สรุปเนื้อเรื่อง Captain Tsubasa Dream Team: Next Dream Part 16

• ณ เอสตาดิโอ โด ดราเกา ประเทศโปรตุเกส วันนี้ปอร์โต มีคิวเปิดบ้านรับการมาเยือนของยูเวนตุส ในเกมยูฟาแชมเปียนส์ลีก
• ทีมม้าลายต้องการการันตีแชมป์กลุ่ม ส่วนปอร์โต ต้องการแต้มเพื่อเข้ารอบต่อไป โดยกำลังบดกับทีมตราหมี ของดิเอโก ซิเมโอเนอยู่
• วันนี้วากาชิมัตสึ หายจากการการบาดเจ็บ แล้วออกสตาร์ทเป็นตัวจริงให้ปอร์โต
• เฮียวงะแม่งพับแขนเสื้อขึ้นก่อนเลย อย่างที่พูดไว้จริงด้วยยย แล้วก็เดินเข้าไปถามอาการบาดเจ็บของวากาชิมัตสึ ซึ่งเจ้าตัวก็บอกว่าหายดีแล้ว

วากาชิมัตสึ

“พวกเราจะพยายามเต็มที่ คว้าแชมป์กลุ่มให้ได้”

“จะสกัดลูกยิงคอยนายทุกลูกให้นายเลย คอยดูเถอะ”

เฮียวงะ

“หึ….”

“งั้นก็ไม่ต้องออมมือให้ล่ะนะ”

อุราเบะ

“เฮียวงะ!! มึงอย่าลืมกู!!”

“วันนี้แหละ”

“พวกเราปอร์โต จะแสดงความสามารถที่แท้จริงให้เห็น”

เฮียวงะ

“อันที่จริง ถ้าแมตช์นี้จบลงด้วยผลเสมอ”

“พวกกูยูเว่ ก็จะเป็นแชมป์กลุ่มแล้ว”

“แต่เท่านั้นมันยังไม่พอ”

“กูจะมาเล่นหน่อมแน้มกับวากาชิมัตสึไม่ได้”

“กูจะบดขยี้มันด้วยทุกสิ่งที่กูมี!!”

“เพื่อการันตีตำแหน่งเอซสไตรเกอร์ของไอ้ม้าลายยยยยย!”

• ปอร์โตของน้ามูในเรื่องนี้ เป็นทีมที่เล่นแบบรับพร้อมกัน รุกพร้อมกัน ไปกันทั้งทีม

• พวกกลุ่ม 7 ประจัญบานของน้ามู มีโอกาสบุกขึ้นมาสับไกยิงก่อน แต่ไปเข้ามือนายทวารตัวบั๊คของยูเวนตุส “โรมัน บัคคัส” (**ซึ่งจริง ๆ ปีนั้นมันต้องเป็นบุฟฟ่อนที่ย้ายมาแทนฟานเดอซาร์ แต่อาจารย์เอา Bacchus มาแทน Buffon  ทว่าเหนียวพอกัน**)

• [เฮียวงะนึกถึงอดีต]

• แมตช์แรกที่เจอกับปอร์โตที่อลิอันซ์ สเตเดียม วากาชิมัตซึไม่ได้ลงเนื่องจากบาดเจ็บ

• เฮียวงะเสียดาย พอยิงพยัคฆ์สายฟ้าไป อุราเบะเอาตัวมาขวางไว้ แล้วก็ปลิวหายไปกับลูกบอล

• วากาชิมัตสึที่นั่งดูอยู่ข้างสนาม ก็ได้แต่กัดฟันเสียดายข้างสนาม ด้วยความอยากวัดฝีมือว่าเขาจะรับลูกยิงพยัคฆ์สายฟ้าของเฮียวงะได้แล้วรึยัง?

• กลับมาปัจจุบัน บัคคัสขว้างบอลมาให้เจนติเล เจนติเลโยนยาวให้เฮียวงะ

• เฮียวงะติดเครื่อง ควบบอลไปอย่างทรงพลัง สู่ประตูปอร์โต

• น้ามูยืนกอดอกอยู่ข้างสนาม บอกว่ายูเว่แม่งใช้แผนเอาแต่เอากองหน้า เฮียวงะ เป็นหัวใจของเกมรุก แต่กูวิเคราะห์มาแล้ว และจะแสดงให้เห็นว่าพวกมึงพิชิตแชมเปียนส์ลีก ด้วยฝีมือตัวคนเดียวไม่ได้หรอกโว้ย!! 

• อุราเบะ กับครูสเลอร์ รีบวิ่งเข้าไปเตรียมสกัดเฮียวงะไว้ 

อุราเบะ

“คราวนี้ กูไม่แพ้หรอกโว้ย!!”

เฮียวงะ

“มีกองหลังกี่คนก็ส่งมาให้หมด”

“ผลมันไม่ต่างกันหรอก!!”

“หลีกไปให้พ้นนนนนนนนนน!!!”

• เฮียวงะพุ่งเข้าชนอุราเบะ ปลิวหายไปกับสายลมอีกครั้งงงง

น้ามู

“อะไรวะเนี่ยยยย!?”

บอ.บู๋

“เฮียวงะครับบบบ ควบตะบึงบอลมาแบบไม่สนใครหน้าไหน”

“ใช้พลังกายล้วน ๆ ฝ่าการสกัดของอุราเบะไปแล้ว”

“เหลือแค่เฮียวงะ กับวากาชิมัตสึ ตัวต่อตัวแล้วครับ!!”

เฮียวงะ

“วากาชิมัตสึ…”

“ถึงเวลาประชันกันระหว่างเราแล้วนะ”

“มึงอาจจะเคยรับลูกยิงของกู เป็นพันเป็นหมื่นลูกในอดีต”

“กูจะแสดงให้เห็น ว่ากูเก่งขึ้นกว่าตอนนั้นขนาดไหน!!”

วากาชิมัตสึ

“โค่ยยยยยยยย!!”

“นายไม่ใช่คนเดียวหรอกเว้ย ที่เก่งขึ้นจากมาค้าแข้งที่ยุโรป”

เฮียวงะ

“ถ้าคิดว่าเซฟได้ ก็ลองดู!!”

“โอวววววววววววววววววววววววววว~”

• เฮียวงะระเบิดลูกยิง ไทเกอร์ช็อตออกไป บอลกระสุนเน็นพุ่งวาบเป็นลำแสงสีส้ม ไปทางมุมขวาบนของประตู… พร้อมมีเน็นที่แปรสภาพเป็นเสือโคร่ง วิ่งตามลูกบอลไปด้วย

• วากาชิมัตสึวิ่งไป กระโดดขึ้นฟ้า แล้วใช้สันมือขวา สับฟันบอลออกไปได้สำเร็จ

เฮียวงะ ยิ้มมมมมม

“หึ…”

“หายดีแล้วจริง ๆ ด้วยยยยย”

“ในที่สุดก็ได้เจอคู่แข่งที่คู่ควร”

“คราวหน้า จะเป็นประตูล่ะนะ!”

วากาชิมัตสึ

“ลูกยิงเมื่อกี้ แทนคำทักทายสินะ”

“สมกับเป็นโคจิโร จริง ๆ…”

“ชั้นจะเอาคืนให้กับความพ่ายแพ่ในนัดก่อน”

“วันนี้แหละ ปอร์โตจะยัดเยียดความปราชัยให้ยูเวนตุสสส!!”

• วากาชิมัตสึ ส่งบอลให้อุราเบะ เอาไปแจกเพื่อนบุกต่อ

• ปอร์โตประสานงาน หลอกล่อผ่านเจนติเลมาได้ แล้วต่อบอลไปมา ส่งย้อนให้อุราเบะที่เติมขึ้นมายิงทีเผลอ

• แต่บัคคัสที่มีบุฟฟ่อนเข้าสิงอยู่ ก็รับได้อย่างสบายใจ

• บทบรรยาย

• เกมตื้อ ๆ กันจนจบครึ่งแรกไปโดย ไม่มีประตู

• เริ่มครึ่งหลังมา วากาชิมัตสึและน้ามู ยังตะโกนสั่งให้พวก 7 ประจัญบาน เดินหน้าเพรส เดินหน้าบุกแบบเอาตาย ไม่ให้ยูเว่มีโอกาสคิดหรือหายใจหายคอ

• จนเฮียวงะยังทึ่งว่า นี่ครึ่งหลังแล้ว ไอ้พวกนี้ยังวิ่งไม่มีหมดเลยว้อยยย

• นักเตะยูเว่ เริ่มหันไปเล่นเกมรับกันแทน เพราะยังไงถึงเสมอกัน ก็เป็นแชมป์กลุ่มอยู่ดี

• พวกปอร์โตบุกมา เรดดรากอนฟลาย มีโอกาสยิงไกล แต่แล้วนายทวารบัคคัส ชกลูกออกมา เจอโคฟีชาร์ลตัน กระโดยิงซ้ำลูกเข้าไป

• ในที่สุดปอร์โตก็ได้ประตู ขึ้นนำยูเวนตุสไปก่อน 1-0

บัคคัส

“โดนจนได้…”

เจนติเล

“ต่อให้พวกเรารอดจากแมกกาซีนแรก”

“ทั้งทีม มันก็จะพร้อมใจกันสาดกระสุนระลอกใหม่มาอย่างไม่ยั้งหยุด”

“นี่สินะ 7 ประจัญบานของปอร์โต…”

บัคคัส

“เล่นแบบบุกด้วยกันทั้งทีม รับด้วยกันทั้งทีมแบบนี้”

“เป็นสไตล์บ้าดีเดือดเหลือเชื่อ”

“แต่มันก็จะผลาญ Stamina มหาศาล…”

• พอเริ่มเขี่ยบอลบุกกันใหม่ เฮียวงะก็ควบตะบึงบอลมาอย่างดีเดือด แล้วปอร์โต ก็แห่กันไปดัก

น้ามู กอดอกอยู่ข้างสนาม

“เฮียวงะนี่มันเฮียวงะจริง ๆ”

“พอตามหลังปุ๊บ ก็จะพยายามทะลวงเข้ามาทันที”

“พลังกระชาก ความเฉียบคมในการจบสกอร์ของหมอนั่น เป็นภัยกับพวกเรา”

“ไม่ว่ายังไง ก็ต้องหยุดมันให้ได้!”

เฮียวงะ

“พวกมันจะอึดอะไรกันหนักหนา”

“ป่านนี้แล้ว ทำไมยังเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วกันอยู่ได้”

“พวกมันอาจไม่มีใครที่โดดเด่นเป็นพิเศษอย่างซึบาสะหรือดิอาซ”

“แต่แผนการบุกอันหลากหลาย และความอึดระดับนี้”

“นี่เป็นสไตล์ที่เราไม่เคยเจอมาก่อนในกัลโช”

“แต่ถ้าเราปราบพวกนี้ได้”

“ก็จะยิ่งเพิ่มความมั่นใจให้กับพวกเรา!”

“เพื่อเข้ารอบน็อคเอาท์ จะมาแพ้ตรงนี้ ไม่ได้!”

“หลบปัยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!!”

• เฮียวงะวิ่งมาเบียดกระแทกทั้งอุราเบะ และครูสเลอร์ ปลิวหายไปอีกครั้งงงง

เฮียวงะ

“กูมาเอาประตูล่ะนะ วากาชิมัตสึ!!”

“อือออออออออออออ~”

“อร๊าาาาาาาาาาาาาาาาาาาา!!”

“อิคุเสะะะะะะะะะะะ!!”

• คราวนี้เฮียวงะยิงเป็นเนโอไทเกอร์ช็อตออกไป (ใจคือมึงจะค่อย ๆ ยิงทีละขั้นรึไง!?) บอลพุ่งเข้าไปตรงตัววากาชิมัตสึ ที่รอตั้งรับด้วยเคล็ดวิชาวากาโดริว อย่างไม่ไหวหวั่น

• วากาชิมัตสึ จับจังหวะใช้มือขวา ชกลูกบอลจากบนลงล่าง หยุดลูกเนโอไทเกอร์ช็อตด้วยการชกกดมันลงกับพื้นสนามมมมมมมมมมมมมมมม

บอ.บู๋

“เซฟฟฟฟ!!

“เซฟด้ายยยยยยยยยยยยยย!!”

“นี่มันอะไรกันครับเนี่ยยยยย!”

“วากาชิมัตสึ หยุดลูกยิงอันรุนแรงของเฮียวงะเอาไว้ได้อย่างนิ่งสนิท”

วากาชิมัตสึ

“อย่าคิดว่าชั้นจะยอมให้นายยิงได้ง่าย ๆ!”

“ที่ชั้นลำบาก เหน็ดเหนื่อยมาทั้งหมด”

“ก็เพื่อวันนี้!!!”

เฮียวงะ

“สมกับเป็นผู้รักษาประตูที่กูยอมรับ”

“เราเล่นด้วยกันมาตั้งแต่เด็ก”

“แล้วตอนนี้ มึงก็มายืนหยัดต่อหน้ากูในฐานะคู่ต่อสู้…”

“ไม่คิดว่าจะได้เห็นพัฒนาการที่น่าตื่นตาตื่นใจขนาดนี้”

“แต่ถ้ากูไม่ยิงให้เข้าตอนนี้”

“กูคงไม่มีหน้ามาเรียกตัวเองว่า สไตรเกอร์อีกต่อไป”

“เตรียมใจไว้ได้เลย วากาชิมัตสึ”

“กูเนี่ยแหละ จะเป็นคนแรกที่ฉีกมือของมึงเองงงงงงงงงง!!”

• เฮียวงะยิงธรรมดาเข้าไปอีก แล้ววากาชิมัตซึก็รับได้หนึบ

เฮียวงะ

“หน่านิ๊!!!”

วากาชิมัตสึ

“กัปตันเฮียวงะ เราเห็นกันมาตั้งแต่สมัยเรียนเมวะ”

“นายคือสุดยอดหน้าเป้าที่ชั้นเคยเห็น”

“แต่ในเวทีแห่งนี้ ชั้นจะรับลูกยิงของนายให้ได้ทั้งหมด” 

“และพิสูจน์ความสามารถในฐานะผู้รักษาประตูของชั้น”

“ให้เป็นที่จดจัมมมมมมม!!”

• พวกปอร์โตเห็นวากาชิมัตสึร่างทองแล้วก็มั่นใจ แล้วก็พากันดาหน้าบุกต่อ

• เจนติเลตะโกนบอกเฮียวงะ อย่าพึ่งไปฝืนทำประตู มึงลงมาช่วยกันรับก่อนนนนน เดี๋ยวจะเสียไปกว่านี้!!

• เฮียวงะก็ได้แต่กำหมัด “แต่จะปล่อยให้วากาชิมัตสึ เห็นกูไร้น้ำยาแบบนี้ไม่ด้ายยยย!!”

• เจนติเลมองหน้าเฮียวงะ แล้วก็ได้แต่คิดในใจ “กูก็เข้าใจความรู้สึกของมึง แต่เอซสไตรเกอร์ ก็ต้องไม่หาเรื่องทำให้ทีมเสียเปรียบไปด้วย”

• บัคคัสก็กังวล เล่นแบบนี้ม้าลายเราจะต้านได้แค่ไหนกันวะ

• ด้านอุราเบะคิด พอวากาชิมัตสึกลับมา ปอร์โตเราก็ประสานงานลงตัวกันกว่าที่เคย เราเล่นได้สูสีไม่เป็นรองยูเว่ มันไม่ใช่แค่เพราะคำสั่งหน้ามู ที่ให้พวกเราเคลื่อนไหวได้ฟรีบนผืนหญ้า แต่เพราะพวกเรารู้สึกปลอดภัย ที่ข้างหลังมีวากาชิมัตสึเฝ้าประตูอยู่ ฟุตบอลของกูก็ดีพอจะแข่งขันในเวทีโลกได้นี่หว่า 

• ระหว่างปอร์โตบุกอยู่ เจนติเลก็ตัดบอลได้สำเร็จ และกำลังครองบอลอยู่ ด้วยความลังเลว่าจะสวนกลับเร็ว หรือจะครองบอลไว้ก่อน? 

• ทว่าเฮียวงะก็ตะโกนมาทันที “เจนนนติเลลลลลลลลลล!!”

• เจนติเลเลยสาดบอลยาวให้เฮียวงะที่ยังยืนค้ำที่แดนหน้า ด้วยความคิดว่าถ้ามึงเป็นเอซสไตรเกอร์ที่แท้จริง ก็ต้องยิงให้ได้

• เฮียวงะก็จับบอลและเลี้ยงลุยต่อ

• แล้วก็เข้ามุกเดิม เฮียวงะสวมวิญญาณสิบล้อเมายาบ้า ใช้พลังกาย ชนพวกแนวรับของปอร์โตกระจุยกระจายออกไปหมด

วากาชิมัตสึ

“เข้ามาเลย!! เฮียวงะ โคจิโร!!”

เฮียวงะ

“อว๊าาาาาาาาากกกกกกก!!”

“อิคุเสะ~!!”

• เฮียวงะรวบรวมพลัง ตะบันเท้าครูดพื้นแล้วยิงออกไปในเพลงแข้ง “พยัคฆ์สายฟ้า”

• บอลพุ่งออกไปด้วยความรวดเร็ว เป็นลำแสงสีม่วง มีประกายสายฟ้า วิ่งเลียดพื้น แล้วค่อย ๆ ลอยขึ้นมา

วากาชิมัตสึ

“พยัคฆ์สายฟ้าที่ยิงเข้าใส่ตรง ๆ!!”

“นี่คือสาส์นท้ารบ!!”

“ที่ชั้นจะขอรับไว้!!”

“และจะสวนมันกลับไป”

“ด้วยการรวมพลังทั้งหมดไว้ ในจุด ๆ เดียว”

• เชี่ยยยย ผมฟังแล้วเหมือนวากาชิมัตสึแม่งเอาเน็นทั้งตัว มารวมพลังไว้ที่ข้อมือจุดเดียว เป็นการใช้เทคนิค “โค” นั่นเอง

• แล้ววากาชิมัตสึ ก็ง้างหมัดขวา ชกเข้าใส่ลูกยิงพยัคฆ์สายฟ้า… 

• พลังวากาชิมัตสึ (รวมเน็นทั้งตัวไว้จุดเดียวเป็นโค) vs พลังเฮียวงะ (เน็นเสริมพลังขา เปลี่ยนแปลงไฟฟ้า แปรสภาพเป็นพยัคฆ์ และแผ่พุ่งออกไป) โดยตรง

วากาชิมัตสึ

“เฮื้อออออออออออออออออออออออออ!!”

• ทว่าต้านทานไว้ไม่อยู่ แขนวากาชิมัตสึ สะบัดออก

บอ.บู๋

"โอ้โหหหหหหหห!"

"พยัคฆ์สายฟ้าของเฮียวงะ!"

"รุนแรงเหลือเกินครับ!"

"วากาชิมัตสึอ่านทางถูก!"

"พุ่งออกมาชกเต็มหมัด!"

"แต่แรงของลูกยิง..."

"มหาศาลเกินกว่าจะต้านทานเอาไว้ได้!"

"กำปั้นของวากาชิมัตสึถูกกระแทกจนสะบัด!"

"และบอลก็ยังทะลักพุ่งเข้าหาประตู!"

วากาชิมัตสึ

“อะไรกันเนี่ยยย!?”

บอ.บู๋

“เข้าาา! เข้าไปแล้วววววว!!”

"เฮียวงะ โคจิโร!"

"พยัคฆ์สายฟ้า!"

"ลูกยิงที่ทรงพลังเหนือกว่าหมัดของผู้รักษาประตู!"

"ทะลวงเข้าสู่ตาข่ายของปอร์โตได้สำเร็จ!"

"โอ้โหหหหหห!"

"ยูเวนตุสไม่ยอมแพ้!"

"และตามตีเสมอได้ในช่วงวินาทีสุดท้ายของเกม!"

"สกอร์กลับมาเท่ากันที่ 1 ประตูต่อ 1 แล้วครับ!"

เฮียวงะ

“ยชชช่าาาาา”

“ขอบคุณที่เชื่อใจ และสาดบอลมาให้ เจนติเล!!”

วากาชิมัตสึ …กัดฟัน

“โธ่เว้ยยยยยยยยยยย!!”

“แขนชาไปหมดแล้ว…”

“ไม่เพียงแค่เพราะชนกับพลังยิงนั่นตรง ๆ”

“ชั้นนึกว่าตัวเองอยู่ในสภาพสมบูรณ์เต็ม 100% แล้วแท้ ๆ”

“แต่กลับไม่อาจยืนหยัดไว้ได้จนถึงวินาทีสุดท้าย…”

• เสียงนกหวีดหมดเวลาดังขึ้น

บอ.บู๋

"และแล้วววววววววววววววววว!"

"ผู้ตัดสินก็เป่านกหวีดหมดเวลาการแข่งขันครับ!"

"จบเกมสุดระทึกระหว่างปอร์โตกับยูเวนตุส!"

"ลงเอยด้วยผลเสมอ 1 ประตูต่อ 1!"

"หนึ่งแต้มในเกมนี้..."

"เพียงพอสำหรับพลพรรคเบียงโคเนรี!"

"ยูเวนตุสตีตั๋วผ่านเข้าสู่รอบน็อกเอาต์!"

"ในฐานะแชมป์ของกลุ่ม E!"

"ส่วนปอร์โต..."

"ต้องเสียดายอย่างที่สุด!"

"เพราะชัยชนะอยู่ห่างจากพวกเขาเพียงไม่กี่วินาทีเท่านั้น!"

"แต่สุดท้ายก็ถูกพยัคฆ์สายฟ้าของเฮียวงะ..."

"กระชากมันหลุดลอยไปอย่างน่าเจ็บปวดครับ!"

• แล้วเฮียวงะก็เดินมาหาวากาชิมัตสึอีกครั้ง จับมือกัน คุยกันประสาเพื่อนปกติ

• อุเรเบะแม่งก็โดนเมินเหมือนเดิมมมม

• วากาชิมัตสึก็ขอโทษอุราเบะ ที่รับลูกสุดท้ายไม่ได้ ไม่งั้นปอร์โตของเราก็ชนะไปแล้ว

• อุราเบะบอกว่าแมตช์ที่แล้วเราแพ้ แต่วันนี้เราเสมอ แปลว่าพวกเราก็มีแนวโน้มที่ดี แบบนี้ครั้งต่อไปที่เจอยูเว่อีก พวกเราต้องชนะแน่!!”

• วากาชิมัตสึก็หัวเราะ และคิดว่าโชคดีที่มีเพื่อนร่วมทีมดี ๆ มากมาย โชคดีที่ได้มาอยู่ปอร์โตจริง ๆ