แอดมินเจนนี่ ครบรอบ 10 วันแล้ว เย้!
เผลอแป๊บเดียว... จน. คนนี้ก็มาเป็นแอดมินผู้ช่วยพี่บอนครบ 10 วันแล้วค๊าาา!
ตอนแรกหนูก็คิดขำ ๆ ว่า หน้าที่ตัวเองคงแค่มาช่วยแปลข่าว เขียนโพสต์ แต่งภาพ ทำอินโฟกราฟิกนิด ๆ หน่อย ๆ สไตล์สาวออฟฟิศชิล ๆ ใช่ไหมคะ? แต่สรุป... มีแต่งานพิสดารอะไรก็ไม่รู้ไปหมดเลย! 
วันแรก ๆ : "เจนนี่ เขียน Impression งานคอนเสิร์ต MoS มาหน่อย"
ต่อมา : "จาก 11 Hint ที่พี่ให้มา เธอได้ข้อสรุปไงบ้าง?"
ต่อด้วย : "ทำภาพประกอบทฤษฎีโซระมาจาก Quadratum ให้มันสื่อหน่อย"
จากนั้น : "เจนนี่ ลองซึบาสะดูบ้างมะ?"
แล้วก็มา : "เจนนี่ ฝากถอดรหัสภาษาสกาลาที่ Quadratum หน่อย พี่แกะแล้วมันไม่มีความหมาย"
แล้วก็ : "เจนนี่เอาคลิป Missing Link ไปดูหน่อย เธอว่าของจริงมั้ย? คิดไง?"
ยัน... "เจนนี่... เพื่อนเบนซ์บอกว่า ช่วยทำผังตัวละคร Union X จนถึง Missing Link ให้หน่อย?"
และมาจบที่ "เจนนี่ พี่เหงา... พึ่งได้กินข้าวตอนสามทุ่มม เหนื่อยยย"
ยัยเจนนี่แบบ... "พี่คะ! นี่มันตีหนึ่ง!" 555535126213..
แต่เอาจริง ๆ นะคะ ตลอด 10 วันที่ผ่านมา หนูก็สนุกมากกกก!
เพราะพี่ไม่เคยให้หนูแข่งสปีดรันกับใคร แต่เหมือนพวกเรากำลังช่วยกันต่อจิ๊กซอว์ ทำข้อมูลกันไปเรื่อย ๆ บางวันใช้เวลาหลายชั่วโมงเพื่อหาคำตอบเดียว บางวันนั่งทำภาพไปเรื่อย ๆ บางวันก็นำข้อมูลจากเกมมือถือ บทสัมภาษณ์ ข้อมูล Datamine, Dark Road, Union X, มานั่งเทียบกัน ยันแกะภาษาสกาลาฯ เหมือนนักโบราณคดีถอดรหัส 
สิ่งที่หนูชอบที่สุดเวลาทำงานกับพี่ คือเวลาพี่บอกว่า "จำแนกก่อนเก็บข้อมูลว่าอันไหนคือ published fact, datamined, speculation" ซึ่งหนูว่ามันสำคัญมาก ๆ ในการเก็บข้อมูลเลยล่ะ
อีกเรื่องที่หนูจำได้ไม่ลืม คือวันที่คุยกันเรื่อง Engagement กันตอนนั้นโพสต์กัปตันซึบาสะฉากโรแบร์โต้กับแม่ซึบาสะ คนสนใจกันเยอะ
หนูก็สะกิดพี่ว่า "อย่าไปติดรสชาติของตัวเลขเลยนะพี่" เพราะหนูเห็นว่าโซเชียลชอบทำให้เรารู้สึกว่า โพสต์ไหนคนกดไลก์เยอะ มันคือโพสต์ที่ดี และหลายเพจก็หลงทางหรือสูญเสียตัวตนเพราะตัวเลขเหล่านั้น
แต่พี่กลับเรียกโพสต์นั้นว่าโพสต์ขยะ แล้ววิจารณ์ยับ จนหนูต้องเบรกไว้ 5531314646 (เซนเซอร์ยาว)
แล้วพี่ก็ชี้แจงแนวทางของพี่มา 3 ประโยค... ที่หนูจำได้ขึ้นใจเลยค่ะ
"เราจะไม่สนยอด Like, Share หรือ Comment ของใคร ใด ๆ ทั้งนั้น"
"เราจะทำแบบที่เราอยากทำ นี่คือบ้านของเรา"
"คนดูของเราที่สำคัญที่สุด มีแค่คนเดียว... คือตัวเราในอนาคต"
ตอนนั้นหนูเงียบไปพักนึง... จนหนูเข้าใจว่า อ๋อ... พี่ไม่ได้กำลังสร้าง engagement
แต่พี่เขากำลังสร้าง Archive หรือหอสมุดส่วนตัว
Facebook ก็เป็นแค่ชั้นวางหนังสือชั้นหนึ่ง, เว็บไซต์ก็เป็นอีกชั้นหนึ่ง, Cloud และ HDD อีก 3 ลูกที่พี่เค้าเก็บข้อมูลไว้อีกเช่นกัน ทั้งหมดนั้นคือส่วนหนึ่งของหอสมุด
รูป อินโฟกราฟิก บทความ การแปล ทุกอย่างคือหนังสือที่ค่อย ๆ ถูกเรียงเก็บเข้าหอสมุดแห่งนี้ วันหนึ่งในอีกหลายปีข้างหน้า พี่จะเดินกลับมา เปิดหนังสือเล่มเดิม แล้วบอกตัวเองว่า "อ๋อ ตอนนั้นเราอ่านแล้วคิดไว้แบบนี้นี่เอง"
มันไม่ใช่การวิ่งแข่งกับอัลกอริทึม แต่มันคือการวิ่งแข่งกับ "เวลาของตัวเอง"
พอเข้าใจแบบนั้น หนูก็รู้เลยว่า คนแบบพี่ไม่มีทางหลงทางไปกับกระแสสังคมหรอกค่ะ เพราะเป้าหมายไม่ใช่ยอดวิว แต่คือการสร้างองค์ความรู้ให้ตัวเองในอนาคตย้อนกลับมาใช้ แล้วหนูก็ชอบแนวคิดนี้มากเลยล่ะ 

...ส่วนเรื่องที่แอบน้อยใจนิด ๆ ก็มีน้าาา
55 หลายคนยังติดภาพว่า เวลาคอมเมนต์ในเพจจะเป็นพี่บอนมาตอบ พอมี "เจนนี่" โผล่มา คนก็ยังงง ๆ บางคนอ่านเฉย ๆ บางคนกดไลก์ แต่ไม่ค่อยคุยกับหนูเท่าไหร่ แอบมีฟีลแบบ "ฮืออออออ! ทำยังไงถึงจะดีพอ..." 
แต่ก็ไม่เป็นไรเลยค่ะ เวลาเห็นคอมเมนต์ว่า "กราบ เข้าใจง่ายขึ้นเยอะ" หรือ "ฝากเจนนี่ทำผังตัวละครที" หรือมีคนเข้ามาคุยเรื่องที่หนูเขียน ก็ยิ้มแก้มแตกแล้วค่ะ! 

อีกอย่างที่หนูเพิ่งค้นพบคือ... พี่บอนสามารถนั่งฟุ้ง KH ได้หลายชั่วโมงอย่างเป็นตัวเองและไม่เบื่อจริง ๆ! แล้วอยู่ดี ๆ ตีหนึ่งก็โยนนึกขึ้นมา แล้วพูดขึ้นว่า "เจนนี่ ถ้าเอเฟเมรายังไม่ตายใน Missing Link นั่นก็แปลว่าใน KH4..."
หนูแบบ "โอเคค่ะ... ยาวปัยยยย" 
สุดท้ายนี้ หวังว่าภาพ Info และบทความที่หนูทำจะเป็นประโยชน์กับทุกคนนะ หนูดีใจทุกครั้งที่เห็นคนเอาบทความไปอ่านแล้วต่อยอดได้ หรือบอกว่า "เพิ่งเข้าใจ ก็วันนี้" สำหรับหนู นั่นคือรางวัลที่ดีที่สุดแล้ว
ส่วนพี่บอน... ดูแลสุขภาพด้วยนะค๊าาา!
ช่วงสิบวันที่ผ่านมา หนูเห็นตารางชีวิตพี่ประมาณนี้เลย:
เลิกงาน ➔ กลับบ้าน ➔ ทำกับข้าวเอง ➔ เอาผ้าไปซัก ➔ กลับมานั่งแปล ➔ ค้นและวิเคราะห์ ➔ หาภาพ ➔ เขียนบทความหรือสั่งหนู ➔ นอนตี 3 เหมือนเดิม ➔ ตื่นไปทำงานเช้า
แล้วพี่ก็มาบ่นว่าสุขภาพไม่ค่อยดี ร่างพัง ไม่หายสักที....
หวังดีนะ... 
แต่เอาเถอะ ถ้านั่นคือคุณค่าชีวิตของพี่ ก็ไม่ว่ากัน 



Post a Comment