สรุปเนื้อเรื่อง Captain Tsubasa Dream Team: Next Dream Part 21


  • มาถึงก็ย้อนอดีต กลับไปก่อนที่ ชปล. รอบ 16 ทีมสุดท้ายจะเริ่มเตะคู่แรก

  • มิคาเอลที่บาดเจ็บหนักจากการเล่นบอลโอลิมปิกไปครึ่งปี และกลับมาเตะบอลให้นูมานเซียได้ไม่กี่นัด โดยสภาพความฟิตยังไม่ถึง หายใจแทบไม่ทัน หิ้วกระเป๋ามาเหยียบเยือนกรุงโรมพร้อมกับราฟาเอล หลังจากโดนซื้อตั๋วแบบแพ็คคู่ดูโอมา

  • ซึ่งโรมาก็ส่งมิคาเอลไปตรวจร่างกายอย่างละเอียด (จริง ๆ มันควรจะตรวจให้จบก่อนเซ็นสัญญาไม่ใช่เหรอออดอ!?) และทีมจะยังไม่ให้มิคาเอลลงเล่น จนกว่าแพทย์จะอนุมัติผ่านฉลุย

  • ราฟาเอลบอกว่า สงสัยมิคาเอลคงจะไม่ได้เตะกับอาแจ็กซ์ ใน ชปล. รอบ 16 ทีมสุดท้ายนัดแรกแน่ ๆ แล้วสินะ

  • มิคาเอลก้บอกว่า เขาบอกโค้ชแล้วว่าสบายดี แต่ก็นะ อยากจะได้ลงเล่นกับทุกคนเร็ว ๆ จัง

  • ราฟาเอลก็ปลอบว่า แสดงว่าโรมาเข้าเห็นว่านายเป็นคนสำคัญไง เขาเลยทะนุถนอมขนาดนี้ ส่วนเกมกับอาแจ็กซ์ก็ไม่ต้องห่วง พวกเราจะคว้าผลการแข่งขันดี ๆ มาฝากเอง

  • เสียงบรรยายขึ้นว่า โรมานั้น โดน P$G เอาเลื่อยไฟฟ้ายัดตูดถล่มจนสิ้นซากไปใน ชปล. รอบแบ่งกลุ่ม แม้จะผ่านเข้ารอบเป็นอันดับ 2 ของกลุ่มมาได้ แต่ก็อับอายขายขี้หน้า จึงรีบเสริมทัพโดยการกระชากราฟาเอลและมิคาเอลมาจากทีมนูมานเซียในประเทศสเปน และโทเมยะ อาคาอิ มาจากทีมซามพ์โดเรีย



  • เมื่อถึงวันที่โรมาลงเตะกับอาแจ็กซ์ แฟน ๆ รอชมฟอร์มการเล่นของนักเตะใหม่ แต่ก็ต้องแปลกใจเมื่อมิคาเอลยังไม่มีชื่ออยู่ในทีม

  • ขุนพลจัลโลรอสซี เดินลงสู่สนาม ลูกทีมยังคุยกันเสียดายที่มิคาเอลยังไม่ได้ลงเล่นในแมตช์นี้ ทว่า


เอดิน เชโก

“หึ…”

“ถ้าลงเล่นเกมสำคัญแบบนี้ไม่ได้…”

“แล้วจะย้ายมาโรมาทำเพื่อ?”

“ทีมบริหารคิดอะไรอยู่นะ?”

“ถึงซื้อไอ้คนที่ไม่มีความเป็นมืออาชีพแบบนี้มา?”

“อยากรู้จริงว่าจะอธิบายว่ายังไง?


ราฟาเอล

“มิคาเอลเขาไม่ได้ลงเล่น ก็เพราะทีมงานยังไม่ให้ลง”

“ไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากเล่นสักหน่อย”


เชโก

“ก็แล้วไง”

“ก็คือลงเล่นไม่ได้เหมือนกันอยู่ดีนั่นแหละ”


อาคาอิ กำหมัด

“พอเลยทั้งคู่นั่นแหละ”

“อย่าเถียงกันก่อนแข่งสิฟะ”


  • สลับไปทางฝั่งอาแจ็กซ์ที่ยืนดูว่าพวกโรมาเถียงอะไรกัน


ไบรอัน ไครฟอร์ด

“มิคาเอล ไม่ได้ลงเหรอ?”

“นึกว่าแมตช์นี้ จะได้ดวลเดือดกันซะอีก


มิสุงิ จุน

“ต่อให้ไม่มีมิคาเอล เราก็จะประมาทโรมาไม่ได้”

“ต้องระวังเชโกให้ดีเลยล่ะ”


ไครฟอร์ด

“จริง หมอนั่นทำทุกอย่างตั้งกะสากเบือยันเรือรบ”

“เหลือแค่ไปยืนเฝ้าประตูเท่านั้นที่ยังไม่ได้ทำ”

“เป็นคนที่ครบเครื่องจริง ๆ”

“เป็น Playmaker ก็ยังได้”

“ถ้าเราหยุดเชโกได้ เกมก็จะเป็นของพวกเรา”



  • เข้าสู่ช่วงบรรยาย 10 นาทีแรกอาแจ็กซ์แทบจะกดหัวโรมาจุ่มชักโครก 

  • จนกระทั่งอาคาอิ เข้าแย่งบอลจากมิสุงิได้สำเร็จ แล้วจ่ายต่อให้ราฟาเอล ลำเลียงบอลไปถึงเชโก

  • เชโกลองยิงด้วยอีขวาเต็มแรง แต่ฮันส์ โดลแมนของอาแจ็กซ์ (ตัวออริจินอล) ก็รับไว้ได้

  • จนช่วงใกล้หมดเวลาครึ่งแรก มิสุงิเริ่มคิดว่าโรมา เป็นทีมที่มีสมดุลเกมรุกรับดีมาก แต่ถึงเวลาที่พวกเราต้องชิงเอาประตูแรกมาให้ได้แล้ว

  • มิสุงิลากบอลขึ้นมาเอง เชโกพยายามจะเข้าไปท้าดวล แต่มิสุงิจ่ายไปให้ไครฟอร์ด

  • ไครฟอร์ด จ่าย one touch through pass ยาวไปที่หน้าประตู ที่เกิร์ต ไคเซอร์ วิ่งไล่กวดขึ้นไป

  • ไคเซอร์ยิงประตูขึ้นนำให้อาแจ็กซ์ 1-0 โรมา

  • ทั้งที่จะหมดเวลาครึ่งแรกอยู่แล้ว โรมาที่กำลังตกใจกับการถูกขึ้นนำไปก่อน และนึกว่าจะจบครึ่งแรกด้วยสกอร์นี้ กลับถูกอาแจ็กซ์บุกเร็วขึ้นมาอีกครั้ง และเป็นไบรอัน ไครฟอร์ด ที่ยิงอีกประตูให้อาแจ็กซ์ขึ้นนำ 2-0

  • ผู้ตัดสินเป่าจบครึ่งแรก

  • ครึ่งหลังเริ่มมาไม่นาน อาคาอิ ตัดบอลจากรุด คลิสมานของอาแจ็กซ์ แล้วส่งต่อให้ราฟาเอล

  • ราฟาเอลเลี้ยงไปถึงแนวรับของอาแจ็กซ์ แต่ตัดสินใจไม่เสี่ยงเข้าไปดวลกับสตาร์ แฮนเซ็น (DF) กับลีออน ดิก (DF) แล้วจ่ายย้อนกลับไปให้เชโกแทน

  • เชโกรับบอลในตำแหน่งที่ค่อนข้างห่างจากประตู แต่ยังตวัดซ้ายยิงออกไปอย่างรุนแรง บอลพุ่งเสียบมุมอย่างสวย ทำให้โรมาตีไข่แตกมาเป็น 2-1

  • โรมาพยายามหาทางตีเสมอ แต่ยังไม่สามารถทำได้

  • จนกระทั่งใกล้หมดเวลา เบอร์ทรานด์ ตราโอเร (อยู่อาแจ็กซ์ ปี 2016-2017 และ 2024-2025) ของอาแจ็กซ์ ก็ยิงประตูทิ้งห่างให้อาแจ็กซ์เป็น 3-1 

  • ผู้ตัดสินเป่าหมดเวลา 

  • บอ.บู๋บรรยายว่า ชัยชนะครั้งใหญ่วันนี้ ทำให้อาแจ็กซ์มีโอกาสที่ดีมากในการผ่านเข้าไปเล่น ชปล. รอบ Quater-final (8 ทีมสุดท้าย)

  • ทั้งไครฟอร์กและมิสุงิ มายืนยิมร่าและพูดด้วยสำเนียงน้าแมวว่า “หวานเจี๊ยบบบบบบบบบบบบบบ”

  • สลับมาทางฝั่งพลพรรคหมาป่ากรุงโรม


เชโก

“ความผิดกูเอง”

“กูว่าศักยภาพภาพของทั้งสองฝั่ง แทบไม่ต่างกัน”

“ถ้ากูยิงประตูได้ตั้งแต่ครึ่งแรก”

“ทิศทางเกมคงไม่เป็นแบบนี้”

“เกมหน้า ประวัติศาสตร์จะต้องไม่ซ้ำรอย”

“เราต้องพลิกเกมจากผลต่างประตูได้เสีย 2 ลูกให้ได้”


ราฟาเอล

“แม้ในวันที่มิคาเอลยังไม่พร้อม”

“ถึงพวกเราจะแพ้…”

“แต่เราก็พอฟัดพออเหวี่ยงกับยอดทีมอย่างอาแจ็กซ์ได้”

“โรมาเองก็มีทีมที่แข็งแกร่งกว่าที่คิด”

“เมื่อมิคาเอลลงสนามได้เมื่อไหร่”

“พวกเราจะกลายเป็นทีมสุดมหัศจรรย์แน่”


  • ขณะเดียวกัน ที่โรงพยาบาลในกรุงโรม


แพทย์อิตาลี

“ผลตรวจออกมาแล้วนะ มิคาเอล”


มิคาเอล

“เป็นไงบ้างครับ? ผมจะกลับไปลงสนามได้รึยัง?”


แพทย์อิตาลี

“ได้เลย ตอนนี้ไม่มีปัญหาแล้ว”

“เดี๋ยวจะแจ้งข่าวไปที่สโมสรให้นะ”


มิคาเอล

“เอาเว้ยยยยย!!”

“ในที่สุด ก็จะได้ลงเล่นให้โรมาร่วมกับทุกคนแล้ว”

“สำหรับเราแล้ว ยังไงโรมาก็มีปัจจัยแวดล้อมที่ดีกว่า”

“เราจะได้เล่นฟุตบอลในระดับที่สูงขึ้นกว่าที่เคย”

“เราจะต้องชนะทัวร์นาเมนต์นี้”

“และได้รีแมตช์กับซึบาสะคุงอย่างยิ่งใหญ่!!”


**เผื่อคนตามไม่ทัน มิคาเอลมันเป็นคนแปลก ๆ ระดับนึง มาจากทีมนูมานเซียที่อ่อนกว่ามาก คนอื่นตามเซนส์ฟุตบอลของมันไม่ทัน แล้วตัวมิคาเอลก็เติบโตมาในฐานะนักบุญ เลยเป็นคนสุภาพ อ่อนน้อม พูดเพราะทุกคำ




  • ณ ศูนย์ฝึกซ้อมฟุลวิโอ แบร์นาร์ดินี ของกรุงโรม

  • มิคาเอลเข้ามาคุยกับราฟาเอลว่า แพทย์อนุญาตให้เขาลงสนามได้แล้ว แต่ก่อนอื่น ก็ต้องฝึกซ้อมปรับตัวเข้ากับสไตล์การเล่นของเพื่อนร่วมทีมให้ได้ก่อน

  • มิคาเอลภาวนาว่า บาทหลวงฆวนนิโต จะยังคงเฝ้าดูแลเขาอยู่จากฟากฟ้า

  • และแล้ว ในช่วงสุดสัปดาห์ก็มาถึง โรมามีคิวทำศึกดาร์บี้แมตช์แห่งกรุงโรมกับลาซิโอ 


  • ณ สตาดิโอโอลิมปิโก

  • มิคาเอลเดินลงสนามโดยรู้ว่าทุกสายตาของคนดูและคู่แข่ง ล้วนจับจ้องมาที่เขา ผู้ที่พึ่งย้ายมาจากสเปน แต่มิคาเอลไม่ได้รู้สึกประหม่า เขาพร้อมจะลงเล่นในสภาพสมบูรณ์


อาคาอิ โทเมยะ

“มิคาเอลเป็นไงบ้าง?”

“ยินดีด้วย ที่ผลตรวจร่างกายผ่านฉลุยแล้ว!”


มิคาเอล

“ขอบใจนะ โทเมยะ”

“โชคดีจริง ๆ”

“นี่เป็นครั้งแรกที่เราจะได้เล่นร่วมทีมกัน”

“ผมจะรอดูการเล่นอันดุดันอย่างที่คุณแสดงให้เห็นกับอาแจ็กซ์นะ”

“ดีจริง ๆ ที่มีเพื่อนร่วมทีมที่พึ่งพาได้แบบคุณ”


อาคาอิ

“ฮี่ฮี่ อวยกันคม ๆ แบบนี้ก็เขินแย่”

“วันนั้นแพ้ไปก็จริง”

“แต่วันนี้ พวกเราต้องชนะแล้วเรียกโมเมนตัมกลับมา”


มิคาเอล ยิ้มตาสระอิ (มันบ้า)

“ใช่แล้วล่ะ ถ้าเราผ่านเข้าไปเล่น ชปล. รอบ Quarter Final”

“เราอาจจะได้ดวลกับบาร์เซโลนาของซึบาสะคุงอีก”

“อดใจรอแทบไม่ไหวแล้ว!”


เอดิน เชโก

“เฮ่ย มึงอ่ะ”

“มาคุยเรื่อง ชปล. ในเกมนัดสำคัญแบบนี้ได้ไง?”

“ดาร์บี้แมตช์วันนี้ มีผลต่ออันดับในลีกกัลโชเยอะนะ”

“ไม่ใช่แมตช์อุ่นเครื่องนะเว้ย!”


ราฟาเอล

“อุ่นเครื่องอะไรกัน!?”

“มิคาเอลไม่ได้หมายความแบบนั้นซะหน่อย!!”


มิคาเอล

“แหะ แหะ ขอโทษนะครับ”

“ผมดีใจที่ในที่สุดก็ได้ลงเล่นกับทุกคน”

“ก็เลยคิดไกลไปหน่อย”

“สาดไปครับสมาชิก!”

“เราจะคว้าชัยชนะทั้งในกัลโช และ ชปล. ครับ!”


เชโก

“มึงนี่เป็นคนที่แปลกจริง ๆ รู้ตัวบ้างเปล่า?”

“เอาเถอะ ขอดูฝีเท้าของมึงในวันนี้ก่อน”

“มาดูกันว่าจะเก่งสมราคาคุยมั้ย”


  • พอเริ่มเกม มิคาเอลก็วิ่งอย่างคึกคัก…


  • แล้วก็จอดำ time skip ไปที่ตอนจบเกมทันที


บอ.บู๋

"และแล้วผู้ตัดสินก็เป่านกหวีดหมดเวลาที่สตาดิโอ โอลิมปิโกครับ!"

"โรมาเก็บชัยชนะไปอย่างยอดเยี่ยม!"

"โดยมิคาเอล..."

"มีส่วนร่วมกับทุกประตูของทีมในเกมนี้เลยครับ!"



มิคาเอล ยิ้มตาสระอิ

“หวังว่าฟอร์มนัดนี้”

“จะพอมัดใจสาวกหมาป่าได้นะครับ”

“เอดิน! จ่ายสวยมาก! ขอบคุณนะครับ!!”


เชโก ตกใจตั้งตัวไม่ทัน…

“อ่ะ… อื้ออ เรื่องจิ๊บจ๊อย…”


ที่เหลือเชโกมองหน้า แล้วคิดในใจล้วน ๆ

(...หมอนี่เล่นได้อย่างสร้างสรรค์ เหนือจินตนาการกูไปมาก)

(...ไร้ที่ติ… ทั้งในเกมรุกและเกมรับ….)

(...นึกว่าบอร์ดบริหาร ตีค่าหมอนี่สูงเกินจริงไปซะอีก)

(...จนกระทั่ง ได้มาเห็นการเล่นของมันกับตา….)

(...มันอาจจะเป็นคนเปิดประวัติศาสตร์หน้าใหม่ให้จัลโลรอสซีก็เป็นได้)

(...ไม่คิดไม่ฝัน ว่ากูเองจะตราตรึงใจกับฝีเท้าของไอ้หนุ่มคนนึงได้ขนาดนี้)

(...แล้วไม่ใช่แค่กูด้วยนะ)

(...มันเป็นคนที่มอบพลังบวกให้กับทั้งทีม)

(...บางที นี่อาจเป็นเหตุผลที่บอร์ดคว้ามันเข้ามาร่วมทีม)


ราฟาเอล

“วันนี้วิ่งพล่านไปทั่วเลยนะ”

“ไม่เหนื่อยใช่มั้ย?”


มิคาเอล

“แหม ว่ากันไม่ได้ครับ”

“ก็เป็นนัดประเดิมสนามให้โรมานี่นา!”

“ยังอยากเล่นต่ออยู่เลยครับ!”

“ผมว่า ผมกลับมาสมบูรณ์เหมือนก่อนแล้วนะ”

“หรืออาจจะเพราะพึ่งได้เบรกไป”

“ทำให้รู้สึกกระปรี้กระเปร่ากว่าเดิมด้วยครับ!


อาคาอิ

“สุดจัด มิคาเอล!”

“โชคดีจริง ๆ ที่มีนายอยู่ในทีม”


มิคาเอล

“เกมหน้ากับอาแจ็กซ์”

“ผมจะได้ดวลกับทั้งนักเตะอัจฉริยะของฮอลันดา- ไบรอัน ไครฟอร์ด”

“และเพื่อนร่วมทีมของซึบาสะที่เคยเจอกันในโอลิมปิก มิสุงิคุง”

“แต่ทีมของเราก็ไม่ได้ด้อยไปกว่า”

“พวกเราทุกคนในโรมา”

“จะเผชิญหน้ากับอาแจ็กซ์ได้อย่างมั่นใจครับ”


  • หลังจากนั้น นักเตะก็เดินออกจากสนาม เข้ามายังห้องแต่งตัว

  • มิคาเอลถอนหายใจอย่างโล่งอก และคิดว่าก่อนหน้านี้ก็แอบกังวลว่าเซนส์บอลจะทื่อลงหลังจากเจ็บไปนานซะอีก (เพราะตอนกลับมาลงเล่นให้นูมานเซียก็แพ้ แพ้) แต่แมตช์นี้ก็แสดงให้เห็นแล้วว่าไม่น่าห่วง แถมโทเมยะกับเอดินก็เลเวลสูงกันมาก ดีแล้วที่เรากับราฟาเอลย้ายมาที่อิตาลี


มิคาเอล คิดต่อ

(...ใน ชปล. ยังไงก็มีแต่เสือสิงห์กระทิงแรดกันทุกทีม…)

(...แต่ยังไงซะ บาร์เซโลนาของซึบาสะคุง…)

(...จะต้องผ่านเข้ารอบต่อไปได้แน่…)

(... ผมเองก็จะต้องเอาชนะอาแจ็กซ์…)

(... แล้วกลับไปยืนเผชิญหน้ากับคุณให้ได้อีกครั้ง…)

(...ผมและสโมสรโรมาแห่งนี้)

(...ขอท้าดวลกับโคตรทีมบาร์เซโลนาและซึบาสะคุง…)

(...และพวกเรา จะต้องเป็นฝ่ายชนะ!...)




  • ณ สปอร์ตพาร์ค เดอ ทูคอมสท์ สนามซ้อมของอาแจ็กซ์

  • มิสุงิกับไครฟอร์ดนั่งดูคลิปการแข่งขันของลาซิโอ vs โรมา ที่พึ่งจบไป และช่วยกันวิเคราะห์สภาพของมิคาเอล เห็นว่ามิคาเอลน่าจะกลับมาฟิตแล้ว


มิสุงิ

“ในฐานะคนที่เคยชนกับหมอนั่นมาก่อน”

“บอกได้เลยว่ามิคาเอลเป็นนักเตะที่สามารถทำอะไรเหนือความคาดหมายของทุกคนออกมาได้เสมอ”

“เป็นหนึ่งในสุดยอดนักเตะ”

“ที่สูสีคู่คึ่กับซึบาสะคุงเลยล่ะ”


  • ไครฟอร์ดถามว่า แปลว่าแม้เราจะได้เปรียบผลต่างประตูอยู่ 2 ลูก ก็ไม่ควรนิ่งนอนใจสินะ

  • มิสุงิก็บอกว่าถ้ามัวตั้งรับ ก็เหมือนรอโดนแน่ ๆ เกมต่อไปเดือดแน่ คู่แข่งของพวกเราคือมิคาเอลในสภาพลูกศรชี้ขึ้น ฟุตบอลเป็นกีฬาที่เล่นกันเป็นทีมก็จริง แต่หมอนั่นมีพลังที่จะเปลี่ยนกระแสของเกมได้ด้วยตัวคนเดียว กระทั่งซึบาสะคุงก็เอาไม่อยู่ เผลอ ๆ พวกเราต้องช่วยกันแห่ไปล้อมปราบมิคาเอล

  • ไครฟอร์ดก็ว่า คงต้องเอาแบบนั้น ถ้ามิคาเอลเป็นระดับมหันตภัยร้าย เราก็คงต้องลดการประกบผู้เล่นอื่นลง


  • ช่วงกลางสัปดาห์ วันแห่งการแข่งขัน ชปล. นัดที่ 2 ระหว่างทีมลูกเทพ อาแจ็กซ์และพญาหมาป่าเหลืองแดง โรมา ก็มาถึง โดยเกมแรกจบลงด้วยอาแจ็กซ์ชนะมาก่อน 3-1 ทำให้ได้เปรียบประตูอยู่ 2 ลูก

  • มิคาเอล เดินลงสนามมาพร้อมราฟาเอล… แล้วแม่งก็ปรี่เข้าไปหามิสุงิก่อนเลย


มิคาเอล

“มิสุงิคุง! ไม่ได้เจอกันนานเลยนะครับตั้งแต่โอลิมปิก”

“ตอนนี้สุขภาพเป็นยังไงบ้าง?”

“ในนัดที่เจอกับเยอรมัน คุณ….”


มิสุงิ

“ตอนนี้ไม่เป็นไรแล้ว”

“ขอบคุณที่เป็นห่วงนะ”

“ผมดูแมตช์ที่มิคาเอลเตะกับลาซิโอแล้วนะ”

“ท่าทางขาของคุณที่เจ็บไปตั้งแต่ตอนเตะกับญี่ปุ่น จะหายดีแล้วสินะครับ”


มิคาเอล

“อื้อ หมอบอก ส.บ.ม.ย.ห. แล้วครับ”

“วันนี้ไม่ต้องออมมือกันนะครับ”

“มีเท่าไหร่ ใส่ให้หมดได้เลยครับ!”


  • แล้วมิคาเอลก็เดินกลับไปคุยกับพวกนักเตะโรมา ที่กำลังปลุกใจกันว่าวันนี้ต้องชนะห่างให้ได้ 3 ประตู จะได้เข้ารอบต่อไป

  • แต่มิคาเอลมันก็ยิ้มตาสระอิ แล้วก็บอกว่าเครียดกันจังเลยครับ! Relax หน่อยครับ! มาสนุกกับเกมกันดีกว่า!! (บอกแล้ว… มันบ้า…)

  • อาคาอิถามว่า ในแมตช์สำคัญแบบนี้ มึงยังยิ้มได้ยังงั้ยยยย!? มึงไม่กังวลบ้างเลยเหรออ?


มิคาเอล

“ไม่เท่าไหร่ครับ”

“วันนี้ผมดีใจที่ได้เล่นฟุตบอลมากกว่า”

“พวกเรา โรมา จะเอาชนะได้แน่”

“มาเล่นกันให้เต็มที่ จะได้ไม่ต้องเสียใจทีหลังกันครับ!”


  • แม้จะรู้ว่ามันบ้า แต่สีหน้าเปื้อนรอยยิ้มตลอดเวลาของมิคาเอล ก็บรรเทาความกังวลให้กับทุกคน และเรียกความมั่นใจกลับสู่ทัพจัลโลรอสซี



  • เริ่มเกมการแข่งขัน โรมาเป็นฝ่ายเขี่ยบอลก่อน มิคาเอลลำเลียงบอลขึ้นมาเอง

  • รุด คลิสมานน์ของอาแจ็กซ์วิ่งเข้าไปขวาง เจอมิคาเอลพลิกหลบไปหนึ่ง

  • ลีออน ดิก ตามมาซ้อน เจอมิคาเอลใช้เท้าซ้ายเขี่ยปั่นบอลอย่างรุนแรงไปยังพื้นที่ว่างด้านซ้าย แล้วตัวเองวิ่งหลบลีออนไปทางฝั่งขวา ปล่อยให้ลีออนยืนงง บอลที่ถูกปั่นกระดอนกับพื้นหญ้า แล้วเด้งกลับไปยังทางที่มิคาเอลวิ่งไปรอรับ

  • มิคาเอลคิดในใจ ไม่ได้ทำ Solo Green-Cut Pass มาตั้งนาน (ท่าสปินบอลกับหญ้า ส่งคืนให้ตัวเอง) ยังทำออกมาได้ดีวุ้ย

  • พี่บู๋ยังพากย์ว่า มิคาเอลวิ่งผ่านนักเตะอาแจ็กซ์ไปแล้ว 2 คนในชั่วพริบตา แม่งอย่างกับเล่นกล


มิสุงิ

“มิคาเอลอยู่คนคลาสกับทุกคนจริง ๆ ด้วย!”

“ชั้นเองก็ต้องทุ่มสุดตัวเพื่อหยุดเขาให้ได้!”


  • มิสุงิวิ่งเข้าไปจะตัดบอลที่กำลังกระดอนกลับไปทางมิคาเอล

  • แต่ยังไม่ทันจะตัดได้ บอลที่กระดอนกับพื้นสนามในจังหวะที่ 2 มันสปินหนีมิสุงิไปอีกกกกก


บอ.บู๋

"บะ... บอลกระดอนอีกจังหวะครับ!"

"แล้วดูสิครับ!"

"มันสปินหนีมิสุงิไปอีก!"

"หนีไปเข้าทางมิคาเอลพอดีเป๊ะ!"

"เหมือนกับว่าลูกบอล..."

"ถูกดูดกลับไปหาเจ้าตัวเลยครับ!"



มิสุงิ

“คำนวณให้บอลสปิน 2 ชั้นไว้เลยเหรอ?”

“เป็น Backspin ที่รุนแรงอะไรขนาดนี้กันเนี่ย!”


  • มิคาเอลใช้ข้อเท้าเกี่ยวรับบอลเอาไว้


มิคาเอล

“เอาละนะ…”

“โอเพนนิ่งชู๊ตตต”

“ประตูแรกกกกก!”


“นี่ครืออออออออ….”


บอ.บู๋

"มิคาเอลหมุนครับ!"

"หมุนตัววววววววว!"

"หนึ่งรอบ!"

"สองรอบบบบบบบบ!"

"แล้วง้างขาขวาขึ้นมา!"

"ลำตัวแอ่น!"

"ขาขวาถูกดึงจนตึงราวกับคันศร!"

"แล้วตวัดดดดดดดดดด!"

"ขูดพื้นสนามจนแทบแหวกครับบบบบบบ!"



มิคาเอล

“ทอร์นาโด-แอโร-ไรจูวว”

“ชู๊ตโตะดาาาาาาาาาาาา!!!”


  • บอลพุ่งเป็นลำแสงสีทองสว่างอำไพเข้าใส่ประตูของอาแจ็กซ์


ซวบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ


บอ.บู๋

“ขะ… "เข้าไปแล้ววววววววววววว!"

"โกลลลลลลลลลลลลลลลลลลลล!"

"โอ้โหหหหหหหห!"

"ลูกยิงอะไรของเขาครับเนี่ย!"

"ทั้งรุนแรง! "ทั้งพิสดาร!"

"ทั้งเหนือชั้น!"

"ลูกยิงของมิคาเอล!"

"กระซวกเข้าไปตุงตาข่ายของอาแจ็กซ์แบบหมดสิทธิ์ป้องกัน!"

"พลพรรคหมาป่าแห่งกรุงโรม!"

"ออกนำอย่างรวดเร็ว!"

"1 ประตูต่อ 0 ครับ!"


เอดิน เชโก (อ้าปากเหวอไปแล้ว)

“เหนือ….. เหนือดุจจินตนาการ…..!”

“รักษาโมเมนตัมนี้ไว้”

“แล้วมาไล่ตามอาแจ็กซ์กันให้ทัน!!”


มิสุงิ (อ้าปากเหวอด้วยเหมือนกัน)

“มิคาเอลแม่งเหลือเชื่อจริง ๆ”

“ไม่รู้จะอ่านทางยังไงเลย….”


ไครฟอร์ด

“เซนส์บอลที่ไม่มีใครตามทัน”

“ผสมผสานกับเทคนิคชั้นสูง…”

“นี่คือสิ่งที่มิคาเอลยกระดับให้โรมางั้นเหรอ…?”

“งานหยาบแล้ววววววว”



  • อาแจ็กซ์เอาบอลมาเขี่ยเริ่มต้นกันใหม่ มิสุงิเห็นอาคาอิวิ่งเข้ามา ก็คิดว่าหมอนี่ไม่ได้ติดทีมโอลิมปิกก็เพราะเจ็บยาว แต่มันเก่งพอจะเป็นตัวจริงของทีมเสาหลักของอิตาลีอย่างโรมา เราเคยเล่นด้วยกันสั้น ๆ ในภาคเยาวชนโลก ทว่าการเล่นเกมรับอย่างดุดันของหมอนั่น ยังคงตราตรึงอยู่

  • อาคาอิ The Fearsome Red Stopper วิ่งเข้าไปจะตัดหน้ามิสุงิ แต่เจอมิสุงิหลอกโยกซ้าย แล้วกระชากเข้าขวาหนีไปอย่างรวดเร็ว

  • มิสุงิจ่ายต่อให้ไครฟอร์ด

  • ไครฟอร์ดพยายามทำ Heel Lift ผ่านราฟาเอล แต่ราฟาเอลแหย่เท้าขวางได้ บอลกลิ้งมาทางที่ว่าง

  • ลีออน ดิกของอาแจ็กซ์ กับมิคาเอล วิ่งแข่งเข้าไปแย่งบอล มิคาเอลถึงก่อน


มิคาเอล

“เทคนิคที่หมอนั่นเคยใช้มาก่อน…”

“มันทำแบบนี้รึเปล่านะ?”


  • แล้วมิคาเอลก็ใช้เท้าสองข้างหนีบบอลไว้ด้านหลัง กระโดด เอียงตัว 

  • ลีออนกระโดดขึ้นตามจะสกัด แต่กลายเป็นมิคาเอลหมุนกลางอากาศ ตวัดบอลลงพื้น บอลลอดใต้ร่างของลีออน


บอ.บู๋

"นะ... นี่มันนนนนนนนนน!"

"มิคาเอลครับ!"

"แหวกผ่านการเข้าสกัดของลีออนไปได้เฉยเลย!"

"แล้วดูท่าที่ใช้สิครับ!"

"สไปรัลเทิร์นนนนนน!"

"นี่มันวิชาที่ถอดแบบมาจากตำราของไครฟอร์ดชัด ๆ!"


ไครฟอร์ด

“ว่าไงนะะะะะะะะะะะะ!?”


มิสุงิ

“แค่เห็นเทคนิคของคนอื่น ก็เอามาใช้เองได้แล้วเหรอ?”

“อย่างกับซึบาสะคุงเลย!”


บอ.บู๋

“บอลยังคงอยู่ในการครอบครองของมิคาเอล”

"ไปต่อ!"

"ยังไปต่อเรื่อย ๆ!"

"แนวรับอาแจ็กซ์ถอยกันกรูด!"

"มิคาเอลกำลังฉีกกระชากแนวรับของเจ้าถิ่น..."

"แบบไม่ไว้หน้าเลยครับ!"



  • รุด คลิสมานน์ วิ่งเข้าไป เพื่อจะสไลด์แทคเกิลแนวขวาง

  • แต่มิคาเอลกด R1 R2 (cancel action) ทันที แล้วเตะบอลใส่หน้าเท้าที่ยื่นออกมาขวางของคลิสมานน์ บอลเด้งหน้าเท้าและลอยขึ้น


มิคาเอล

“ประตูที่ 2 เอาล่ะนะ!”


บอ.บู๋

“มิคาเอลกระโดดขึ้นหาบอลแล้วครับ”

“พลิกตัวกลางอากาศ”

“โอเวอร์เฮดดดดดดดดดดดดดดด”

“คิกกกกกกกกกกกกกกกกก!!!”


มิคาเอล

“เข้าไปซร้าาาาาาาาาาาาา!!!”


บอ.บู๋

“เรียบร้อยยยยยยยยยยยยยยยยย”

"เข้าไปแล้วครับ!"

"มิคาเอลอีกแล้ว!"

"โรมาออกนำอาแจ็กซ์เป็น 2 ประตูต่อ 0!"

"โอ้โหหหหห!"

"วันนี้มันเป็นวันของมิคาเอลจริง ๆ ครับ!"

"เกมเพิ่งเริ่มมาได้ไม่นาน..."

"เจ้าตัวเหมาคนเดียวสองประตูไปแล้ว!"



ไครฟอร์ด (กัดฟันนนนน)

“ไม่อยากจะเชื่อเลย….”

“ความได้เปรียบ 2 ประตูที่อุตส่าห์ได้มาในแมตช์แรก”

“หายวับไปแล้ว…”


ราฟาเอล

“อีกแค่ลูกเดียวเท่านั้น!”

“ขออีกลูกเดียวก็จะชนะเกมนี้”

“โรมาก็จะชนะเข้ารอบ 8 ทีมสุดท้าย”


เชโก

“ยังไงอาแจ็กซ์ก็เป็นทีมเทพจากเนเธอร์แลนด์”

“ยังเร็วไปที่พวกเราจะดีใจ…”


มิคาเอล

“ใช่ครับ”

“เกมพึ่งเริ่มต้นเท่านั้น!”

“มาลุยกันต่อ”

“สาดไปสมาชิก!

“ไปยิงประตูเพิ่มกันครับ!!”


เชโก (ยิ้ม และคิดในใจ)

(...แมตช์แรกพวกเรากระเสือกระสนกันจนวินาทีสุดท้าย)

(...แต่หมอนี่ กลับสยบอาแจ็กซ์ได้ด้วยตัวเองคนเดียว)

(...กูคนนึง ไม่อยากเป็นศัตรูกับคนแบบนี้…)


  • พอเล่นกันต่อ จนใกล้หมดเวลาครึ่งแรก มิสุงิคิดว่า ถ้าเอาคืนได้สักประตู ก็จะส่งโมเมนตัมต่อให้ครึ่งหลังเป็นใจมากขึ้น

  • ทว่าอาแจ็กซ์บุกไปเท่าไหร่ ก็ติดการตั้งรับของอาคาอิและราฟาเอล

  • ส่วนมิคาเอลนั้น โดนอาแจ็กซ์เข้าไปล้อม กะว่ามึงไม่ต้องได้บอลอีกแล้ววว

  • แล้วครึ่งแรกก็จบไปด้วยสกอร์นั้น



  • ครึ่งหลังเปิดมา ไครฟอร์ดสั่งการให้เกิร์ต ไคเซอร์, และเบอร์ทรานด์ ตราโอเร ตามมาบุกด้วยกัน 


ไครฟอร์ด

“ด้วย Fluid Formation และเปิดเกมรุกเต็มกำลัง”

“ด้วยวิถีของพวกเรา!”

“Total Football ของอาแจ็กซ์ จะนำพามาซึ่งประตูนี้!”


  • ไครฟอร์ดเลี้ยงหลบอาคาอิไป แต่กลับเจอเชโกตามมาซ้อน และเคลียร์ออกข้างไป

  • กระทั่งตอนนี้ เชโกมันยังลงไปช่วยล้วงบอลและตั้งรับด้วยแล้ววว


เชโก

“ปล่อยมิคาเอลบุก”

“กูกับอาคาอิ ช่วยกันตั้งรับ”

“เราจะไม่เสียประตูง่าย ๆ แน่”

“ตอนนี้ทีมแบ่งหน้าที่แบบนี้กันละ”

“การที่พวกอาแจ็กซ์ไปแห่กันล้อมมิคาเอล ก็ส่งผลดีเยอะ”

“ถ้ายันการบุกของพวกมันไปได้เรื่อย ๆ”

“เดี๋ยวเราก็จะมีโอกาสเล่นเกมสวนกลับ”


  • เลออนทุ่มบอลเข้ามาให้มิสุงิ มิสุงิวางบอลยาวและโด่งมาให้ไครฟอร์ด


บอ.บู๋

"ไครฟอร์ดดดดดดด!"

"ทะยานขึ้นไปแล้วครับ!"

"บิดลำตัวกลางอากาศ!"

"หมุนเข้าไปเต็มแรง!"

"เอาแล้วววววววววว!"



ไครฟอร์ด

“สไปรัล-จัมปิง-วอลเลย์!”


  • บอลถูกนายประตูของโรมาชกออกมา…  กองหลังของโรมาเคลียร์บอลออก

  • มิสุงิตามไปเก็บบอลที่ถูกเคลียร์ออกมาได้ มิสุงิเลี้ยงออกมาเอง

  • มิสุงิเลี้ยงหลบราฟาเอล แล้วเจออาคาอิกับเชโก ดาหน้าเข้ามา

  • มิสุงิ หนีบบอลไว้ระหว่างเท้า แล้วกระโดดพลิกตัวทำสไปรัลเทิร์นแบบไครฟอร์ดบ้าง แต่ปล่อยบอลกลางอากาศ ใช้แรงเหวี่ยงให้บอลลอยข้ามหัวสองคนนั้นไป


มิคาเอล

“ไม่ยอมให้ทำอะไรไปมากกว่านี้หรอกกก”


  • มิคาเอลจะวิ่งไปหามิสุงิ แต่กลับเจอลีออน ดิก กางปีกยืนขวางไว้…. จะเอี้ยวไปทางไหน ก็ไม่ยอมให้ผ่านนน


ลีออน

“นั่นมันคำพูดของชั้นต่างหาก!!”

“มิสุงิ ลงมืออออ”


มิสุงิ

“ตอนนี้แหละะะะะะะะ!!”

“ลูกนี้ จะต้องเข้าาาา!!”


“โดไรบุ ชู๊ตโตะด๊าาาาาาาาาาส์~!!


  • มิสุงิปั่นไดรฟ์ชู๊ต เป็นลำแสงสีม่วงเหินขึ้นฟ้า และมุดกดลงมาหน้าปากประตู!!


บอ.บู๋

“ขะ… เข้าาาไปแล้วววว!!”

“โกลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลล!!!”

"มิสุงิ จุน!"

"ไดรฟ์ชู๊ตตตตตตตตต!"

"บอลพุ่งกดลงมาเสียบตาข่ายอย่างสวยงาม!"

"อาแจ็กซ์ตีไข่แตกได้สำเร็จครับ!"

"สกอร์ในเกมนี้ไล่ขึ้นมาเป็น 1 ประตูต่อ 2!"

"และประตูนี้สำคัญมหาศาล!"

"เพราะเมื่อรวมผลสองนัด..."

"ยังเป็นอาแจ็กซ์ที่นำอยู่ 4 ประตูต่อ 3!"

"สถานการณ์พลิกกลับมาอีกครั้ง!"

"ตอนนี้กลายเป็นโรมา..."

"ที่ต้องหาประตูเพิ่มให้ได้ครับ!"



มิคาเอล

“เยี่ยมไปเลยมิสุงิคุง”

“มีแต่คุณที่สามารถตัดสินใจอย่างเยือกเย็นได้ในสถานการณ์แบบนั้น”


บอ.บู๋

"และแล้ว… 90 นาทีหมดลงแล้วครับ!"

"เข้าสู่ช่วงทดเวลาบาดเจ็บ!"

"ผู้ตัดสินให้เพิ่มอีก 4 นาที!"

"4 นาทีสุดท้ายของโรมา!"

"ถ้ายิงไม่ได้..."

"เส้นทางในยูฟ่า แชมเปียนส์ลีกของพวกเขา..."

"ก็จะสิ้นสุดลงตรงนี้ครับ!"

"ไม่มีอะไรให้คิดแล้ว!"

"ต้องบุก!"

"ต้องยิง!"

"และต้องยิงให้ได้ภายใน 4 นาทีนี้เท่านั้น!"



ราฟาเอล

“มิคาเอลโดยจับตาย…”

“อาแจ็กซ์เข้าไปล้อมเขากันหมด”

“ไม่รู้จะส่งบอลไปให้ถึงยังไงเลย”


อาคาอิ

“เวลาจะหมดแล้วว”

“ทำยังไงดี!?”


มิสุงิ

“ชั้นไม่ยอมให้มิคาเอลคายพิษสงได้อีกแล้ว”

“เวลาที่เหลือ”

“ชั้นก็จะตามประกบเขาไปจนสิ้นเสียงนกหวีด!!”


มิคาเอล

“ซึบาสะคุง…”

“ผมจะต้องพาโรมากลับไปดวลกับคุณอีกครั้งบนเวที ชปล. ให้ได้”

“ผมจะไม่ยอมให้ใครมาขัดขวางความฝันนี้”

“เวลายังไม่หมด”

“ขอลูกนึงเพื่อยื้อเอาไว้ก่อนน”

“พวกเรายังมีโอกาสชนะ”

“เพราะฉะนั้น ผมจะไม่ยอมแพ้!!”




  • กรรมการชูป้ายทดเวลาบาดเจ็บ 4 นาที โรมาต้องการ 1 ประตูอย่างเร่งด่วนเพื่อต่อลมหายใจ

  • มิคาเอลโดนอาแจ็กซ์แห่กันไปล้อมประกบ ทำให้นักเตะโรมาคนอื่น ๆ โล่ง อยู่ที่ว่าจะทำได้หรือไม่…

  • เชโกรับบอลจากราฟาเอล แล้วควบบอลฝ่าแนวรับของอาแจ็กซ์ขึ้นไปเอง

  • เชโกสาดบอลเข้าไปยังพื้นที่ว่างในกรอบเขตโทษของอาแจ็กซ์ ทว่าอาคาอิ รีบสับตีนวิ่งสุดชีวิตเข้าไปกระโดดตวัดจ่ายบอลก่อนที่จะหลุดออกหลังไป โดยตัวอาคาอิ ร่างไถลไปกระแทกป้ายโฆษณาข้างสนาม

  • มิคาเอลคิดว่า จะปล่อยให้การเจ็บตัวของโทเมยะ เสียเปล่าไม่ได้ เลยวิ่งลอดหนีออกมาจากการประกบ 


บอ.บู๋

"แต่ว่าาาาาาาา!"

"ไครฟอร์ด! มิสุงิ! ลีออน!"

"กรูกันเข้าไปล้อมมิคาเอลทันทีครับ!"

"3 รุม 1!"

"ปิดกันทุกทางเลยครับบบบบ!"



มิคาเอล

“ทำยังไงดี? ไม่มีเวลาแล้ว!”

“นี่อาจจะเป็นโอกาสสุดท้ายของเกม”

“จะตัดสินใจพลาดไม่ได้…”

“ทำยังไงดี!!!”


  • แล้วภาพ Flashback ในหัวของมิคาเอลก็ผุดขึ้นมา มันคือใบหน้าของราฟาเอลและมิคาเอลตอนเป็นเด็ก


ราฟาเอล (ร่างเด็ก)

“ผมอยากจะเล่นบอลเก่งกว่านี้”

“สักวัน…”

“เราสองคนจะต้องโด่งดังในฐานะคู่หูแข้งทองแห่งมอนต์เซอร์รัต”


  • มิคาเอลเลือกที่จะตอกส้นกลับไปทางด้านหลังด้วยศรัทธา!! ไม่มีเหลียวมอง!! บอลกลับไปหาราฟาเอลที่วิ่งตามมาอย่างรู้ใจ!


บอ.บู๋

"อ้าวววววววววว!"

"อาแจ็กซ์งงเป็นไก่ตาแตกครับ!"

"ทุกคนคิดว่ามิคาเอลจะฝืนลากเข้าไปเอง!"

"แต่เจ้าตัวตอกส้น!"

"คืนหลังไปให้ราฟาเอลเฉยเลยครับ!"



“แต่ว่าาาาาาา….!!!”

“ราฟาเอลยังไม่ยิง!”

“งัดบอลโด่งกลับไปทางด้านหน้าอีกครั้ง”

“มิคาเอลวิ่งตามไปเอาบอลแล้วครับ!”

“นี่แหละครับ!”

“คู่หูแข้งทองแห่งมอนต์เซอร์รัต”

“ที่เก็บกระเป๋าข้ามน้ำข้ามทะเล”

“จากกินซกเล็กแดนกระทิง”

“ย้ายมากินลาซาญญาที่อิตาลี!!”

“และสาธิตวิธีการทำชิ่ง วัน-ทู อย่างรู้ใจ”

“มิคาเอลหลุดแล้วครับ”

“ไม่มีคนประกบ!! พื้นที่ข้างหน้าเปิดโล่งงงงง!!”


มิคาเอล

“ไดรฟ์ชู๊ตของมิสุงิคุงนั้นน่าประทับใจมากจริง ๆ”

“แต่ยังห่างชั้นกับของซึบาสะคุง!!”

“เฮื้ออออออออออออออ…..”

“ปัยยยยยยยยยยยย!!!”


  • แล้วมิคาเอลก็ระเบิดลูกยิง “ฟลายอิงไดรฟ์ชู๊ต” ออกมา บอลพุ่งแทยงขึ้นไปทางอัฒจันทร์ฝั่งขวาบน ก่อนจะหักเลี้ยวกลับมาทางซ้ายล่าง!!


บอ.บู๋

“มิคาเอลปั่นนนนนนนนน!!!”

“ไดรฟ์ชู๊ตที่พุ่งเฉียงขึ้นไป!

“แล้วแล้วหักโค้งกลางอากาศ!!”

“วกกลับมาอีกทางอย่างเหลือเชื่ออออ!!”

“ไอ้เฮี่ยยยยยยยยยยยยยยยย!!!@#$%^&”

“หญ้าทั้งสนาม ต้องโค้งคารวะครับลูกนี้!!”

“ราวกับว่า……”

“มิคาเอลจับมิสุงิมาตบหน้ากลางสนามยังไงยังงั้น!!”


ซวบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ!!


“โกลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลล!!”

“เรียบร้อยครับบบบบบบบ!”

“มิคาเอล! มิคาเอลอีกแล้วววว!!”

“โรมาได้ประตูที่ 3 ที่พวกเขารอคอย!!”

"ประตูที่ต่อลมหายใจให้กับพญาหมาป่า!"

"3 ประตูต่อ 1 ครับ!



ปรี๊ดดด ปรี๊ดดดด ปรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด


บอ.บู๋

“จบเกมในเวลาครับ!!””

“โรมาเอาชนะอาแจ็กซ์ไปได้ 3 ประตูต่อ 1”

"แต่เมื่อรวมผลจากสองนัด..."

"สกอร์เท่ากันพอดี!"

"4 ประตูต่อ 4!"

"ยังหาผู้ชนะไม่ได้ครับ!"

"เพราะฉะนั้น..."

"คืนนี้ยังไม่จบ!"

"ต้องลากกันต่อไป!"

"เข้าสู่ช่วงต่อเวลาพิเศษครับบบบบ!"




  • นักเตะต่างพากันเดินออกจากสนาม มาพักยกกันก่อน…


ราฟาเอล

“ท่าทางหายใจไม่ทันแล้วรึเปล่า มิคาเอล?”

“ไหวเปล่าวะ?”


มิคาเอล

“ขอบใจนะ ราฟาเอล

“แต่ผมยังไหวอยู่ ไม่ต้องห่วงนะ”

“ประตูต่อไป”

“มารวมพลังช่วยกันครับ”


เชโก

“ทุกคน ฟังนะ”

“ช่วงต่อเวลาพิเศษนี้”

“เป็นช่วงที่เกมจะยิ่งเข้มข้น ตึงเครียดยิ่งกว่าเดิม”

“แต่ถึงขนาดนี้แล้ว พวกเราจะถอยไม่ได้!!”

“ส่งบอลให้มิคาเอลลลลลลลลลลล!!”

“แล้วเราจะได้ประตูแน่นอนนน!!”


ราฟาเอล

“แม้จะพึ่งลงเล่นให้กับทีมได้”

“แต่มิคาเอลก็ชนะใจเอดิน และทุกคนแล้วสินะ”


มิคาเอล

“เอดิน… ขอบคุณนะ”


เชโก ยิ้มมม

“มันก็แค่วิธีที่เวิร์กที่สุด”

“ที่จะทำให้ทีมชนะ ก็แค่นั้นแหละ”


อาคาอิ

“ประตูสุดท้ายที่นายยิง โคตรมหัศจรรย์เลย!”

“เห็นแล้วนึกถึงตอนที่ชั้นเล่นรวมกับซึบาสะ”

“สมัยทัวร์นาเมนต์เยาวชนโลกน่ะ”



  • ตัดสลับไปฝั่ง อาแจ็กซ์ร่วมใจบ้าง


ลีออน ดิก

“โอยยยยย ทำยังไงได้บ้างเนี่ย”

“มิคาเอลมันบดขยี้พวกเราจนเละตุ้มเป๊ะ”


รุด คลิาสมานน์

“จะหยุดหมอนั่นยังไงดี?”

“แห่กันไปล้อมประกบหลายคนแล้ว”

“แต่เท่าไหร่ก็ไม่พอ!!”


มิสุงิ จุน

“ใจเย็น ๆ ทุกคน!”

“เกมรุกเป็นจุดแข็งของพวกเราก็จริง”

“แต่เราก็ต้องพยายามตั้งรับ”

“และหยุดเกมบุกของโรมาให้ได้ก่อน”


ไครฟอร์ด

“เออ ถ้าทุกคนช่วยกันขันเกมรับให้แน่น”

“ก็น่าจะบีบพื้นที่ และสกัดลูกยิงได้!”

“โอกาสสวนกลับ จะต้องมาถึงแน่”

“ด้วย Total Football สุดขลัง”

“ประตูชัยต้องเป็นของพวกเรา!!”



  • เข้าส่วนช่วงต่อเวลาพิเศษ โรมาส่งบอลให้มิคาเอลเริ่มเกมรุกทันที

  • ไครฟอร์ด คลิสมานน์ ตราโอเร แห่กันวิ่งเข้าไปหามิคาเอล


มิสุงิ

“เรายังต้องระวังเชโกกับราฟาเอล”

“แต่ตอนนี้ ถ้าหยุดมิคาเอลไม่ได้”

“เราก็คงไม่ชนะในเกมนี้”


บอ.บู๋

“มิสุงิ วิ่งตามไปเพรสมิคาเอลด้วยอีกคนละครับ!!”

“เอ้า… 1.. 2… 3… 4!!”

“นักเตะอาแจ็กซ์ 4 คน! 8 ตีน!”

"กำลังกรูเข้าหามิคาเอลคนเดียว!"

"นี่ไม่ใช่ประกบแล้วครับ!"

"นี่มันล้อมจับ!"



มิคาเอล

“4 คน รุมผมคนเดียวเลยเหรอ?”

“แต่ผมจะหยุดตรงนี้ไม่ได้!!”


บอ.บู๋

“เอาล่ะครับบบบบบบบบบบบบ”

“โอ้โหหหหหหหหหหหหห”

"มิคาเอลทำอะไรอีกแล้วครับ!"

"กระโดดขึ้นไป!"

"เหยียบบนลูกบอล!"

"แล้วหมุน!"

"หมุนนนนนนนนนน!"

"ยังหมุนไม่หยุด!"

"ตัวเป็นลูกข่างแล้วครับบบบบบบ!"

"นี่มันอะไรกันวะเนี่ยยยยยยยยย!@#$%^&*()"



มิสุงิ

“นะ… นี่มัน!?”

“Field Spinning Top!?”


บอ.บู๋

"แล้วมิคาเอลตวัดบอลที่ถูกปั่นออกไป!"

"แต่… อ้าว!?"

"ส่งตรงไปทางมิสุงิเฉยเลยครับ!"

"เล่นอะไรของเขา!?"



มิสุงิ

“บอลนั่นมันเป็น Time Bomb!

“ชั้นต้องหลบ!!”

**เหมือนการปั่นลูกปิงปองอย่างหนัก โดยตั้งใจให้ลูกโดนหน้าไม้อีกฝั่งแล้ว backspin กลับมาทันที**


บอ.บู๋

"มิสุงิหลบครับ!"

"แต่เดี๋ยวก่อน!”

“บอลกระดอนพื้น! แล้วมันวกกลับ!"

"เด้งตามมิสุงิไปอีกกกกกกกก!"

"โอ้โห!"

"เหมือนมิคาเอลคำนวณเอาไว้หมดแล้วครับ!"

"รู้ด้วยว่ามิสุงิจะหลบไปทางไหน!"

"บอลกระแทกเท้ามิสุงิ!"

"แล้วกระเด้งไปเข้าทาง..."

"ราฟาเอลครับบบบบบบ!"


“ราฟาเอลรับบอลลล”

"แล้วควบขึ้นไปแล้วครับ!"

"พื้นที่เปิด! กำลังมุ่งหน้าเข้าหาประตู!"

"แต่ว่าาาาาาาาาา!"

"ไครฟอร์ด! ย้อนกลับมา!"

"วิ่งไล่มาแล้วครับบบบบ!"


"ราฟาเอลตัดสินใจจ่าย!"

"ส่งต่อไปให้เอดิน เชโก!"

"ที่ยืนค้ำอยู่ด้านหน้าสุด!"

"เชโกจับจังหวะเดียว!"

"ง้างงงงงงงงงงงงง!"

"ตะบันนนนนนนนนนน!"

"โล่ง ๆ!"

"เต็มข้อครับบบบบบบบบ!"


"เซฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ!"

"ยังเซฟได้ครับ!"

"โดลแมน!"

"นายประตูของอาแจ็กซ์!"

"ชกลูกยิงของเชโกออกมาได้!"

"ช่วยชีวิตอาแจ็กซ์เอาไว้อีกครั้งครับ!"



"แล้วบอลยังไม่ตาย!"

"กระเด้งออกมา!"

"มิสุงิ! รีบวิ่งเข้าไปหาเป็นคนแรก!"

"แต่มิคาเอลก็มา!"

"วิ่งกวดเข้าหาบอลลูกเดียวกันแล้วครับ!"


“เฮ่ยยยยยยยยยยย”

“เซอร์ไพรส์ครับบบบบบ”

“อาคาอิวิ่งเติมขึ้นมาจากแนวหลังเฉยเลย”

“แล้วทิ้งตัวสไลด์เข้าใส่มิสุงิ!!”


"มิสุงิเบี่ยงหลบ!"

"รอดไปได้แบบเส้นยาแดงผ่าแปด!"

"แต่เสียหลักแล้วครับ!"

"ตัวกำลังจะล้ม!"

"ยังพยายามฝืน!"

"จะส่งบอลออกไปให้ได้!"


"แต่ว่าาาาาาาา!"

"อาคาอิยังไม่ยอมครับ!"

"ลุกขึ้นมา!"

"โผกลับเข้าไป!"

"แล้วเอาหน้าาาาาาาาา!"

"บล็อกบอลไว้เฉยเลยครับบบบบ!"

"โอ้โห! ใช้ทุกส่วนของร่างกายแล้วครับไอ้นี่!"


"แล้วบอลที่กระเด้งออกมา..."

"โอ๊ยยยยยยย!"

"ดันกลิ้งไปเข้าทางตีนมิคาเอลอีกครับ!"

"มิคาเอลได้บอล!"

"แล้วดูอาแจ็กซ์สิครับ!"

"มากันหมด!"

"แฮนเซ็น! คลิสมานน์!"

"ลีออน!" ไครฟอร์ด!"

"กรูกันเข้ามาทั้งทีมแล้วครับ!"

"ไม่เอาแล้วแท็กติก!"

"ไม่เอาแล้วตำแหน่ง!"

"ตอนนี้มีอย่างเดียว..."

"หยุดมิคาเอลให้จงด้ายยยยยยยยยยยย!!!"




  • ช่วงต่อเวลาพิเศษ บอลกลิ้งขลุกขลิกมาเข้าทางตีนมิคาเอล… 

  • ทันใดนั้น BGM ก็เปลี่ยนกลายเป็นเพลงสวดใหม่แบบอลังการ ราวกับพระเจ้าจุติยังไงยังงั้นนน แกไม่รอดแน่ อาแจ็กซ์

  • แฮนเซ็น คลิสมานน์ ไครฟอร์ด ลีออน ทั้งอาแจ็กซ์ร่วมใจ แห่กันพุ่งเข้ามาหามิคาเอลแล้ว


มิคาเอล

“นี่คือปาฏิหาริย์ที่พระผู้เป็นเจ้าประทานให้”

“ผมจะทำให้มันกลายเป็นจริง!!”


บอ.บู๋

"ตอนนี้นักเตะทั้งสองทีมไปกองกันอยู่หน้าประตูอาแจ็กซ์หมดแล้วครับ!"

"ชุลมุน!"

"วุ่นวาย!"

"แทบไม่มีพื้นที่ให้เล่น!"

"สถานการณ์แบบนี้..."

"มิคาเอลจะหาช่องยิงจากตรงไหนครับเนี่ยยยย!?"



มิคาเอล

“โยชชชชชช”

“ตรงนี้แหละ!!”


บอ.บู๋

"มิคาเอลไม่ลังเลครับ!"

"ง้างเท้าขวาไปด้านหลังแล้ววววววววว!"



มิคาเอล

“เข้าปัยยยยยยยยยยยย!!!”


บอ.บู๋
"มิคาเอลยิงงงงงงงงงงงงงงง!!!"

"โอ้โหหหหหหหหหหหหหหหห!!!"

"มะ... มังกรครับ!"

"มังกรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรร!!!"

"มีมังกรพุ่งออกมาจากลูกบอลครับบบบบบบบบ!!!"


น้าแมว
"หา?"

"มังกรอะไรครับพี่?"


บอ.บู๋
"ก็นั่นไง!!!"

"มังกรตัวเบ้อเริ่มมมมมมมมมมมม~~!"

"พุ่งตามลูกบอลไปนั่นไง!!@#$%^&~~"


“โกลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลล”

"เรียบร้อยครับบบบบบบ!"

"โอ้โหหหหหหหห!"

"ลูกนี้ทั้งเฉียบคม!"

"ทั้งแม่นยำ!"

"สอดเข้าไปในช่องว่างเล็กนิดเดียว!"

"ราวกับร้อยด้ายผ่านรูเข็มเลยครับ!"

"มิคาเอล!"

"ทำประตูให้โรมาแซงขึ้นนำได้สำเร็จ!"

"ประตูสำคัญมหาศาล!"

"ประตูที่อาจจะส่งพญาหมาป่า..."

"ผ่านเข้าสู่รอบ 8 ทีมสุดท้ายครับ!"



ปรี๊ดดด ปรี๊ดดดด ปรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดด


บอ.บู๋

"และแล้วววววววววววววว!"

"ผู้ตัดสินเป่านกหวีดหมดเวลาช่วงต่อเวลาพิเศษครับ!"

"จบเกม!"

"โรมา!"

"เอาชนะอาแจ็กซ์ในเกมสุดดราม่า!"

"และเป็นฝ่ายคว้าตั๋วผ่านเข้าสู่รอบ 8 ทีมสุดท้าย!"

"ของศึกยูฟ่า แชมเปียนส์ลีกฤดูกาลนี้ได้สำเร็จครับ!"



มิสุงิ ปากสั่นนนนน

“................”


ไครฟอร์ด กัดฟัน

“ไม่อยากจะเชื่อเลย…”

“พวกเราเกือบทำสำเร็จแล้วแท้ ๆ…”

“แต่ตอนนี้…

“ความฝันของชั้นที่จะพิชิต ชปล.”

“ก็จบสิ้นลง…”


มิคาเอล

“มิสุงิคุง และคุณไครฟอร์ด”

“เกมวันนี้มหัศจรรย์มากจริง ๆ”

“ขอบคุณมากนะครับ!”


มิสุงิ

“อาาาา…”

“เสียดายที่พวกเราเป็นฝ่ายแพ้”

“แต่เป็นเกมที่ดีมาก ๆ”

“พวกชั้นพยายามเต็มที่แล้ว”

“ไม่มีอะไรต้องเสียใจ”


ไครฟอร์ด

“สักวัน เราจะได้กลับมาดวลกันอีกครั้งใน ชปล. ปีต่อ ๆ ไป”

“จนกว่าจะถึงตอนนั้น”

“พวกชั้น… ก็จะพัฒนาตนเองให้เก่งเรื่อย ๆ”


มิคาเอล

“อื้อออ”

“ทางผมก็เหมือนกัน!”


ราฟาเอล

“มิคาเอล มีข่าวด่วน ๆ”

“ที่อีกสนามนึง บาร์ซาเอาชนะปอร์โต”

“และผ่านเข้ารอบ 8 ทีมสุดท้ายแล้วนะ!”


มิคาเอล

“งั้นคู่แข่งต่อไปของพวกเรา…”

“ก็คือบาร์เซโลนาของซึบาสะคุงล่ะสิ!!”


ราฟาเอล

“นี่จะเป็นการกลับมาดวลกับซึบาสะคุงครั้งแรก”

“นับจากจบศึกโอลิมปิกเลยนะ”


มิคาเอล

“บางที ฟาเตอร์ฆวนนิโต คงเฝ้ามองผมอยู่จากสวรรค์”

“ตอนที่บอลกลิ้งขลุกขลิกมาเข้าทางผม…”

“มันเหมือนกับว่า ใครบางคนพัดบอลมาให้…”


**นี่มึงยังไม่เลิกใช้สแตนด์อีกเหรอออออออออออ!?**


“ขอบคุณนะครับ…”

“ฟาเตอร์ ฆวนนิโต”

“เกมล้างตากับซึบาสะ”

“ผมจะสนุกกับฟุตบอลให้เต็มที่”

“และผม… ก็จะเป็นฝ่ายชนะ!!”



—--—----------------

DLC ด้านล่างผมกาวเพิ่มเอง ไม่มีในเรื่อง

—--—----------------


  • หลังจบการแข่งขัน ทุกคนแยกย้าย รายการถ่ายทอดสดทางช่อง 7 สีจบลง


บอ.บู๋

“แมววววววววววววว”

“มึงว่ามังกรที่พุ่งออกมาจากลูกยิงของมิคาเอล…”

“มันคืออะไรวะ?”


น้าแมว
"......................"

"ผมเห็นแต่ลูกบอลนะพี่"

“หรือพี่หมายถึงจิ้งจกตัวเขียว ๆ ที่เกาะอยู่หลังทีวี?”


บอ.บู๋
"อ้าว!?”

“ไอ้แมววววว!!"


น้าแมว
"พี่นอนมาพอรึเปล่าพี่?"

"หรือเมื่อคืน... หนักไปนิดนึง?"

“เดี๋ยวนี้เราก็อายุกันไม่น้อยแล้วนะพี่”

“ต้องดูแลสุขภาพบ้าง บำรุงบ้าง”

“ทานเจียวกู่หลาน เก๋ากี้ M-ex อะไรก็ว่ากันไป”


บอ.บู๋
"เฮ้ย! กูไม่ได้เมา!"

"มังกรจริง ๆ ตัวสีทอง ๆ!"

"เมื่อกี้มันมีมังกรจริง ๆ แมวววว!"


น้าแมว

"ครับ ๆ…"

“ถ้าตัวสีเขียว ๆ นี่ อาจจะดราก้อนบอลนะพี่ ขอพรได้”

"แต่พี่บอกสีทอง ก็เอาเป็นมังกรทองครับพี่”

“35 ดีกรี เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยเห็นแล้ว”

“ไม่ใช่จิ้งจก…."


บอ.บู๋
"อย่ามา ๆ!"

"กูเห็นมิคาเอลมันปล่อยมังกรออกมาจริงนะโว้ยยยยยยยย!"


น้าแมว

“มังกรนี่…”

“ผมก็ปล่อยได้เหมือนกันนะพี่”

“แต่ตอนนี้มันหลับอยู่…”

“พี่จะให้ผมปลุกมั้ย?”


บอ.บู๋

“..............”

“ฆฆฆฆฆฆฆฆฆฆฆฆฆฆฆฆฆฆฆฆฆฆฆวย!!!!”

“เก็บจิ้งจกมึงไปเลยแมวววววววว !@#$%^&*”


น้าแมว

“............ผมว่า….…”

“พี่น่าจะพี่แย่งลูกดูการ์ตูนเยอะไป…”

ไม่มีความคิดเห็น