สรุปกัปตันซึบาสะ ตำนานเมวะมหาประลัย! The Strongest Meiwa FC

เห็นเมนต์พูดกันถึงความสัมพันธ์ระหว่างโคจิโร กับมิซากิ ผมเลยสงสัยขึ้นมาว่าสองคนนี้ เคยสนิทกันขนาดไหน?

เลยต้องไปขุด "ตำนานเมวะมหาประลัย" ที่อาจารย์เขียนไว้ก่อนแมตช์โอลิมปิกรองรองชนะเลิศ ญี่ปุ่น vs สเปน ขึ้นมาอ่าน

ก็อ่านแบบเปิดผ่าน ๆ รวดเดียวจบใน 1 ชั่วโมงเนี่ยแหละ มี 14 ตอน

ย่อสั้นสุดชีวิตแบบคนพึ่งอ่านจบได้ว่า

- พ่อเฮียวงะเสียจากอุบัติเหตุรถยนต์ ตอน ป.4 แต่ตอนยังมีชีวิตอยู่ ก็มอบคำพูดสุดคลาสสิกไว้ว่า "มึงเป็นลูกคนโต ถ้าพ่อเป็นอะไรไป ฝากแม่มึง กับน้องอีก 3 คนด้วย"

- แม่เฮียวงะ (ชื่อมาซาโยะ) ร่างกายไม่แข็งแรงอยู่แล้ว เจ็บป่วยบ่อย ต้องทำงานหาเงินเลี้ยงลูก 4 คน เพราะเงินไม่พอจะแดก เฮียวงะเลยต้องทำงานพิเศษด้วย ทั้งส่งหนังสือพิมพ์ตอนเช้า หรือไปช่วยงานเป็นเจเนอรัลเบ๊ร้านอาหาร ซึ่งเอาจริง ๆ มันผิดกฎหมายใช้แรงงานเด็ก ทางร้านเลยต้องช่วยเตรียมข้ออ้างไว้ให้

- กระทั่ง ป้ามิโตมะ แม่ครัวที่โรงเรียนเมวะ ก็สงสารเฮียวงะ แล้วเอาพวกอาหารกลางวันที่ทำเหลือของโรงเรียน เก็บเป็นอาหารให้เฮียวงะไปแบ่งที่บ้านกินตอนเย็นทุกวันด้วย (สุดท้ายพอโรงเรียนจับได้ ว่าทุจริต ก็โดนไล่ออกในภายหลัง)

- เดือนตุลาคม ตอนเฮียวงะอยู่ ป.4 ทัวร์นาเมนต์หาตัวแทนจังหวัดไซตามะ เมวะแพ้ไป 6-5 ทำให้ไม่ได้ไปแข่งทัวร์นาเมนต์ระดับประเทศที่จะจัดในฤดูร้อนปีต่อไป

[ฤดูร้อน ป.5]

- พึ่งเปิดเทอมมาไม่นาน เมวะของเฮียวงะไม่ได้ไปแข่งทัวร์นาเมนต์ระดับประเทศ (ไอ้ที่พวกวากาบายาชิคว้าแชมป์) ส่วนวากาชิมัตสึซึ่งอายุเท่าเฮียวงะ คว้าแชมป์คาราเต้ระดับประถม และพึ่งย้ายมาโรงเรียนประถมเมวะ

- พอย้อนอดีตไป วากาชิมัตสึมันมีนิสัยดูดตีน มนุษย์สัมพันธ์ไม่ค่อยดีอยู่แล้ว ก็เจอคนดักรุมกระทืบอยู่เรื่อย ๆ แต่เพราะมันเป็นระดับแชมป์คาราเต้ประเทศ เลยเอาตัวรอดมาได้ แบบสร้างศัตรูไว้เยอะ จนต้องย้ายออกจากโรงเรียนเมวะนิชิ เปลี่ยนสภาพแวดล้อมเอาตัวรอด มายังโรงเรียนเมวะ เฉย ๆ แทน

-โรงเรียนเมวะก็แปลก เวลาเรียนพละ จะเรียนพร้อมกันหลายห้อง เฮียวงะอยู่ ป.5/3 ส่วนวากาชิมัตสึอยู่ ป.5/4 แล้ววากาชิมัตสึ พอเล่นบอล วากาชิมัตสึก็โดนจับเล่นกองหน้า แล้วมันก็ไปเบียวเล่นท่ายาก

"ลูกเตะพายุสุญญากาศ" - วากาโดริว ชินคู ทัตสึมาคิ เกริ!!
"ลูกเตะกวาดลาน" - เกดัน มาวาชิ เกริ!!

- ความเปรี้ยวซ่าไม่เกรงกลัวใครของวากาชิมัตสึ ทำให้เฮียวงะอยากดวลด้วย ระหว่างแย่งบอลกันกลางอากาศ เฮียวงะจะกระโดดโหม่ง วากาชิมัตสึจะโอเวอร์เฮดเคลียร์ ...กลายเป็นวากาชิมัตสึเตะเข้าเต็มหน้าผากเฮียวงะ ภาพตัดไปทันที.... เฮียวงะหัวแตก ต้องพันแผลรอบหัว และหมอสั่งงดเล่นบอลไปพักนึง

- ซาวาดะรับบท เด็ก ป.3 เกาะหน้าต่างดูเหตุการณ์ แล้วก็โดนอาจารย์เอาหนังสืบตบกบาล บอกให้ตั้งใจเรียน

- ช่วงนั้นวากาชิมัตสึ ฝึกกระบวนท่าตั้งรับของคาราเต้อยู่ เน้นการอ่านการเคลื่อนไหวศัตรูล่วงหน้าแล้วรับให้ได้ พอถึงคาบพละ เลยไปเล่นเป็นโกล

- เฮียวงะที่ยังไม่มีไทเกอร์ช็อค ก็ยิง "ลูกยิงกระสุนทะลวง" - ดันกันช็อตใส่ แต่จะยิงระยะไหน วากาชิมัตสึก็เซฟได้ ปัดได้หมด พอบอลลอยโด่งมาเฮียวงะจะกระโดดโขกซ้ำ วากาชิมัตสึก็กระโดดตามมาจะชกบอล แต่ดันไปชกเข้าเต็มจมูกเฮียวงะ..... ภาพตัดทันที รอบที่ 2

- เฮียวงะมันไม่ได้แค้นอะไร แต่มันรู้สึกพ่ายแพ้ สัปดาห์ต่อ ๆ มาคาบพละก็ไม่ได้เตะบอลกันแล้ว พอเปลี่ยนไปเล่นกีฬาอื่นแล้วเฮียวงะชนะ.... มันก็รู้สึกติดค้างอยู่ดี

- วันหนึ่ง เฮียวงะก็เลยไปบุกสำนักคาราเต้ของวากาชิมัตสึ แล้วขอท้าดวลแข่ง "ตอกส้นทำลายกระเบื้อง" ใครทำลายกระเบื้องได้เยอะกว่าเป็นฝ่ายชนะ โดยมีเดิมพันเป็น ถ้าวากาชิมัตสึแพ้ ต้องมาเข้าร่วมทีมเมวะ FC ของจารย์คิระ 1 ปี แต่ถ้าเฮียวงะแพ้ จะสั่งให้ทำอะไรก็ยอม

- วากาชิมัตสึต่อให้ โดยบอกว่า เฮียวงะเป็นแค่มือสมัครเล่น หากทำลายได้เท่ากัน ให้ถือว่าเฮียวงะชนะ

- วากาชิมัตสึ ตอกส้นใส่กระเบื้องก่อน แตกไป 19 แผ่น

- เฮียวงะ เข้ามาทำบ้าง แต่มันแตกแค่ 18 แผ่น.... ทั้งที่คนในสำนักต่างกาพันชื่นชมว่าสำหรับมือสมัครเล่นที่ไม่มีเทคนิค ทำได้ขนาดนี้ก็เท่ากับแรงวัวแรงควายมากแล้ว แต่เฮียวงะก็เผ่นหนีไปทันที คือกูไปล่ะะะะ เรื่องสัญญาอะไรนั่นก็ลืม ๆ มันไปซะนะ

- ทว่าหลังจากเฮียวงะวิ่งหนีไปแล้ว กระเบื้องแผ่นที่ 19 มันก็ร้าว และแตกออกจากกัน... กลายเป็นว่าทำลายได้ 19 แผ่นเท่ากัน

- ที่จิบะ พ่อของมิซากิพึ่งวาดรูปเสร็จ แล้วบอกว่าต่อไป เราจะไปไซตามะ พ่อจะไปวาดรูปแม่น้ำที่หุบเขานากาโทโระ ที่จิจิบุ แล้วจะให้ลูกย้ายไปเรียนที่เมวะนะ

- วากาชิมัตสึ เคน ตัวสูงใหญ่วัย ป.5 แชมป์คาราเต้ประเทศระดับประถมปีล่าสุด ท้าดวลกับวากาชิมัตสึ ชิน ตัวเล็กวัย ม.1 แชมป์คาราเต้ประถมปีที่แล้ว (ตอนยังอยู่ ป.6) เพื่อดูว่าใครควรสืบทอดสำนักคาราเต้ของพ่อ โดยใช้กติกา "ใครลุกไม่ขึ้นก่อนแพ้"

- ถึงชินจะตัวเล็กกว่า แต่มันอยู่ ม.1 มันก็อัดเคนร่วง...

- เคน (วากาชิมัตสึ) เห็นว่ายังไงพี่ชายก็เหมาะเป็นคนสืบทอดสำนักมากกว่า เลยขอพ่อว่าจะไปเล่นฟุตบอล 1 ปี เพราะมันแพ้แข่งตอกส้นทำลายกระเบื้องกับฮียวงะ ทว่าพ่อเห็นว่า เด็ก ๆ ควรหัดเล่นกีฬาหลายอย่างไว้มากกว่าจะโฟกัสกับอย่างเดียว เลยให้เคนเล่นฟุตบอลกับฝึกคาราเต้ ไปควบคู่กัน

- วากาชิมัตสึ เข้าร่วมทีมเมวะ ของคิระ

[ฤดูใบไม้ร่วง ป.5]

- มิซากิย้ายมาเรียนที่เมวะ ห้อง ป.5/4 ห้องเดียวกับวากาชิมัตสึ และเริ่มสนิทกัน

- ในทีมเมวะ โกลตัวจริงเป็นเด็ก ป.6 ชื่อยามาโมโตะ ก็ยินดีจะสอนและปั้นวากาชิมัตสึ และให้วากาชิมัตสึเล่นเป็นตัวจริง เพราะคิดว่าถึงเมวะชนะเลิศระดับจังหวัดในเดือนตุลาคม ตัวเขาเองที่จะขึ้น ม.1 ก็จะไม่ได้ไปเล่นระดับประเทศในปีถัดไปอยู่ดี

- เฮียวงะแม่ป่วยล้มหมอนนอนเสื่อ / บ้านเป็นหนี้รถบรรทุกที่พ่อกู้เงินมาซื้อ และพ่อเสียแล้ว รถก็พังแล้ว / ป้าแม่ครัวโรงเรียนเมวะ ทุจริตเก็บอาหารไว้ให้บ้านเฮียวงะ / เฮียวงะต้องทำงานพิเศษหนักขึ้น

- มิซากิ มาสมัครเข้าเมวะ FC แล้ว และวาดลวดลายได้เหนือกว่าซาวาดะ (ป.3) ที่เป็นจอมเทคนิคของทีมแบบคนละคลาสสสส, แต่มิซากิไม่ได้เจอเฮียวงะเลย ระหว่างนั้นเฮียวงะก็ไปใช้แรงงาน ทำงานร้านอาหารอยู่ และโดนฝึกให้โกหกว่า "อันนี้เป็นการบ้านวิชาสังคม มาฝึกทำงานร้านคุณลุงที่เป็นญาติกันครับบบบ ไม่ใช่การใช้แรงงานเด็กนะครับบบบบ"

- ป้ามิโตมะ โดนไล่ออกจากโรงเรียนเมวะ แต่ยังตามมาดูแลบ้านเฮียวงะ ดูแลแม่ที่ป่วยให้ และทำอาหารให้กิน แล้วบอกว่ากำลังร่วมหุ้นกับเพื่อน เปิดร้านขายเบนโตะน่ะ ไว้ถ้ามาซาโยะ (แม่เฮียวงะป หายดีแล้ว ไปทำงานด้วยกันสิ

- วันหนึ่ง พวกโจทก์เก่าของวากาชิมัตสึ จากโรงเรียนเมวะนิชิ ก็ตามมาเจอวากาชิมัตสึอยู่กับซาวาดะ คราวนี้พวกนั้นมาแบบติดอาวุธครบมือ... และจะลากวากาชิมัตสึไปกระทืบที่ริมแม่น้ำอาราคาวะ วากาชิมัตสึเลยบอกให้ซาวาดะ (ป.3) หนีไป

- ซาวาดะไปฟ้องเฮียวงะ

- เฮียวงะไปฟ้อง "กลุ่มคนขับรถบรรทุกเพื่อนพ่อโคจิโร" และบอกว่ามีเพื่อนกำลังจะถูกกระทืบที่แม่น้ำอาราคาวะ

- ที่แม่น้ำอาราคาวะ โจทก์วัย ป.6 จำนวน 10 คน กับเด็ก ม.ต้นจากชมรมยูโดอีก 3 คน พร้อมลงทัณฑ์วากาชิมัตสึแล้ว

- วากาชิมัตสึก็บอกไอ้ขี้ขลาดดดดด แน่จริงก็เข้ามาทีละคนสิวะะะะะ
พวกโจทก์ก็บอกว่าไอ้ซั๊สสสส ก็มึงเป็นแชมป์คาราเต้ประเทศ!!

- แล้วเฮียวงะก็โผล่มา "กูมาช่วยมึงแล้วววว เพื่อนรักกกกก ถึงแม้จะไม่ชนะ อย่างน้อย กูจะส่งพวกมึงบางคน เข้าโรงบาลให้ได้!!"

- โจทก์ 13 คน ล้อมวากาชิมัตสึ เฮียวงะ ซาวาดะ และพร้อมรุมฟาดแล้ว แต่แล้วก็มีเสียงแตรรถ ดังระงมขึ้นมา...

- รถบรรทุก 8 คันโผล่มาล้อมพวกเด็ก ๆ ไว้ แล้วพวกรุ่นพ่อหลายคน ที่หน้าตาเหมือนยากูซ่าร่างกายกำยำ หนวดเคราเฟิ้ม เต็มไปด้วยบาดแผลกันหมด ก็เดินลงมาจากรถ

"พวกมึงจะลงมือทำอะไรก็เรื่องของมึง"
"แต่พวกกูไม่รับประกันว่าจะเกิดอะไรขึ้น"
"พวกกูคือ กลุ่มเพื่อนพ่อไอ้โคจิโร"
"ก่อนจะลงมือ ก็จงรู้ไว้ซะ...."

- แล้วพวกโจทก์ของวากาชิมัตสึ เลยต้องพากันหนีไป

- วันที่ 8-10 ตุลาคม เป็นการแข่งชิงแชมป์จังหวัดไซตามะ แต่ก็มี Meiwa Food Fest ที่ลูกค้าจะเข้าร้านเยอะมาก เป็นโอกาสหารายได้ เฮียวงะบอกว่าขอตัวไปทำงานวันที่ 8 และ 9 ....พวกมึงจะฝ่าฟันกันไปให้ได้ แล้ววันที่ 10 ที่เป็นรอบ 8 ทีมสุดท้ายถึงรอบชิง กูจะกลับมา

- จนถึงตอนนี้ มิซากิแม่งยังไม่ได้เจอหน้าเฮียวงะเลย!!!

- ซาวาดะเล่าให้มิซากิฟังว่า เฮียวงะน่ะต้องทำงานหนัก และต้องไปส่งหนังสือพิมพ์ทุกเช้า ช่วงหลังเลยแทบไม่มีเวลามาฝึกซ้อมเลย... มิซากิเลยออกไอเดียว่า งั้นเรา 3 คน (วากาชิมัตสึ ซาวาดะ มิซากิ) ไปขอแบ่งหนังสือพิมพ์จากเฮียวงะ มาช่วยกันส่งในตอนเช้า งานจะเสร็จไวขึ้น 4 เท่า เฮียวงะก็จะมีเวลามาซ้อมได้บ้าง!!

- วันถัดมาเฮียวงะเลยเจอมิซากิครั้งแรก โดยมาขอแบ่งหนังสือพิมพ์ไปช่วยส่งให้ เสร็จแล้วก็ไปซ้อมบอลกัน โดยเฮียวงะกับมิซากิ เป็นสไตล์ตรงข้ามกันชัดเจน

[10 ตุลาคม]

- รอบ 8 ทีมสุดท้าย เฮียวงะแม่งยังไม่โผล่มารายงานตัว มันยังทำงานพิเศษที่ Meiwa Food Fest อยู่ เพราะช่วงนี้ลูกค้าเยอะมาก เจ้าของร้านก็ต้องพึ่งพาเฮียวงะ โดยสัญญาว่าจะจ่ายโบนัสให้

- จนมีไอ้ "กลุ่มเพื่อนพ่อโคจิโร" มาเจอเฮียวงะทำงานพิเศษอยู่ แล้วก็ตกใจว่ามึงเป็นเด็กประถม มาทำงานใช้แรงงานแบบนี้ได้ไง!? แล้วนี่วันแข่งฟุตบอลชิงแชมป์จังหวัดรอบชิงชนะเลิศ ถ้าพ่อมึงรู้ว่ามึงทิ้งฟุตบอลมาหาเงินนนน พ่อมึงจะคิดยังงั้ยยยยยยยยยยยยยยยยย!@#$%^&*( ไอ้ซั้สสสส

- ลุงเจ้าของร้านที่เฮียวงะทำงาน พอรู้ความจริงก็ใจดี ปิดร้าน ๆ แล้วก็พาเฮียวงะไปส่งที่สนามแข่งขัน

- เฮียวงะไปถึงสนาม ในช่วงที่ยังแข่ง 8 ทีมสุดท้าย แล้วสถานการณ์กำลังยื้อมาถึงเตะจุดโทษ ก็จะขอให้เปลี่ยนตัวเองลงไปเตะด้วย แต่โค้ชคิระก็บอกว่าไม่ได้โว้ยยย มึงไม่รู้กติกาเหรอออ! แต่สุดท้ายทีมก็ชนะมาได้

- แม่ของเฮียวงะที่พอจะอาการดีขึ้นแล้ว พอทราบข่าว ก็ถือรูปพ่อของเฮียวงะ และพาลูก ๆ ทั้ง 3 คนไปดูเฮียวงะแข่งที่สนามด้วย

- รอบรองชนะเลิศ เฮียวงะ (เมวะ) ยิงคนเดียว 10-0 ใส่ทีม เกียวดะ

- รอบชิงชนะเลิศ เจอทีมโอมิยะ, เฮียวงะยิงไปคนเดียว 7-0 ก่อน

- พอใกล้หมดเวลาคิระเปลี่ยน ยามาโมโตะ (ป.6) ที่เป็นโกลคนเดิมก่อนวากาชิมัตสึจะย้ายมา ให้ลงไปสัมผัสชัยชนะด้วย ในฐานะคนที่เทรนและสอนกติกาฟุตบอลกับวากาชิมัตสึมา

- นั่นคือครั้งแรกที่เมวะ FC คว้าแชมป์จังหวัดไซตามะ... คิระมองว่านั่นคือ "ตำนานเมวะมหาประลัย" และเป็น ทีมฟุตบอลระดับประถมที่แข็งแกร่งที่สุดในประวัติศาสตร์

[ฤดูหนาว]

- ไอ้มิซากิ มาเรียนได้แค่ช่วงฤดูใบไม้ร่วงฤดูเดียว ก็ย้ายออกไปแล้ววววว

- มกราคม วากาชิมัตสึ โดนรถชน....

- คิระสังเกตว่าจากความสูญเสียอย่างต่อเนื่อง ทำงานหนักอย่างต่อเนื่อง ทำให้เฮียวงะค่อย ๆ เปลี่ยนไป กลายเป็นพยัคฆ์ร้ายยยยยยที่เข้มงวด เกรี้ยวกราด ดุดัน

- แม่เฮียวงะ ฟื้นตัวและไปทำงานร้านเบนโตะ ที่ป้ามิโตมะเปิดขึ้นมาใหม่

- วันหนึ่งหลังเลิกเรียน เฮียวงะกำลังวาดฝันถึงการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์ประเทศในฤดูร้อนของ ป.6 และจะตั้งใจทำผลงานให้เข้าตา เพื่อจะเป็นนักเรียนทุนนักกีฬาให้ได้

- เฮียวงะออกวิ่งไปตามริมฝั่งแม่น้ำอาราคาวะ ซึ่งไหลไปถึงอ่าวโตเกียว ด้วยความอยากรู้ว่าวันนี้ จะวิ่งไปได้ไกลแค่ไหนกันนะ...?

- ระหว่างวิ่งไปตามริมแม่น้ำ ก็เจอไอ้เด็กวัยเดียวกัน ตัวเล็ก ผมทรงพระเอกการ์ตูนยุค 80 โผล่มาในสภาพเลี้ยงบอล วิ่งสวนมาด้วย...



ตำนานเมวะมหาประลัย (จบ)

ไปต่อในกัปตันซึบาสะภาค 1 (ป.6)

เฮียวงะปรากฏตัวอีกครั้งบนคานประตูของนันคัตสึ
"นายสินะ วากาบายาชิ!!"