สรุปเนื้อเรื่อง Captain Tsubasa Dream Team: Next Dream Part 10

• หลังการแข่งขันอินเตอร์มิลาน เปิดบ้านพบบาร์เซโลนาจบลง ซึบาสะส่งข้อความนัดเจออิชิซากิที่ห้องว่าง ห้องนึงในซาน ซีโร

• ซึบาสะก็เข้ามาทักทายอิชิซากิ และยูคาริ…

• อาโออิตามมาด้วย ก็บอกเสียดาย เกือบจะชนะแล้วเชียว ดันโดนซึบาสะซังฉกบอลไปในวิสุดท้ายซะก่อน

• ซึบาสะ ก็เสียดายที่อิชิซากิไม่ได้ลงเล่นวันนี้

• อิชิซากิบอก กูก็จะพยายาม ให้ได้เป็นตัวจริงในแมตช์เยือนที่แคมป์นู

• ซึบาสะบอกว่าเขามีของที่จะให้อิชิซากิ เป็นสมุดโน๊ตสีเขียว เป็นรวมคำแนะนำในการปรับตัวใช้ชีวิตเพื่อเป็นนักฟุตบอลอาชีพในยุโรป เขาเขียนขึ้นโดยอิงจากประสบการณ์ตอนย้ายมาสเปนปีแรก หวังว่าจะเป็นประโยชน์

• อิชิซากิรับสมุดไป ก็น้ำตารื้น และซาบซึ้งที่ซึบาสะใช้เวลาช่วงพักฟื้นไป 2 สัปดาห์ เขียนขึ้นมาสินะ

• อาโออิบอกว่าถ้าเขาลงเตะ ชปล. ได้ อิชิซากิ ก็ต้องทำได้เหมือนกัน

แล้วภาพก็ตัดสลับมาลีกที่ทุกท่านรอคอยยยยยย นึกว่ามันจะโดนลืมไปแล้ว

• ฟุตบอลพรีเมียร์ลีก อาร์เซนอล ปะทะ เอฟเวอร์ตัน

• สกอร์เสมอกันอยู่ 1-1 กำลังเข้าช่วงทดเวลาบาดเจ็บ เอฟเวอร์ตันตั้งรับเหนียวแน่น รอเจ๊าเอาแค่ผลเสมอแล้ว

• มัตสึยามะยังกัดฟัน อยู่ตรงที่นั่งสำรองของอาร์เซนอล

• กองหน้าอาร์เซนอลยิงไป ภาพตัดไปที่นายทวารของเอฟเวอร์ตัน ริคาร์โด เอสปาดาซ (ตัวออริจินอลจากเม็กซิโกล) ชกบอลออกมา

• เอสปาดาซคิดในใจว่า หลังจากวินาทีที่โดนมิคาเอล ย่ำยี กดดับเบิลแฮตทริก 6 เม็ดในเกมเดียวในบอลโอลิมปิก ก็สาบานว่า จะไม่ยอมให้ใครมาเหยียบย่ำศักดิ์ศรีแบบนั้นได้อีก!!

• ว่าแล้วพรี่ซิโก้ เอ้ย ทิม เคฮิลล์ กองกลางตัวดังของเอฟเวอร์ตัน ก็ลากบอลขึ้นมา

• แต่แล้ว อดัม สตรอง (Adam Strong) กองหลังของอาร์เซนอล ก็มาตัดบอลไปได้

• **เห็นคุยกันว่า มันมาจากนักมวยปล้ำ Adam Joseph Scherr ชื่อในวงการ Braun Strowman 

• แล้วอดัม ก็ส่งบอลให้ อลัน บานส์ (Alan Barnes) มิดฟิลด์

•  **อลันนี่ ใน wikia ไม่สามารถยืนยันได้ว่ามาจากใคร บางคนก็เดาว่า อารอน แรมซีส์

• แต่ที่แน่ ๆ อลันตะโกนฝากด้วยนะ “โอบาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา”

• แล้วก็สาดบอลโยนมาให้กองหน้าสัญชาติกาบองของอาร์เซนอล “ปิแอร์ เอเมอริค โอบาเมยอง” กระโดดฟาดเข้าไป

• ไอ้ปืนใหญ่ ขึ้นนำท็อฟฟี 2-1 และจบเกมด้วยชัยชนะ

• คืนนั้นมัตสึยามะ กลับบ้านอันว่างเปล่าไม่มีใคร ตัวคนเดียว แล้วเปิดดูคลิปบันทึกการแข่งขัน วนซ้ำไปมา เขาตระหนักดีว่าระดับการแข่งขันในพรีเมียร์ลีกมันสูงมาก ตอนนี้ ฝีเท้าเขาอาจจะยังไม่ดีพอ 

• แล้วมัตสึยามะก็นึกถึงการฝึกซ้อมที่โซบา เรียลตี เทรนนิงเซ็นเตอร์ ที่ตัวเองแสดงอาการหอบเหนื่อยก่อนใครเพื่อน แล้วก็มองดูเพื่อนร่วมทีม (ฉากแนะนำตัวละครอาร์เซนอลนั่นแหละ)

• ร็อบบี ฮอคส์ (Robbie Hawkes) นอร์เวย์ กองกลาง

• เคลลี อีเกิลส์ (Kelly Eagles) นอย์เวย์ กองกลาง

• อดัม สตรอง (Adam Strong) อเมริกา กองหลัง

• อลัน บานส์ (Alan Barnes) อังกฤษ กองกลาง

• โอบาเมยอง (Aubaun) กาบอง กองหน้า

• กลับมาปัจจุบัน มัตสึยามะได้แต่หลับตาคิดตัวคนเดียว

“ทำยังไงดี?”

“ทำยังไงถึงจะเก่งขึ้นได้?”

“อยากมีใครก็ได้ให้คุยด้วยจัง…”

“ตอนนี้ ไม่มีทั้งเพื่อนจากฟุราโนะ”

“เพื่อนจากโกลเดนเจเนอรัน”

“หรือแม้กระทั่งโยชิโกะ…

“ตัวคนเดียวที่ประเทศอังกฤษแห่งนี้”

“กูต้องจัดการทุกอย่างด้วยตัวคนเดียว…”

• แต่แล้ว เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น มัตสึยามะหยิบโทรศัพท์เคสสีแดงของตัวเองขึ้นมา เผยให้เห็นกล้องด้านหลังเครื่อง 2 กล้อง

เฮียวงะ

“เฮ้ย มัตสึยามะ”

“โทษทีที่โทรมากะทันหัน ตอนนี้สะดวกคุยเปล่าวะ?”

มัตสึยามะ

“สะดวก แต่ตกใจฉิบหาย”

“ก็มึงไม่เคยโทรหากูมาก่อน”

เฮียวนะ

“เอาน่า”

“กูคิดว่ามึงน่าจะกำลังตกที่นั่งลำบาก”

“ก็พึ่งย้ายมาอังกฤษนี่นะ

มัตสึยามะ

“แบบนั้นแหละ เฮียวงะ”

“มึงก็รู้สินะ”

เฮียวงะ

“ตอนที่กูพึ่งย้ายออกมาใช้ชีวิตในยุโรปตัวคนเดียวแบบมึง”

“ก็ผจญปัญหาร้อยแปด”

“เรื่องแบบนี้ กูมีประสบการณ์มาก่อน”

“อยากได้คำแนะนำมั้ยล่ะ?”

“สัญญาว่าจะไม่พาเข้ารกเข้าพงแน่นอน”

“กูพังตั้งกะเริ่มเพราะยึดติดภาพฝันใหญ่”

“กูไม่รู้จักตัวเองดีพอ แล้วก็เครียดจัด”

“พอปัญหาสะสมมากขึ้น ก็น็อตหลุด”

(เฮียวงะนึกถึงตอนไปกระชากคอเสื้อโค้ชกายภาพ มาซซานตินี )

“ดังนั้น อย่าสูญเสียตัวตน มัตสึยามะ”

“สู้ไปด้วยอาวุธที่มึงมีตอนนี้”

“ก้าวทีละก้าวอย่างช้า ๆ”

“อย่ามั่นใจเกินไป”

“ใช้ชีวิตแต่ละวันอย่างรู้ค่า”

“อย่าเป็นแบบกู”

“มึงจะแทบไม่เหลือโอกาส หากถูกปล่อยยืม”

“ก่อนอื่น อยู่ในทีมให้ได้ก่อน… เอาให้ได้เป็นตัวสำรอง”

“ค่อย ๆ ปีนป่ายไปช้า ๆ อย่าหวังสูงตั้งแต่เริ่ม”

“กูรู้ว่ามึงไม่ใช่คนบ้าอีโก้สูงเหมือนกู”

“กูแค่ไม่อยากให้ปีแรกของมึง ต้องพังไม่เป็นท่าแบบกู”

มัตสึยามะ

“ขอบใจนะ เฮียวงะ”

“แนะนำได้ดีมาก”

เฮียวงะ

“เรื่องเล็กน้อย”

“ไว้เจอกัน”

มัตสึยามะ

“คราวหน้าถ้ากูมีปัญหาอะไร จะโทรไปหามึงเอง”

“ไว้จะขอคำแนะนำอีกนะ”

• หลังวางสายเฮียวงะไปแล้ว มัตสึยามะก็คิดว่าชีวิตมันแปลกดี สมัยประถมก็สาวหมัดใส่กันไปแล้ว แต่ตอนนี้กลับเป็นเพื่อนที่ดี เป็นคนที่เชื่อใจได้ ก็อย่างที่เฮียวงะพูด กูไม่ได้มีพรสวรรค์พิเศษ จึงต้องค่อย ๆ ก้าวไปทีละก้าว ….

มัตสึยามะ

“คอยดูให้ดีล่ะ โยชิโกะ”

“สักวัน ฉันจะเป็นตัวจริงให้ได้”

“ความสำเร็จของฉัน จะต้องไปถึงหูของเธอ”

“แม้ขณะที่เธอกำลังบินอยู่บนฟ้าก็ตาม…”

• ณ โซบา เรียลตี เทรนนิงเซ็นเตอร์

• มัตสึยามะร่วมฝึกซ้อมกับนักเตะอาร์เซนอลคนอื่น ๆ และยอมรับว่าทั้งทีมล้วนเก่งกว่าเขา แต่ก็อย่างที่เฮียวงะพูด เครียดไปก็ประสาทแดก จะพาลน็อตหลุดเปล่า ๆ เราต้องค่อย ๆ พัฒนาไป

• ว่าแล้วก็เดินเข้าห้องฟิตเนส ไปนอนยกเวท เพื่อเพิ่มกล้ามเนื้อให้ตัวเองแกร่งขึ้น

• อลัน บานส์ เข้ามาเห็นมัตสึยามะนอนยกเวท ก็ถามว่า ยังแคลงใจกับที่ร็อบบี้และเคลลี พูดวันก่อนรึเปล่า?

• ย้อนกลับไปการฝึกซ้อมในสนามหลายวันก่อน

• มัตสึยามะ พยายามแสดงฝึกมือให้เพื่อน ๆ ในทีมยอมรับ แต่พอยิงไป ก็เจออดัม สตรอง กองหลัง สกัดได้

• เคลลี อีเกิลส์ รับบทผู้ร้าย ตามมาทับถม

“เห็นว่าฝึกพิเศษตัวคนเดียว”

“แต่น่าผิดหวังว่ะ”

“ถ้าได้แค่นี้อย่าหวังจะเบียดเป็นตัวจริงเลย”

“ลูกยิงของแกมันบ่มิไก๊”

“ไม่คู่ควรกับพรีเมียร์ลีกเลยด้วยซ้ำ”

“แกเรียกมันว่าอีเกิลช็อตงั้นรึ?”

“กูก็มีลูกยิงแบบนั้นเหมือนกัน”

• เคลลีโชว์ยิงลูกเรียดพื้นความเร็วสูงของตัวเอง บอลแหวกหญ้าออกไปเป็นทางอย่างชัดเจน (แม่งเลยชื่อ เคลลี อีเกิลส์)

• มัตสึยามะก็ตกใจ ว่ามันก็สูตรเดียวกับอีเกิลช็อต แต่เร็วกว่าแรงกว่าเยอะเลย

• ร็อบบี้ ฮอคส์บอกว่าถ้าแค่นี้ช็อค ก็เป็นนักเตะอาร์เซนอลไม่ได้หรอกนะ ลูกยิงแกมันขาดพลัง

• ร็อบบี้ โชว์ยิงท่าไม้ตายของตัวเองบ้าง บอลพุ่งไปรุนแรงแล้ว ชนเสาเด้งออกมา

• โอบาเมยองแซวว่า ทั้งที่อยู่ใกล้ประตูมากกว่า ยังอุตส่าห์ยิงพลาดอีก…

• แต่แล้วมัตสึยามะ ก็มองไปที่เสาประตูที่ถูกลูกยิงของร็อบบี้ชน… เสาโกลบุบเข้าไปแล้ว….

• กลับมาปัจจุบัน อลัน บานส์บอกว่า เคลลีกับร็อบบี้มันปากหมาไปงั้นเอง อย่าไปถือสามันเลย

• มัตสึยามะบอกว่าเข้าใจแล้ว แต่พวกนั้นก็พูดถูก ว่าเขายังไม่ดีพอ…

• อลันบอกฟังเขาสักนิดนึง มีความมุมานะมันก็ดี แต่เอาแต่พอดี ถ้าฝืนร่างกายจนเจ็บไป ก็จะไม่ได้เป็นตัวจริงอยู่ดี

• อลันเล่าอีกว่าเขาก็ไม่ได้มีพรสวรรค์อะไร ตอนมาอยู่อาร์เซนอล ก็ไซส์เท่านักเตะปกติ ต่อสู้แย่งชิงตำแหน่งตัวจริงอยู่นานกว่าจะได้มา ตอนนี้พอเห็นมัตสึยามะพยายามอยู่ ก็เลยเห็นใจ เหมือนเห็นเงาตัวเองในอดีตในตัวมัตสึยามะนั่นเอง

• อ่ะ อย่างน้อยตอนนี้คือมัตสึยามะ มันก็มีเพื่อนในทีมละ

• การฝึกซ้อมในวันต่อ ๆ มา มัตสึยามะต้องคอยตั้งรับการบุกเข้ามาของโอบาเมยองบ่อย ๆ 

• โอบาเมยองก็เห็นพัฒนาการในเวลาอันสั้นของมัตสึยามะ

• มัตสึยามะก็รู้ว่าตัวเองไม่ใช่อัจฉริยะ ขนาดร่างกายและเทคนิคก็ธรรมดา ไม่มีลูกหวือหวา แต่ก็พร้อมล้มลุกคลุกคลานสู้สุดใจแบบไม่ห่วงหล่อ

• ทั้งโค้ชและโอบาเมยอง ก็เห็นว่าฝีมือของมัตสึยามะ อยู่ในระดับที่ทำให้โอบาเมยองยังเหนื่อยได้ ก็เลยตัดสินใจให้มัตสึยามะเป็นตัวจริง ในเกมต่อไปที่จะเจอกับแมนเชสเตอร์ซิตี

• **ไม่มีการเปิดเผยว่าโค้ชเป็นใคร ไม่มีรูปหน้า

• หลังได้ยินโค้ชพูดแบบนั้น มัตสึยามะเองก็ยังหวั่นใจ แม้เขาจะกัดโอบาเมยองไม่ปล่อยได้ แต่ก็ไม่ได้แปลว่าชนะ

• เคลลีบอกว่าบ่นอะไรกัน โค้ชให้เป็นตัวจริงก็เพราะว่านายดีพอ ถ้าปล่อยของออกมาไม่ได้ ก็แค่กลับไปเป็นตัวสำรองเท่านั้นแหละ

• ร็อบบี้บอกโค้ชเขาต้องการเห็นผลลัพธ์ที่ดี

• โอบาเมยองเข้ามาเสริมว่า ไอ้สองคนนี้มันก็โม้ข่มไปเรื่อยตามสไตล์ นิสัยแบบนี้มันก็ชวนให้เข้าใจผิดได้แหละนะ 

• เคลลีบอก มันก็เป็นวิธีจุดไฟให้น้องใหม่ ในแบบของเขา

• หลายวันต่อมา อาร์เซนอลเปิดสนามเอมิเรตส์สเตเดียม ต้อนรับการมาเยือนของแมนเชสเตอร์ซิตี

• มัตสึยามะกำลังจะลงเล่นพรีเมียร์ลีกแมตช์แรกของตัวเอง และยังประหม่า

• มัตสึยามะหันไปบอกอลันว่า เขายังคิดว่าตัวเองในตอนนี้ ยังไม่ดีพอสำหรับพรีเมียร์ลีก เพราะฉะนั้น ก็ยังไม่คิดจะโชว์ลูกเหนือชั้นหวือหวา จะขอเล่นแบบติดดินและเจียมตัว ตามวิถีของตัวเองไปก่อน… วันนี้เขาจะต้องรับมือกับ ปาสคาล และกัลวาน จากอาร์เจนตินา (ตัวออริจินอลในภาคก่อน ๆ)

กัปตันซึบาสะ ภาค Next Dream Part 29

• ณ สนามเอมิเรตส์สเตเดียม อาร์เซนอลเปิดรังเหย้าต้อนรับการมาเยือนของแมนเชสเตอร์ซิตี

• ในแมนซิตี้ของเรื่องนี้ มีกัลวาน (DF) และปาสคาล (FW) จากอาร์เจนตินา เป็นพวกตัวละครออริจินอลที่อยู่มานาน โดยกัลวานมีท่า Galvan Cannon ที่ก็คือวิชาเดียวกับพยัคฆ์สายฟ้านั่นแหละ

• กองหน้าอีกคนของแมนเชสเตอร์ซิตี คือคาร์วิน เบย์น (Carwyn Bayne) ตัวละครออริจินอล

• ไอ้ปืนใหญ่พับสนามบุกก่อน แต่โดนสวนเรือใบสีฟ้าสวน แต่ละคนเล่นกันแบบไม่หวงบอล แล้วก็ต่อบอลใส่พานให้คาร์วิน ยิงนำให้แมสเชสเตอร์ซิตี ขึ้นนำไปก่อน 0-1

• แมนซิตี้ลงไปตั้งรับ พวกเคลลีกับร็อบบี้ที่เป็นตัวรุก ต่างก็โดนประกบตาย

• มัตสึยามะ กับอลัน ช่วยกันพาบอลขึ้นมา… จังหวะที่มัตสึยามะจะยิงอีเกิลช็อต ก็ถูกกัลวานสกัดไว้ได้

• บอลกระเด้งมาเข้าตีน โอบาเมยอง…. ซัดเข้าไปไม่มีเหลือ อาร์เซนอลตามตีเสมอเป็น 1-1

• กลับมาเล่นกันต่อ คาร์วินมีโอกาสยิง มัตสึยามะแหย่เท้าสกัดไว้ได้ บอลเบี่ยงวิถีไปชนเสา แต่ปาสคาลตามเข้าไปซ้ำ ทำให้เรือใบขึ้นนำอีกครั้ง 1-2 

• มีย้อนอดีต ตั้งแต่ย้ายมาอาร์เซนอล มัตสึยามะเข้าไปนอนเล่นเวททุกวัน จนอลัน (บานส์) เป็นห่วง อดัม (สตรอง) ก็เข้ามาเตือนมัตสึยามะอีกคนว่าไม่ได้ห้ามเล่นหรอก แต่อดัมเองเคยเวทหนัก จนเจ็บ แล้วก็ลงเล่นไม่ได้ไปพักนึง ดังนั้น แค่พยายามอย่างเดียวมันไม่พอ มันต้องวางแผนให้พอเหมาะพอควรด้วย

• ครึ่งหลังกลับมาเล่นต่อ มัตสึยามะได้บอล บุกขึ้นมา หน้าตาแม่งเหมือนคนอยากยิงอีเกิลช็อตมาจากที่บ้าน พวกแมนซิตี้ก็แห่กันมาล้อม มัตสึยามะครองบอลเหนียวแน่น สุดท้ายไปต่อไม่ได้ เลยจ่ายบอลให้เคลลี

• เคลลี (อีเกิลส์) กับร็อบบี้ (ฮ็อคส์) ที่ทางสะดวก (เพราะฝั่งเรือใบไปล้อมมัตสึยามะกันหมดแล้ว) ก็หาทางประสานงานกัน ตีเสมอให้เองเป็น 2-2

• เคลลีมันก็พูดเชิงกะไว้แล้วว่าถ้ามัตสึยามะบุกขึ้นมาเอง แมนซิตี้ก็ต้องแบ่งคนไปสักมัตสึยามะ ทำให้ฝั่งปืนใหญ่ก็จะเหลือคนที่มีพื้นที่ให้เล่นได้ เท่ากับว่าจากนี้ไป เราก็ใช้มัตสึยามะเป็นเหยื่อล่อได้ นับเป็นมุกหากินใหม่ของทีม

• บอลมาถึงช่วงทดเวลาบาดเจ็บ

• กัลวาน วิ่งโอเวอร์แลปขึ้นมายิง Galvan Cannon ออกไป

• อดัม ยื่นเท้าเข้าไปบล็อคลูกยิงได้แต่ก็ร่วงลงไปทันที

• ปาสคาลส่งบอลที่กระเด้งออกมา ไปให้คาร์วิน 

• มัตสึยามะ เห็นอดัมยังร่วงลุกไม่ขึ้น เลยต้องวิ่งเข้าไปเบียดเพื่อจะแย่งบอลจากคาร์วินที่รูปร่างสูงใหญ่เอง ไหล่ชนไหล่ เบียดแรงปะทะแรง ถ้าไม่ได้ฝึกกล้ามเนื้อมา มัตสึยามะน่าจะกลิ้งเป็นลูกขนุนไปแล้ว

• ผลของการฝึกทำให้มัตสึยามะ ยื้อคาร์วินไว้ได้พักนึง ก่อนที่คาร์วินจะผ่านมัตสึยามะไปได้ ทว่า อลัน ที่ถอยต่ำลงมาช่วยมัตสึยามะ ก็ตัดบอลจากคาร์วินไปได้

• อลันลากเลี้ยงบอลขึ้นมา เห็นเคลลี ร็อบบี้ โอบาเมยอง โดนประกบหมดเลย จึงต้องจ่ายบอลให้มัตสึยามะ

• มัตสึยามะได้บอล เห็นเคลลีสกัดหลุดมาได้ เลยจ่ายให้เคลลี 

• เคลลีงัดบอลขึ้นสูงเหนือศีรษะขึ้นไป แล้วกระโดดยิงตอกส้น พร้อมตะโกน “ไฟยาาาบาาาาาโดะ” (Fire Bird)

• อาร์เซนอล พลิกมาขึ้นนำแมนเชสเตอร์ซิตี 3-2 และจบเกมด้วยสกอร์นี้

• หลังจบเกม มัตสึยามะ มาคุยกับปาสคาลและกัลวานที่รู้จักกันมาก่อน ในฐานะพวกที่เจอกันมาในโอลิมปิก และพึ่งย้ายมาเล่นในอังกฤษเหมือนกัน

• มัตสึยามะ ก็ถ่อมตัวรู้สึกว่าตัวเองยังไม่ดีพอจะเล่นในพรีเมียร์ลีก แต่ก็จะพัฒนาตนเองให้ดีขึ้นในทุกวั ๆ วัน

• ปาสคาลก็บอกเหมือนกัน พวกเราไม่ได้มีพรสวรรค์เหมือนดิอาซหรือซึบาสะ แต่พวกเราก็จะก้าวเดินไปด้วยพรแสวงของเรา

ตอนต่อไปบาร์ซา ลงเตะ ชปล. นัดที่ 2 กับเซลติค ทีมจากสก็อตแลนด์ โดยเซลติคมีชุนสุเกะ นาคามุระ (เล่นที่นั่นปี 2005-2009) ที่อาจารย์แกไปบิดชื่อเป็น เคลวิน นาคามุระ