนวันก่อนที่อ่านของเฮียวงะจบ แอบน้อยใจว่าทำไมชีวิตซึบาสะมันโรยด้วยกลีบกุหลาบ บ้านฐานะปานกลาง ไม่มีปัญหาการเงิน มีนักบอลระดับโลกมาเทรนให้ พ่อแม่ซัพพอร์ตเต็มที่

ในขณะที่เฮียวงะ พ่อตายตอน ป.4 โดยทิ้งหนี้ก้อนโตไว้ให้ แม่ก็เจ็บออด ๆ แอด ๆ เลยต้องเริ่มส่งหนังสือพิมพ์ช่วงเช้า กับทำงานร้านอาหารตอนเย็น แล้วก็พึ่งใบบุญป้ามิโตมะแม่ครัวที่โรงเรียน เจ้าของร้านอาหารที่ทำงาน กับบารมีแก็งเพื่อนพ่อ

ทว่าซึบาสะ มันก็มีปัญหาของมันเองในอีกรูปแบบนึง

- ปู่เดิมเป็นคนพายเรือข้ามฟากในโลกยุคเก่า แต่พอเมืองเจริญขึ้น สะพานข้ามแม่น้ำเต็มไปหมด ปู่ก็มาเปิดอู่ให้เช่าเรือตกปลา "โอโซระมารู" ที่ชานเมืองโตเกียว

- พ่อฝันใหญ่กว่า เลยไปเป็นกัปตันเรือใหญ่ ออกทะเลไกล

- ปู่กับพ่อ อยากให้เป็นตระกูลนายเรือ แต่ซึบาสะแม่ง เมาเรือตั้งแต่เด็ก

- ย่าบอกงั้นมึงไปเป็นนักเบสบอลลลลล

- แต่ครูประจำชั้น ป.3 จารย์คาวาโมโตะ โรงเรียนยตซึดาเตะ มาบอกว่า ซึบาสะ #ไม่มีเพื่อนที่โรงเรียนเลยแม้แต่คนเดียว เพราะซึบาสะเดินเตะบอลอยู่ตลอดเวลา และมีอาการ #เบียวฟุตบอลอย่างหนัก ไม่ยอมปรับตัวเข้าหาใคร ไม่เล่นกีฬาอื่นกับเพื่อน ใครชวนคุยอะไร ก็จะเบียวเข้าเรื่องฟุตบอลอย่างเดียว ไม่ใช่ว่ามันไม่ดี ปัญหาคือ... "มันเหมือนคนอยู่ผิดที่ผิดทาง" เหมือนฉลามที่โดนสั่งให้ใช้ชีวิตบนบก....

- ย่าซื้อไม้เบสบอลกับถุงมือให้ แล้วลากซึบาสะไปขอเล่นเบสบอลกับเพื่อนด้วย ซึบาสะก็เล่นแบบไม่เต็มใจ แล้วก็เงอะ ๆ เงิ่น ๆ แล้วก็พัง เจ๊งยับ ยิ่งผิดใจกับเพื่อนหนักกว่าเดิม โดนเพื่อนแบน

- ป.4 ปู่ตาย ย่าป่วยติดเตียง

- ป.5 คุณชิเงะ ลูกน้องปู่สืบทอดกิจการอู่เช่าเรือแทน

- ป.5 นั้นเอง ในขณะที่เฮียวงะกำลังปวดประสาทกับการหาเงิน ซึบาซะก็ได้เจอ "เจ๊มุ่ง" อาโอบะ ยาโยยจัง (ซึ่งภายหลังจะกลายเป็นสแตนด์ของมิสุงิ) ที่เข้ามาเปลี่ยนชีวิตซึบาสะ

- เจ๊มุ่ง ได้ยินเสียงเลื่องลือถึงความเบียว ความแปลกของซึบาสะมานาน แต่ไม่ได้ติดใจอะไร เธอเข้ามาทำความรู้จักและบอกว่าพี่ชายเธอที่โตกว่า 4 ปี ตอนนี้อยู่ ม.3 ก็ชอบเตะบอล แต่โรงเรียนเรามันไม่มีชมรมฟุตบอล พี่ชายเลยย้ายไปตั้งรกรากที่โรงเรียนชูเมย์กักคัง เขตติดกัน ซึ่งมีชมรมฟุตบอล และกลายเป็นกัปตันชมรมไปแล้ว

- ซึบาสะเลยตามยาโยย ไปทำความรู้จักกับพี่ชาย และเริ่มเตะบอลกับพวกเด็ก ม.ต้น โรงเรียนนั้นในขณะที่ตัวเองอยู่ ป.5 ซึ่งซึบาสะก็โชว์ความเหนือดุจเทวดามาตั้งแต่ตอนนั้น และพัฒนาการเล่นบอลกับคนอื่นขึ้นเรื่อย ๆ จนโค้ชและทุกคน อยากให้ซึบาสะไปแข่งบอล ม.ต้น ด้วยตั้งแต่ตอนนั้นเลย เอ่อ แต่มันไม่ได้ไง งั้นเดี๋ยวมึงย้ายมาโรงเรียนชูเมย์กักคัง ตอน ม.1 ละกันนะ

- ซึบาสะก็กลับบ้านมาอ้อนแม่ กูอยากย้ายโรงเรียนนนนนนนนนนนนนนน แม่บอกถ้ามึงจะย้ายไปเอกชน มึงไปตั้งใจเรียนให้สอบเข้าให้ได้ก่อนนน

- เจ๊มุ่ง กลายเป็นเพื่อนคนแรกในชีวิตของซึบาสะ.... ได้ไปเหยียบถึงห้องซึบาสะ เล่นกัน สองบ้านทำความรู้จักกัน และเจ๊ก็พูดถึงเรื่องอนาคต จะเอาซึบาสะเป็นผัว การแต่งงาน และบอกทุกคนว่าซึบาสะเป็น "แฟน"

- จนกระทั่ง ย่าตายไปอีกคน

- พ่อซึบาสะกลับมา (ไม่ต้องห่วงเรื่องดูแลปู่ย่าที่จากไปแล้ว) เลยบอกว่าเพื่อความฝันของลูก ฉลามก็ต้องไปว่ายในน้ำ ไม่ใช่ใช้ชีวิตบนบก พ่อสืบมาแล้ว ปีก่อน ชูเท็ตสึเป็นแชมป์ประเทศบอลประถม ดังนั้น ป.6 เราจะย้ายไปชิซึโอคะ.... และลูกจะไปอยู่ชูเท็ตสึ ร่วมกับวากาบายาชิ.... คว้าแชมป์ประเทศ

- ใครซวยสุดจากเรื่องนี้.... เจ๊มุ่ง ยาโยยยยยยยยยย

- หลังจากนั้นก็เป็นเรื่องการย้ายไปอยู่ชิซึโอคะตอนขึ้น ป.6 เก็บสัมภาระ ลาจากยาโยยที่สถานีรถไฟ ดูมุมมองของนายสถานีที่เห็นหนุ่มสาวดราม่าน้ำตาแตกที่สถานีเป็นประจำ

- ไปถึงชิซึโอกะวันแรก... เจออิชิซากิ ยิงบอลเข้าบานวากาบายาชิ ไปท้าทายเขา แล้วก็ไปทำวากาบายาชิหัวโขกเสาเลือดอาบบบบบบ

- ซึบาสะกลับบ้านมาบอกแม่..... "ผมไปอยู่นันคัตสึ แทนทันมั้ยครับบบบบ?"

- เฉลยเหตุผลที่โรแบร์โต ย่องเข้าบ้านตอนตี 2

- และ epilogue ที่ยาโยยย้ายไปโรงเรียนเอกชนโทโจ แล้วทักทายมิสุงิว่า "แฟนเก่าชั้น ก็ชอบเตะบอลเหมือนกันเลยค่ะ..."

เลิกงานละ กลับบ้าน ๆ